Vandaag was ik aan het oppassen op de kleine vent van mijn zus (2 maand) en haar hond (jack russel). Het was zn mooie dag dat ik had besloten lekker naar het bos te gaan wat vlak bij haar huis ligt. Dus kinderwagen mee hond aan de lijn en lopen maar. Op een gegeven moment kom ik 2 mensen tegen met 3 loslopende honden. Opzich geen probleem, maar ik had de jack mee van me zus. Deze jack is totaal niet gesteld op herders honden, daar heeft ze op de een of andere manier altijd ruzie mee.
Tsja en zoals jullie weten een jack is een klein hondje die denkt dat ie groot is. En ik weet uit ervaring dat ze die hond aanvalt en wanneer ze merkt dat de rollen omgedraaid zijn, ze niet opgeeft. En haar houding naar andere honden kan soms agressie opwekken bij die andere honden.
Nou ja ik schreeuw zo naar die 2 vrouwen: 'Mevrouw zou u misschien uw honden aan de lijn kunnen doen, mijn jack is niet zo van andere honden die komen snuffelen en ik wil op dit moment geen nare situatie'. Ik had immers nog de kinderwagen bij me en dan ook nog die hond aan de lijn.
Die vrouw lacht mij dus compleet uit en zegt; "Ja moet ik zeker mijn honden aan de lijn doen, omdat die van jouw niet te vertrouwen is. Mooi niet."
Nou de situatie liep dus mooi uit de hand. Het bleef gelukkig bij snauwen en happen. Ben maar snel verder gelopen hopend op dat de honden hun baasjes volgden.
Ik heb zoiets dat is toch een kleine moeite om je honden even aan te lijnen als iemand dat vraagt? En je ziet toch dat ik met een kinderwagen loop. En nota bene zeg ik het vanaf een ruime afstand.
Ben ik nou zo raar om dat te vragen aan iemand? Voelde me helemaal niet serieus genomen. Terwijl ik zoiets heb dat wij honden baasjes toch begrip voor elkaar hebben?




verders geen mensen gehad die er moeite om deden.















