Trees schreef in een ander topic van mij:
"Ik blijf er ook bij,mijn gevoel zeg,dat hij je verrast op valentine,s day,
en meestal zit ik er niet ver naast
Maarre hoe bedoel je,hij doet raar hahahah je maakt me nieuwsgierig
Ik herken het gevoel van je,daarom weet ik wat er door je heen gaat.
Dat is een lang verhaal,maar ik ga het proberen kort te houden.
Een jaar of 10 geleden,kwam ik een vrouw tegen in de dierenwinkel en vertelde dat ze zoveel dieren had,oa katten,ze zag er smoezelig uit,je weet wel zo,n onverzorgde type,toen had ik al zoiets van,hoe moet zij de dieren verzorgen,als ze de eigen nog niet eens kan verzorgen,beetje triest eigenlijk.
Maar ik werd wel nieuwsgierig naar haar dieren,totdat ze zij,joh kom eens een keertje kijken,nou dat was niet tegen dovenmansoren gezegd.
Dus ik een week later bij haar op de koffie(die ik trouwens heb afgeslagen) na een plekje te hebben gevonden tussen het vieze vuile bank,vol met haren,en stinken,zo vies,met rondom om mijn heen allemaal katten,van alle leeftijden,kortharig en langharig,en niet allemaal gezond,geld voor de da had ze niet,ook niet voor voedsel voor de katten,en hond(en)
Toen viel mijn oog op een langroodharige kat,op slag verliefd,had zo,n medelijde met dat poesje,zo vuil was ze,vieze ogen,onder de klitten,ontlasting aan haar achterste geplakt,oortjes vol met mijt,vlooien brrrrrrrrrrrrr,maar ik wilde haar,koste wat het kost,maar deze kat deed ze niet weg,wel een kitten,die had ze nog over.
Ik naar huis,Martin verhaal verteld,me ma het verhaal verteld,maar martin zij NEE,niet nog meer dieren,je kan niet alles redden.
Mijn moeder belde toen de volgende dag,zij zou het kitten nemen,nou gelukkig,die was gered,maar het was een verrassing voor MIJ,ik mocht haar hebben,dus ik bijna dolblij,maar mijn gedachte bleef bij die rode zielige zieke pers,kreeg ze niet uit mijn hoofd.
Totdat die vrouw een paar weken later voor me deur stond,met ja hoor,die rode,genaamd Boelie,
ze kon niet meer voor haar zorgen,of ik haar nog wilde hebben,maar manlief was niet thuis,kreeg het niet voor elkaar om Boelie weg telaten gaan,dus heb haar aangepakt.Tot martin thuis kwam,en hij was zo boos op me,het kwam er op neer,ik heb haar toen huilend terug gebracht,vreselijk was dat,ik had zo,n bezonder gevoel bij haar,ik moest haar redden,en wilde haar zo graag verzorgen en bij me houden.
Heb er slapenloze nachten van gehad,liggen huilen in mijn slaap,kon over niets anders meer denken,wat een vreselijke weken waren dat,tot martin zij,oke ga haar maar halen,hij zag dat ik er zoveel verdriet van had.
Ik boelie halen,en ze stonk maar wat hield ik al van haar,dan voel je gewoon je hart.
De volgende dag gelijk haar doop gegeven,ik moest haar laten scheren(ze kon haast niet lopen van de klitten)laten steriliceren,tandjes schoonmaken,ze had een zeer slecht gebid,terwijl ze pas een jaar of 3 was,dit gebeurde alles onder narcose,zodat ze alles in een keer had gehad.Maar wat een stumpertje toen ik haar op haalde bij de da,nou dat breek je hart.
Maar boelie bloeide op tot een heerlijke dankbare lieve kat,zij heeft altijd een apart plekje gehad bij bij,helaas is zij niet echt oud geworden,heb maar 4 jaar voor haar mogen zorgen,toen kreeg ze kanker.
Tis een lang verhaal geworden Beau,maar ik herken je gevoel,je wilt en moet haar hebben,eigenlijk kan je er geen afstand meer van doen,hoop niet dat ik je heb verveelt met mijn verhaal,maar ik hoop voor jou,dat jij je speciaaltje ook mag houden,blijf voor je duimen."
Nee, er is voor mij no geen nieuws bekend...
Ook geen hoogte van Dj te krijgen...
Uhm, misschien als Valentijns Cadeautje met een strikje er om???
Ik heb werkelijk geen flauw idee...
Liefs, Beau