Nadat Dobby nu bijna geheel van het jagen op vogels af is, lopen we tegen het volgende aan: de sloten zijn zo leuk. Niet zo vreemd met zo'n hond, maar vooruit.
Probleem hierbij is dat Dobby dus epilepsie heeft, en de eerste aanval buiten kreeg, nadat hij in een sloot had gelegen. Ik heb dus eerlijk gezegd niet zo graag dat hij onaangelijnd in de sloot gaat. Als hij een aanval krijgt en niet meer kan staan, dan zou hij gewoon verdrinken, kort gezegd. Het water is in het park ook niet echt helder, dus hem laten zinken en er achter aan springen is ook niet echt een optie. Het lijkt me veel te makkelijk dat hij uit zicht verdwijnt en ik hem dan niet kan vinden. Bovendien spring ik liever niet de sloot in.
Dobby moet dus leren dat hij alleen op commando te water mag. Ik heb een grote fontein hier in de buurt, waar de hond in kan. Zou het werken om bij de fontein te oefenen met "ga maar zwemmen", "kom eruit" en "nee, nu niet" (zwemmen)?
En als het bij de fontein goed gaat en de commando's begrepen worden, zou Dobby dan redelijk gemakkelijk dezelfde commando's kunnen leren bij een sloot? Is de associatie met het water dan sterk genoeg dat hij snel de link zou maken?
Een beetje zoals ik bij cursus eerst binnen een nieuw commando moest oefenen, en dan ook op andere plaatsen, zodat de hond leert dat het overal van toepassing is?


