Zo heb ik een hond gekregen die bij commando 'zit' uiteindelijk als een eekhoorntje met dr voorpoten omhoog op dr kont zat.. 'snel een brokje geven als ze het goed doet', ja ik had ook een springende hond..
Wat ik toen als tip heb gekregen, was het voertje pas geven als de hond ook daadwerkelijk zit. Bij mij plukte Daan dan ook het voertje tussen mn vingers weg. Dus dan het voertje in mn vuist (ze ruiken dondersgoed dat daar het voertje in zit, maar kunnen er niet bij). Mijn hand ging pas open als ze rustig zat, dan kan ze het voertje uit mn hand eten.
Ze had dit gelukkig zo in de gaten, dus het gebijt aan mn hand was van korte duur.
Daarna hetzelfde met naast me lopen 'spring spring sping'. Hierbij deed ik elke keer als ze naar boven wilde springen, mijn hand hoger, weg beloning. hand weer laten zakken om het vooertje te geven. Ging ze weer springen? Dan weer weg beloning. En zo doorgaan tot je het voertje kan geven, als de hond rustig op de grond blijft.
Pff ik weet dat het frustrerend kan zijn, maar hoe rustiger je zelf bent, hoe rustiger ook je hondje daar uiteindelijk van wordt
En tja.. Daantje blijft een klein hondje, dus de afstand die ht voertje moet afleggen is groot (van jaszak tot bek). En nog steeds kan ze springen en gek doen, maar dat is 1 keer en dan weet ze het weer.
Misschien kun je de afstand verkleinen van jaszak tot bek, om je hondje zo minderlang 'in spanning' te laten wachten tot zijn beloning eindelijk beneden is? Door bijvoorbeeld zelf alvast door de knien gaan?
Nou, een lang verhaal, maar dit is mijn ervaring met Daantje, misschien heb jij er wat aan
Succes