Wat te denken dat mensen teveel met hun eigen belangen en emotie bezig zijn zodra ze een pup in huis halen.
Wij proberen daar zoveel mogelijk uit te halen qau mensenlijke emotie omdat wij daar een goed gevoel van krijgen.
Met de valse emotie van hij houd van mij en kijk eens hoe gek hij met mij is.
Dus dan word het ook moeilijk om dingen te verbieden.
Omdat wij bang zijn dat hij niet meer van ons houd en dat prettige egoistische menselijke gevoel ophoud .
Daarmee maak je het al gelijk heel moeilijk voor jezelf en de pup.
We zeggen dat wij het beste voor het hondje willen ,maar eigenlijk heel stiekem willen wij het beste voor ons zelf om dat gevoel in stand te houden.
Daarmee vervagen grenzen en zit je later met een probleem.
En dan word de schuld factor groot ,omdat wij zo ons best hebben gedaan en je hond begrijpt dat niet.
Dus moet het haast wel aan de hond liggen.
Want..................
Vergelijk het een beetje bij moeders met babytjes .
Kind is op een gegeven moment 5 jaar en is vriendjes met mama.
Omdat mama dat graag wilde.
Omdat zij bang was zodra zij grensen ging stellen ,kindlief niet meer van haar zou houden.

