78% van onze taal uitten we via lichaamstaal. slechts 9% via gesproken taal, de rest is het werk van feromonen en ander geuren die ons(onbewust) van informatie voorzien.
Bij honden draait zo'n 90% van de communicatie via lichaamstaal. Een zeer klein deel via gesproken taal (huilen/blaffen) en het resterende weer via geuren.
Leuk oefeningtje is om de houding aan te nemen die je altijd gebruikt bij het af leggen van je hond.Maar nu zeg je 'zit'. Zeer grote kans dat de hond gaat liggen.
Biko kent zowel gesproken commando's als handgebaren. Wat voor woord ik ookzeg, als ik een handgebaar voor lig maak, gaat hij liggen, ook als zeg ik 'zit' of 'volg'.
Lichaamstaal gaat dus altijd voor gesproken taal.
Waar mensen zich niet bewust van zijn is de invloed van hun lichaam op de hond. Door met je lichaam je hond te sturen begrijpt hij je vele malen makkelijker.
Als laatste is het zo dat zonder aandacht van de hond jehem niets kunt leren en niet tot hem doordringt.
Je hebt echt contact met je hond als hij naar je kijkt. Dit is niet nodig als je tegen hem kletst, want dan hoort hij toch wel waar je bent en kan hij verder andere dingen doen.
Ik raad ook altijd aan: zoveel mogelijk je mond houden,maar werken met handgebaren als commando's en je lichaamstaal.
Als je hond het goed doet kun je vrolijk tegen hem praten. Als hij het niet goed doet, zeg dan niets.
Veel mensen beginnen namelijk pas met praten als de hond iets niet goed doet: 'bello, kom nou! niet zo achter blijven joh, kom kom kom, bellooh, loop nou even door, bello volg, nee niet zover, kom eens terug.'
Wat leert een hond: aandacht krijgen voor dingen die je juist niet wilt.
Werkt beter als je met je stem nog eens bevestigd wat goed gaat: 'jaa goed zo bello, dat is volg, dat is netjes naast, brave hond!' en je houdt je mond weer als hij van je wegloopt. Daarnaast zorg jeer met je lichaamstaal voor dat hij weer naast je komt lopen.
Heel verhaalweer, maar succes!
Margje