Jeetje, wat een emotionele rollercoaster, ons leven de afgelopen tijd...eerst overleed mijn schoonvader eind vorig jaar, daarna ging mijn lieve, liefste mannetje daar naar waar hij geen pijn meer heeft...en 2 weken geleden overleed zomaar uit het niets mijn zwager...zijn vrouw en 3 kinderen achterlatend..
Toen vanmorgen om 07.00 uur de telefoon ging en mijn moeder mij vertelde dat het heel slecht met mijn vader ging, bereikte ik een soort grens....het enige wat ik de hele dag heb gedacht is...lief, lief klein mannetje van me wat mis ik jou verschrikkelijk!! Het was vandaag zo'n mooie dag, ik heb besloten dat vandaag een mooie dag was om jouw favourite wandeling te maken, ik wilde dit alleen doen, soort van samen met jou..
En je was er...ik voelde je gewoon naast me lopen, terwijl de tranen over mijn wangen stroomden...gohhh..wat zullen die andere mensen wel niet gedacht hebben, maar ik moest steeds achterom kijken en zag je gewoon met me mee lopen...wat heb ik daar een kracht uit gehaald vandaag...
Ik wilde het even met jullie delen, bedankt voor het luisteren..
In tijden als deze mis ik mijn lieve kleine maatje het meest, de onvoorwaardelijke liefde en troost...ik hoop dat hij het goed heeft daarboven..



3 doggies











