Kennismaking met baby?

Hallo!

Over 6 weken ben ik uitgerekend van ons eerste kindje.
Stef is altijd erg leuk met kinderen.
Hij laat enorm veel toe, is rustig bij de kleinste, speelt met de grotere.
Word het hem te veel geeft ie een waarschuwing (in de vorm van een blaf) en gaat het kind vervolgens uit de weg.
Maar... Dat zijn natuurlijk altijd de kinderen van een ander.

Hoe zal hij straks reageren op ons eigen kindje? Een kind dat dus niet meer weg gaat, dat een plaats in zal nemen in de 'roedel'?
Stef kan behoorlijk jaloers reageren, vooral als er iemand te dicht bij mij komt en ik geef niet eerst duidelijk te kennen dat 'het goed is'.
Stef is echt helemaal mijn hond. Zal hij zich straks niet verstoten voelen?

Omdat ik graag een goede start wil maken tussen stef en de kleine hoop ik op wat tips waar we misschien nog wat mee kunnen.

Hoe kunnen we de eerste kennismaking tussen Stef en de kleine het beste doen?
Hierover krijg ik zoveel verschillende verhalen...
* de placenta laten ruiken/likken/opeten... (zie ik totaal niet zitten; ik zou het idee hebben dat ik mijn kind laat opeten...)
* Stef eerst alleen een handdoekje laten ruiken waarmee de baby is afgedroogd. Juist niet eraan laten likken omdat hij dit dan ook zal willen doen bij de baby.
* Stef de eerste dagen niet bij de baby laten maar hem eerst laten wennen aan de geur van het kindje, daarna aan mij omdat mijn hormonen weer veranderd zijn en pas als hij goed op mij reageerd kennis laten maken met de baby.
* Stef zo snel mogelijk na de geboorte kennis laten maken met de baby.


Natuurlijk moeten we er straks op letten dat Stef ook nog zijn nodige aandacht krijgt, ook als de kleine erbij is. (dus niet pas oog voor Stef als de kleine op bed ligt)
Ik denk ook dat het jarloerse gedrag daardoor al een stuk minder zal zijn.
Maar misschien dat jullie daar nog andere tips aan toe kunnen voegen?

Alvast bedankt voor het meedenken!

Groetjes,
Georgina

overal zoveel mogelijk bij betrekken.
ik had mijn vorige hond tshirt waar de baby na de bevalling opgelegen had gegeven aan mijn hond.
heeft ze kunnen besnuffelen likken etc.
voordat de baby kwam heb ik haar overal aan laten ruiken kinderkamer laten zien etc.
toen de baby er was ging ze mee kijken als ik de baby ging verschonen etc na een week of 2 vond ze het wel best en bleef liggen als ik bezig was.
succes met de bevalling

Spannend, al zo snel!!!
Bij ons is het misschien iets anders, omdat Issa al 3 kinderen gewend was. Maar de situatie bracht haar wel van slag (zeker omdat ik een week in het ziekenhuis lag). Wat ik merk is dat je haar zoveel mogelijk ermee moet betrekken. Ik heb niets bijzonders gedaan qua ruiken o.i.d. Toen ik weer beneden liep, heb ik haar de baby laten zien en ze gaf een likje over haar hoofd en aan haar voetjes en toen plofte ze neer. Ze heeft vanaf dat moment de baby helemaal geaccepteerd. Ik heb er wel op gelet dat ik haar altijd na de baby uitgebreid aandacht gaf. Dus als de baby gedronken had dan ging ik naar haar toe en gaf ze een knuffel of even spelen. Zo wist ze dat ik haar niet vergat. (Moet ik trouwens ook met de andere 3 kinderen doen.. haha, wat dat betreft is een hond ook echt een kind).
Ze is ook echt ' mijn hond', maar de kinderen accepteert ze onvoorwaardelijk.
Succes!!

Als ik je een goed advies mag geven..
Neem voor die tijd een GT in de arm..
Vóór je op problemen stuit..!!

Nu kan je nog een ombuiging maken ZONDER de baby er is..

Je zal strakke regels moeten geven..
As je hond nu al reageert op wat jij noemt jaloers gedrag..

Dat is geen jaloezie dat zijn twijfels waar de hond in de roedel staat..

Straks zal hij mogelijk de baby met hand en tand gaan verdedigen als jullie hiet niet goed mee omgaan..
Daar zit je niet op te wachten..

Dus NIET afwachten maar actie ondernemen als je twijfels hebt over het gedrag van je hond straks..

Lieve groet, Ilja

Heb je aandelen in GT´s Ilja?


Gewoon duidelijk wezen naar de hond, dat is zijn plek, consequent zijn, dit mag dat mag niet, een hond snapt echt niet dat er een baby komt, die voelt wel dat er iets is, maar nog steeds zijn honden niet gestudeert, een hond word gedreven door instinct, en door herinneringen.

Een hond dingen laten zien en mee betrekken, weet je wat een hond denkt, oohhww meer aandacht we doen allemaal leuke dingen, wat leuk allemaal, ik ben nu heel belangrijk, want mijn Alpha betrekt mij met haar bezigheden, gevolg baby is er hond moet stapje terug, want ja de baby voeden en een hond die aan de fles wil zitten is geen goede combi, dus moet aan de kant, baby verschonen en een hond om je benen heen te draaien, want eerder mocht hij ook meekijken en doen, is ook niet makkelijk, dus moet aan de kan, dus de hond word jaloers, en het enige wat die dan denkt, verdraaid voor dat roze wiebelende ding kwam kreeg ik aandacht, en nu niet meer,

Indien je de hond gewoon blijft behandelen, en gewoon je eigen dingen doet, zal de hond denken, hey er is iets bij, maar ik ga er niet op achteruit, zal wel erbij horen dan.

Een hond denkt altijd als ik er maar beter van word, dus als jij zegt zit, en de hond krijgt een koekje, word hij er beter van, als jij zegt zit en de hond gaat zitten en je geeft hem bij wijze van spreken een schop, ja dan gaat hij de volgende keer niet meer zitten, dan word hij er niet beter van.
Dus als je daarin kijkt, hou het voor de hond hetzelfde of, als de baby er is zorgen dat de hond er ook iets beter van word, door bijvoorbeeld als jij avond voeding geeft, of het kind in badje doet hem een kauwstaafje te geven, jij bent bezig met je kindje en de hond heeft dankzij de baby ook een botje of dergelijke.

mij vriendin is aan geraden om de hond overal bij te betrekken die is 16 aug uit gerekent en daar zeiden ze dat de hond juist bij de bevalling moet zijn als ze thuis bevalt.
dus in de bench naast haar en de vriend en daarna ook direct bij de kleine en de eerste luier aan de hond geven.
zo dat hij wel buiten aan de geur van het kindje kan wennen
de kleine bij onze naast is hebben ze de hond ook meteen bij gelaten toen die thuis kwam uit het ziekenhuis de avond na de bevalling.

maar goed het is natuurlijk aan jou wat je zelf wil..
want toen mijn vriendin dat verteld dat hun amstaff bij de bevalling moest zijn heb ik ook mijn bedenking bij gehad maar ja het zal wel zo moeten he

@ Ilja & Sterre***,
Stef is momenteel heel beschermend/jarloers. (ik vermoed door mijn hormonen verandering) Echter krijgt hij niet de kans om hier wat mee te doen omdat ik ervoor zorg ten aller tijden z'n baas te zijn; Ik 'bescherm' mezelf, heb ik hem niet voor nodig.
Om dus een GT in de arm te nemen lijkt mij in deze nogal voorbarig...

Ik twijfel niet over het gedrag van mijn hond, maar wil wel voorbereid zijn op evt. gedragsverandering.
Mocht het dan nodig zijn kan ik meteen reageren en niet eerst nog info inwinnen...
Vandaar dat ik hier nu ook om advies vraag.

Shifu, Jouw verhaal verwoord zo ongeveer mijn gedachtengang van hoe ik het straks 't beste kan aanpakken.
Alles voor zover mogelijk bij het oude laten (wat betreft mijn omgang naar de hond) en niet het idee geven dat hij nu vergeten word.

Nee,hoor..
Geen aandelen in GT's..

Ik ben graag problemen vóór..
Niet achteraf de put dempen..!!

Als ik iemand het woord 'jaloers' zie gebruiken, dan gaan er bij mij bellen rinkelen..
Omdat honden jalouzie niet kennen..
Slecht het verworven plaatsje kwijt in de roedel..

Maar als jij denkt dat jij je hond kan sturen..
Bezoek veilig naar de baby kan wandelen en er aan kan zitten ..

Prima..

Logisch dat het woord 'jaloers' belletjes doet rinkelen, (ook ik ben op de hoogte dat dit een gedrag is wat voor honden niet bekend is) maar dit doet zijn gedrag wel het beste omschrijven zodat duidelijk is wat ik bedoel.
Al denk ik dat het nu misschien té heftig overkomt..?

Ik denk dat bezoek geen probleem zal zijn. Hij wil nu ook nog wel eens de grens verkennen als er bezoek is (en dan niet op een agressieve manier oid, maar aandacht vragen enz. Hij wil het bezoek als eerste begroeten bijv. Krijgt ie overigens de kans niet voor)
En bang dat ie de kleine wil gaan beschermen tegen bezoek ben ik niet; ik laat 'm nu ook merken dat hij mij niet hoeft te beschermen, en dat zal ik straks ook doen met de kleine.

Het gedrag wat Stef nu laat zien baart me ook niet zoveel zorgen, vooral omdat ik weet dat ik consequent blijf en steeds weer laat merken dat ik de baas ben en niet hij.

Wat ik wel belangrijk vind is dat Stef en de kleine straks op een goede manier kennis maken. En aangezien ik daar geen ervaring in heb wil ik graag de verhalen van anderen horen zodat ik daarvan wat kan meenemen straks.

(overigens, in mijn directe omgeving een GT maar ik hoor graag ook de meningen van ervarings deskundigen zonder 'opleiding uit een boekje')

Toen ik zwanger was liepen de honden van ons mij ook constant achterna, ze waren heel beschermend tegenover mij. En ik heb destijds op aanraden van mijn verloskundige de honden meteen aan de kinderen laten ruiken en ook laten likken. De honden zaten echt overal met hun neuzen bij, of ik de kinderen nu in bad deed of de fles gaf, ze lagen altijd wel in de buurt. Dat was tenminste de eerste 2 weken zo, en toen vonden de honden het schijnbaar al normaal dat er weer een bay in huis was, toen kwamen ze af en toe nog eens kijken.

Een van de honden heeft altijd op de drempel van de babykamer gelegen als de kinderen in bed lagen, ik heb daar nooit geen moeite mee gehad, sommige die zeiden wel, bah wat vies. Maar de hond is daar van dag 1 gaan liggen uit zichzelf en heeft dat al die jaren dat we haar gehad hebben gedaan, ze is bijna 15 geworden.

De honden vonden alles goed, behalve buiten, als er dan iemand in de kinderwagen wilde kijken gingen ze meteen ervoor staan, als ik dan zei het is oke, dan was het voor hun ook goed. Zolang we die honden gehad hebben zijn het altijd beste maatjes met onze zoons geweest.

Ik heb wel nooit de kinderen en de honden alleen gelaten toen ze zo klein waren.
Zou het meteen weer op de zelfde manier doen!!

Toen onze kinderen geboren zijn hebben we weinig bijzonders gedaan met de honden.
Al helemaal geen rariteiten als de placenta laten opeten... getverdamme zeg...
De honden zijn ook niet bij de bavalling geweest.. hihi ik zie ze al zitten..

Maar wat wij hebben gedaan is na de bevalling met de kinderen op de arm even kennis laten maken met de hond. de hond even laten ruiken en daarna een koekje geven en klaar waren wij.
Wij hadden terriers, waren niet beschermend maar gewoon dol op de kinderen.
Als jij je hond voldoende kent om geen angst te hoeven hebben dat agressie op wat voor een wijze dan ook de kop op steekt zou ik zeggen: laat t op zn beloop.
als je hond in de gaten heeft dat hij niet aan de kant gezet word en dat er ook nog met hem gespeelt word etc, dan zal er weinig aan de hand zijn.
En met bezoek ed... ach.. er is toch niks aan de hand? hij krijgt een aai als altijd en klaar.
gewoon niet toelaten dat ie jou kind als de zijne gaat zien.. Er is een roedel lid bij en je hond gaat een stapje naar beneden want je kind is van jou.
Wij hebben er dus nooit moeilijk over of mee gedaan... ik ben de baas, mijn kind is MIJN kind en de hond is de hond.. thats it.
En als het kan is het natuurlijk leuk om samen met je hond en kind te kunnen kroelen,maar je moet eerst maar s kijken hoe ie erop reageert.
wij hebben nooit problemen gehad.
En op mij kom je niet direct als een leek over betreft honden, dus ik zou me niet TE druk maken..
(je bent zwanger he!!! kalm aan!)

groetjes marieke

http://www.hondenpage.com/honden-encyclopedie/wid_305-Hond-kennis-laten-maken-met-de-nieuwe-baby.php

Bij mijn Morris was het een grote vraag of het wel zou gaan lukken. Hij vertoonde hapgedrag naar bezoek en zelfs naar ons! Hij voelde zich best wel een baasje in ons huis! Ik heb bij hem dus echt nog een GT gehad, toen ik al een aantal maanden zwanger was. Ik heb in de zwangerschap hard met hem getraind en nog wisten we niet hoe het zou gaan. Ik heb er zelfs wakker van gelegen en heb flink wat tranen gelaten, omdat ik dacht dat ik echt afscheid van hem zou moeten nemen! Ik ben in het ziekenhuis via een keizersnede bevallen en moest nog 4 dagen in het ziekenhuis blijven. Onze honden zaten toen in een pension. Toen we thuis kwamen, hebben we ons dochtertje in de maxicosie op de grond gezet en de honden erbij gelaten. Zo konden ze beide kennismaken. Doodeng vond ik het, maar dit advies had ik van de GT gekregen! Flos ging niet kijken. Hij vond het maar niks! Morris was erg druk. Hij likte aan haar handjes en zelfs in haar gezichtje. Zijn staartje ging wild op en neer. We hebben dat op dat moment even toe gelaten. Toen hij met zijn poot op haar wou gaan staan, hebben we hem even afgeremd en ons dochtertje naar boven gebracht. Iedere keer als ze beneden kwam, kreeg Morris iets lekkers. Dus ons meisje, betekende voor hem iets leuks/lekkers. Hij werd met de dag rustiger en ging gewoon naast me liggen , terwijl ik Fenna op schoot had. Het likken werd toen ook minder. Na een paar weken, ben ik het geven van lekkers af gaan bouwen. Nu krijgt hij regelmatig wat van haar. Ze is inmiddels 1,5 jaar oud en Mosch (zo noemt ze hem)is haar grote vriend. Morris kan ook ontzettend veel van haar hebben. Wij zijn constant in de buurt van die 2 en voeden ze samen op. Dat is soms lastig, want die kleine kindjes zien nog geen gevaar en zoeken vaak nog grenzen op! Dus soms moeten we echt even ingrijpen. Zo kan ze hem wel eens een kusje willen geven, maar trekt ze hem flink aan zijn sik, omdat ze denkt dat ze hem een kus op de neus moet geven. Gelukkig snapt ze nu dat ze hem ook een kusje in zijn nek kan geven of op zijn ribbenkast. Slaan gebeurt nog wel eens. Ik corrigeer dit altijd om te zeggen dat ze moet aaien en vaak doet ze dat dan ook weer meteen. Nu zegt ze zelfs al "mosch nee af"als Morris iets doet, wat zij niet goed vind en Morris luisterd daar meestal ook nog naar! Dus Morris is echt een enorme goedzak geworden. Iets wat wij alleen maar hadden durven dromen. Flos zoekt haar nog steeds niet op. Hij is niet zo weg van die wilde handjes. Alleen als ze hem koekjes geeft, dan is hij wel in haar buurt. Maar bij ons heeft denk ik het geven van iets lekkers, gezorgd dat Morris haar als leuk is gaan beschouwen. Of hij is zijn plaats in ons gezin wat meer gaan waarderen. Hij past zich nu in ieder geval aan ons aan en wij hoeven ons niet meer aan hem aan te passen.

Dat een hond een baby niet ziet aankomen is ook onzin,
Honden kunnen wel ruiken wanneer een andere hond loops is en wanneer die vruchtbaar is, zelfs wanneer die zwanger is..
Dus waarom kunnen ze dit niet bij mensen?

En verder zou ik je honden niet anders behandelen maar zeker wel begeleiden. Hij moet bij de baby ook grenzen kennen. Ik zou nu al dingen doen, die je straks bij de baby ook doet waar de hond niet bij mag zijn.
Dus dan moet je iets verzinnen wat de hond dan mag doen. Zoals even zelf spelen, of botje eten terwijl jij de baby verschoont, of voed..
Nu al verzinnen wat je dan wilt met je hond..

Succes!