waar ben je het meest trots op ?

De laatste weken gaat ook het niet trekken naar auto's, fietsers en andere honden zo ontzettend goed dat ik echt op wolken loop tijdens het wandelen. Ik ben echt trots op mijn vent maar stiekem ook op mezelf Ik vind het zo machtig dat ik "een klein tenger meiske" een rottweiler (die bijna net zoveel als mij weegt, en als hij gaat staan op zijn voorpoten bijna even groot is) kan uitlaten met een slappe lijn en dat hij netjes langs me loopt en me regelmatig aankijkt om even contact met me te maken.
Waarom ik het zo machtig vind ? Ik zie regelmatig honden die hun baasje vooruit trekken en van die flinke stevige mannen met hun hond lopen waarbij de lijn zo strak staat dat je er bijna muziek uitkrijgt . Zo zie je dat je niet sterk hoeft te zijn en dat je met oefenen, belonen en je hond voor zijn veel verder komt
Het proces heeft lang geduurd, maar de aanhouder wint

Dan komt nu mijn vraagje... wie heeft er ook zo geworsteld met een gedraging van je hond, waarmee je aan de slag bent gegaan of wat inmiddels is opgelost en waar je trots op bent ?

Groetjes

Mijn hond trek ook maar door veel corrigeren gaat het beter.Even geduld hebben.En waar ik trots op ben dat Bowie de curcus zo goed doet.Hij zit op GG1 en is 7 mnd

Mijn hond is heel onbesuisd. Vooral als hij een bal ziet is hij niet meer te houden. Omdat ik bang ben dat dat gedrag tot gevaarlijke situaties kan leiden (bijvoorbeel weg op rennen) ben ik met hem gaan oefenen naar mij te luisteren terwijl ik een bal oid in het water gooi. Hij moet dan eerst 'zit' of 'down' en 'wachten' of 'blijf'. Vervolgens moet hij wachten op 'zoek'. Maar soms zeg ik ook 'hier' of 'naast' en dan moet hij dus weg van de bal. En dat lukt! Al piepend en protesterend soms, maar het lukt! Daar ben ik best trots op. Ben sowieso heel trots op hem. Toen: met 5 maanden uit het asiel komen, nog nooit aan een riem gelopen, brood mager. Nu: G&G-B begonnen, loopt al aardig aan de riem (soms trekt hij nog, maar goed) en hij luisterd gewoon fantastisch. Ohja, en hij weegt inmiddels bijna 30 kg en ziet er prachtig uit.

Lekker gevoel is dat hè!!! dat je fier en trots met een grote hond kunt lopen. Hier precies hetzelfde !! De kracht komt uit je houding en de pluim en corectie van je stem. Je bent tot meer in staat dan die spierbundels die alleen maar bezig zijn om hun hond tegen te houden. Ga zo door!!

skinny is heel bang voor andere honden,vooral grote die op haar af komen



laatst is ze door de hondjes van de buren(bij mijn ouders) gepakt,durfde er niet meer langs(helemaal in de stress,hijgen en vreselijk aan de riem trekken)


heb nu tijdens de wandelingen stukjes kaas mee en moet zeggen het gaat super,ze word dat stukje afgeleid door mij met kaas,de 2 hondejes zitten nu achter een stroomdraad te blaffen als we langskomen,maar kan haar niets meer schelen

dat al mijn honden elkaar accepteren en nooit vechten , wat ze ook krijgen of eten, no fighting mijriam

Dat ze nauwelijks meer blaffen aan de riem.. Heeft heel veel moeite gekost.. Cheeko doet het niet meer.. Boebie soms maar is met een simpele nee en boebie doorlopeeeen.. opgelost dan hoor je alleen maar een grmmppfhhh hahaha een soort how baasje waarom nou niet haha..

Geweldig Monique!! Ik weet nog dat topic over Jaro, dat je langs een smal pad moest en hij uitviel naar auto's, alweer meer dan een jaar geleden geloof ik.

Kan me voorstellen dat je trots bent, het is jullie toch maar gelukt.

Ben op Lola ook trots hoor, ze vlucht niet meer in paniek weg, laat zich bijna nooit meer zomaar ergens vallen en blijft voor dood liggen en is bijna niet meer mee te krijgen, valt niet meer uit naar traktors, brommers etc. alleen op 1 plekje is nog niet helemaal perfect ontspannen lopen: de spoorwegovergang, maar eigenlijk gaat dat ook best goed. ik wacht gewoon tot er heel weinig verkeer is

Leuk om ook jullie verhalen te lezen. Fijn is dat he, als je als baasje een gedrag van je hond weet om te buigen/veranderen. Ook als heeft het veel tijd en energie gekost en je soms de handdoek in de ring wilde gooien, het is de moeite waarde geweest.

Dorby, je hebt een goed geheugen
Ik weet zelf niet meer hoe lang geleden het was, weet wel dat ik er lang mee bezig ben geweest. Vaak met vele stappen terug en 1 stapje vooruit. Dan trok hij weer een tijdje alleen naar fietsers en niet naar auto's, of
alleen naar auto's die te hard reden. Het was altijd maar de vraag wanneer hij zou gaan stijgeren.. En nu.. het maakt niet uit welke kleur, hoe hard ze rijden of ze toeteren of niet. Het doet hem nu niets meer

Ja het is al een tijdje terug haha, maar op de een of andere manier had dat topic indruk op me gemaakt omdat het me zo moeilijk leek als je zo weinig ruimte hebt.

Het is idd een proces, soms weer wat stappen terug, ik zie het aan Lola ook, soms schrikt ze toch ineens weer van een heel normale auto maar die dan over van die kinderkeitjes (of hoe dat heet) rijdt, wat dus weer een ander geluid maakt dan normaal. Het blijft dus altijd alert zijn en inspelen op situaties.

Dat hij vanmorgen netjes bleef zitten en naar mij keek toen de welbekende trimster weer eens langskwam. Hij wil er zo graag lekker achteraan rennen (heeft ie ook al eens gedaan, oeps) en hij bleef keurig zitten!!!! Echt knap!

ow ik word zo sentimenteel van succes verhalen. Ik kan me jullie trots zo goed voorstellen!

Pipje heeft nog puppy enthousiasme dus daar heb ik nog weinig echt werk aan gehad.

Maar met Ka heeft marian wat moeten doorstaan hoor: het geblaf het weglopen. En ik dus indirect ookPittig maar dat heeft ook een super diertje opgeleverd

o en waar ik het meest trots op ben maar weinig aan heb hoeven doen bijhalve vertrouwen. Is Pippa's liefde, vrolijkheid en omgang met andere hondjes

dat boris niet meer een grote angst heeft naar mannen.
hij steeds meer zelf vertrouwen gaat krijgen.

Had gisteren nog een topic geopend hoe Senna momenteel alles vergeten lijkt te zijn.

Maar nu vanochtend:

Een super luisterende hond riem heeft slap naast me gehangen en ze bleef netjes naast me de hele tijd. Zelfs toen ze een andere hond zag bleef ze opkijken naar me.

Ben super trots hopen dat ze het nu blijft doen

Stef kan nogal uitvallen naar andere honden. Erg vervelend natuurlijk!
De laatste tijd gaat het steeds beter.
Maar ook zijn aandacht vasthouden terwijl hij word afgeleid door andere honden is erg lastig. Hij vind alles gewoon té interessant.
Gisteren was het toch echt weer een succesmomentje:

Ik zie een ander hond aankomen dus loop ik met Stef het grasveldje op en laat hem zitten en geef het commando 'blijf'. Zelf loop ik een stuk bij hem vandaan (had de flex bij hem omgedaan).
Netjes bleef hij zitten tot ik hem bij mij riep.
Vlak daarna kwam er nog een hond aan, deze liep los en begon te spelen met de andere hond die we al eerder zagen.
Wederom Stef laten liggen en blijven vanaf een afstand.
Hij keek wel naar de andere honden maar bleef netjes op z'n plek liggen!
Normaal gesproken zou hij het beval al vergeten zijn en wil op de andere honden af gaan.
Ik was dan ook super trots op m'n ventje!

Dat de dierenarts zei dat onze Max een ongelofelijk mooie Duitse herder is!

Zijn kleur, zijn lichaamsbouw, ...

dan ben je als baasje natuurlijk wel even in de wolken!

Ik ben er trots op dat Dobber ontzettend goed luistert voor een Appenzeller. Ze luistert beter dan veel honden die ik ken . Ik ben dan ook wel altijd heel gespitst geweest op het goed luisteren van Dobber hoor... Consequent zeg maar. En dat heeft dus geholpen .

Ik ben supertrots op Bobby dat ze zoveel zekerder geworden is. Als klein pupje was zo'n schuchter hondje.

Bij het nest zag het er allemaal prima uit. Toen we binnenkwamen sprongen er meteen drie enthousiaste pupjes op. Ze zagen er prima uit en Bobby's zusjes waren ook veel ondernemender en brutaler. Bobby was kleinste, verlegenste hondje, maar het klikte meteen tussen haar en mij.
Eenmaal in de grote boze buitenwereld, weg van haar moeder en zusjes en vertrouwde omgeving, kroop ze gauw bij mij. Vreemde mensen, vreemde honden, Bobby verschool zich gauw achter me. Naarmate ze ouder werd, meer positieve ervaringen met andere honden kreeg, leerde ze wel dat het allemaal niet zo eng was. Met andere jonge honden van ongeveer haar grootte gaat ze nu vaak spelen.
Van mensen moest ze nog steeds weinig weten, tot ik me realiseerde dat ze niet wegkroop vanwege de persoon op zich, maar omdat iedereen er meteen bovenop wilde vliegen om haar aan te halen. Toen heb ik gewoon gezegd, van 'nee, ze houdt er niet van om aangehaald te worden' en 'laat haar maar even, ze kijkt altijd eerst de kat uit de boom' en toeval of niet, sindsdien is er niets mee aan de hand. Ze loopt ze vrolijk rond en als ze zelf tot de conclusie is gekomen dat het geen kwaad kan loopt ze ook gewoon naar iemand toe om even te snuffelen, of toch een aaitje te halen. Sommige mensen rent ze meteen kwispelstaartend op af, maar bij anderen blijft ze op een beleefde afstand en wil hooguit even aan de hand snuffelen.

Bij puppycursus ook, daar hebben we zo een oefening waarbij de trainster om de beurt de pupjes bij zich roept met wat lekkers en daarna moet het baasje ze weer roepen. De eerste keer werd helemaal niets, Boby weigerde een stap bij mij weg te doen en naar een ander toe te gaan, zelfs niet toen ik mee liep. En nu rent ze na wat aanmoediging vrolijk weg om wat lekkers te halen. Halverwege kijkt ze nog wel even om naar mij als om bevestiging te vragen en zodra ik roep komt ze als een speer aanrennen.

Het blijft toch een hondje dat erg op mij gericht is, en daar is natuurlijk niets mis mee, maar ze is niet meer zo afhankelijk van mij en ik ben best trots op haar als ze zo vrolijk en vrij naar anderen reageert.

mijn husky doedek !!

houd ook van lekker trekken.
maar het is dan ook wel zo,n soort hond die hoort te
trekken hij is van mijn vriend die heeft hem opgevoed ik kwam erbij toen hij 2 was !.. hij kan los en rent niet weg zodra men vriend en ik samen zijn luisterd die slechter ! .. maar ik ben trots op men beestje want hij boekt snel vooruitgang met trekken zitten aan de weg ! en niet meer op de bank

Ik denk hier toch ook het niet meer trekken, veel aandacht voor de baas en zelfs dat als hij los in een stoute bui is, bij de commando's af en blijf of hier weer helemaal onder controle is.

Zoals gisteravond had meneer een stuk brood gevonden, ik roep Dev! Toen heeft hij het brood los gelaten en kwam zo lief en voorzichtig mogelijk weer naar me toe. Vroeg was hij ervandoor gegaan met iets lekkers tot het naar binnen geschrokt was.

ik ben erg trots op mn zelf en mn kleine man..

In het begin was ik zo boos en had ik het bijna opgegeven..Hij wou niet luisteren.. niet zitten niet af gaan niks...

Maar door de positieve reacties van jullie allemaal heb ik toch door gezet.. en inmiddels gaat ie netjes zitten, netjes af... komt bij me als ik het vraag..ben nu druk bezig met blijf en pootje geven

ik ben ook heel trost op mijn hondje dat hij zo netjes naast mij en de kinderwagen kan lopen. en soms lopen we lags honden die aan de andere kant van de weg zitten en zich helemaal rot blaven en zo en tyson die loopt netjes mee kijkt niet eens zo goed

nou ik ben ook heel trots op bounty. hij loopt nu los en daar heeft hij wel 3 jaar over gedaan om het te leren.

Waar ik trots op ben?
Met mijn Chi's naar de hondenschool en volhouden. Niet gemakkelijk met zo'n koppige hondjes. Het heeft een jaar geduurd eer ze wilden gaan liggen op commando!

Maar waar ik het meest trotst op ben is dat ze zo gemakkelijk los kunnen en vlot komen als we ze roepen.
Mini heeft een redelijk jachtinstinct (niet lachen met het jachtinstinct van een Chi, het is echt waar ) en toch komt ze direct als ik haar roep.
En Bas heeft heeft aan een rustige "nee" genoeg om te weten dat hij ergens niet heen mag lopen. Zoals naar de tuin van de buurvrouw als haar poortje openstaat.
Heerlijk gewoon...
Ze zijn nu ruim een jaar bij ons en ik heb nu het gevoel dat we allemaal op ons plooi zijn gekomen.
Wat niet wil zeggen dat er geen werkpunten meer zijn hoor

Waar ik trots op ben is dat we(mila en ik) het voor elkaar hebben gekregen dat Mila kan wonen in een drukke stad,waar ze toen ze hier kwam werkelijk voor álles(voorbij razende auto's,mensen in het algemeen,alles met wielen,vuilniszakken,drukte) bang was.

Nu (al een tijdje weer) kan ze gewoon mee over straat,zonder zich al te veel zorgen te maken over wat er in de omgeving gebeurt.

Ze is alleen niet op haar gemak als:Er "enge" types achter ons lopen,en te drukke straten zoals een winkel straat(to mutch input zullen we maar zeggen)

Wel vindt ze veel mensen in het bos mét honden en ze is zelf los totaal niet eng.(dan heeft ze er zelf meer controle over)

Groetjes Soraya&Mila