doen of niet?

Hey,
Ik mis skipke echt nog verschrikkelijk en m'n ouders willen geen ander hondje meer en ik denk eraan om in een asiel te gaan werken als vrijwilliger en met de hondjes daar te gaan wandelen.
Dan kan ik al m'n liefde die ik aan skipke gaf aan andere hondjes geven want die beestjes in een asiel verdienen het ook om gelukkig te zijn zoals skipke was.
Ik twijfel echt nog enorm!
aan de ene kant omdat ik niet weet of ik naar m'n hart moet luisteren of niet.. ik denk wel dat skipke dat graag zou hebben dat ik met andere hondjes plezier maak en hun een mooi leven geef ook al is het maar met die beestjes gaan wandelen.. maar ik mag dat doen van men papa maar niet van men mama en dus weet ik niet wat doen.. aan de ene kant wil ik naar men hart luisteren maar aan de andere kant men mama.. ik denk wel dat mama heel kwaad gaat zijn op mij.. pff kweet het echt niet!!
Groetjes, Anne-Laure

Hallo Anne-Laure,

Ik denk dat de honden in het asiel je dankbaar zouden zijn. Wat heeft je moeder erop tegen?

Waarom mag dat niet van je moeder?
Is toch juist enorm lief van je dat je vrijwilliger wilt worden bij een asiel en lekker met die hondjes kunt lopen en spelen en veel lifde aan ze geven?

hallo Anne-Laure,

als ik jou was zou ik gewoon naar het asiel gaan en plezier maken met de andere hondjes het is toch ook een manier om het te vergeten, je maakt plezier en de asielhonden hebben ook plezier.

natuurlijk mag je nog verdriet hebben om Skipke maar dat betekent niet dat je niks anders meer met honden mag doen..

liefde!!!!

ik ozu zeggen doen als je het wilt hoor je moet niet altijd luisteren

Hoi Anne-Laure
Ik vind het echt een geweldig idee,zo heb jij plezier en ook de dieren daar als jij met ze wandelt.

Als je echt dit graag wilt toch proberen met je moeder erover te praten en haar uit legggen waarom je dit zo graag wilt.
En misschien kan je een beetje hulp aan je papa vragen?

Ik vind het een heel nobel en lief gebaar van je.
Ik weet niet wat je moeder er op tegen heeft maar misschien valt er nog iets te bespreken thuis.
Vraag aan je moeder of je het op z'n minst mag gaan proberen.

ja, je vader kan je misschien ook helpen met overtuigen en je doet de asielhondjes echt een heel groot plezier

ik hoop dat het toch mag uiteindelijk van je moeder!
succes..

en nogmaals toch heel veel sterkte!

Doen je hebt zoveel liefde tegeven .........

Pff kben aant wenen.. men mama doet echt de laatste tijd zo moeilijk tegen mij en ik weet echt niet waarom!??
mama zegt dat ik daarmee geen geld verdien maar dat maakt me echt niet uit! geld is toch niet alles in het leven liefde is toch even belangrijk!!
pff kweet echt niet wat kiezen..
xxx

ja, geld is inderdaad niet alles.
je moeder is nu gewoon heel erg verdrietig en vind het moeilijk...
maar als jij het leuk vind, dan moet je je moeder toch echt proberen over te halen. als je dat wilt

Ik snap je moeder wel een beetje, zij is bang dat haar lieve kind word gebeten door een hond, asielhonden zijn natuurlijk niet allemaal de dotjes van de week, de honden hebben een onbekend verleden en ex baasjes liegen meerendeel ook de handel bij elkaar waarom de hond weg moet, bijvoorbeeld hondje hapt naar kind, en ze brengen hem naar het asiel en zeggen, ja mijn dochter werd allergie´s, geloof me ze zijn er.

Misschien is het leuk als je gaat kijken of er een kennel in de buurt is, dat je daar mag helpen of een pension, dan spreek je de baasjes ook en weet je wat meer van de hond, en pension eigenaren kunnen wel ongeveer inschatten wat voor vlees ze in de kuip krijgen.
Kun je misschien ook wat zakgeld bij elkaar verdienen.

Misschien is ze bang dat je je teveel gaat hechten aan een van de honden en wil ze je daarvoor een beetje behoeden.
Het lijkt me ook heel dubbel; aan de ene kant ben je blij als een dier een nieuw baasje heeft gevonden maar aan de andere kant kun je ook weer verdrietig worden omdat er een hond weggaat waar je afscheid van moet nemen.

jah, geld verdienen deed je met je vorige hondje toch ook niet
toch snap ik denk ik je moeder ook wel een beetje.. die is misschien ook bang dat je er zo met 1 of 2 thuiskomt strax, aangezien je ouders geen hond meer willen... tja...
en mijn ouders zetten ook onder elk onderwerp het woord geld hoor... daar zijn het ouders voor denk ik

succes, ik zou het gewoon een x proberen, al dan niet samen met je vader..

Ik vind het een schitterend idee. Ik zeg: doen!

Vraag je moeder eens in een rustig gesprek wat haar bezwaren zijn, denk hier rustig over na en overweeg haar bezwaren. Probeer haar dan rustig uit te leggen waarom je dit zo graag wilt, misschien heb je dan succes

oke je verdient er idd geen geld mee maar je kan er wel veel liefde geven!
snap niet dat je moeder nee zegt..je wilt het zooo graag!
DOEN!!!! en als je moeder merkt dat je het echt heel leuk vind...dan moet ze toch wel blij voor je zijn?

doen zou ik zeggen
jij kan je liefde kwijt bij de asielhonden en de asielhonden zijn blij met jouw liefde

praat er eens rustig met je moeder over.

Ik zou het ook doen! Toch heerlijk om op z'n manier bezig te zijn met honden, je moet gewoon zeggen: "mama, om het goed te maken met mij dat jij geen nieuw hondje wil, mag ik in het asiel werken"

en super lief aankijken, afentoe meehelpen met tafel op en afdekken etc hahha

Anne-Laure mag ik vragen hoe oud je bent??

Je lijkt mij nog heel vrij jong en volgens mij met een heel gevoelig hartje. Wat heel lastig kan zijn in het asiel. Er is niets mis mee dat iemand gevoelig is, dat zeg ik niet, maar soms moet je dat gevoel ook los laten, maar dat kan heel moeilijk zijn.

Ik denk dan ook dat je moeder gelijk heeft. Nu weet ik niet waarom je van je moeder niet mag, maar ik kan mij er wel iets bij voorstellen. Ik denk als je mijn dochter was dan zou ik je willen beschermen voor verdriet, want ik weet bijna zeker dat je dat echt krijgt bij het zien van al die hondjes die er zitten en het niet gaat zoals je zou willen.
Wacht er nog eens een half jaartje mee of 1 jaartje mee, als je dan nog steeds wil dan kun je het alsnog weer aan je moeder vragen.

Lieve groet,
Wilma

Ik ben 21.
Pff ik weet echt niet wat doen.. luisteren naar men hart of naar men mama..
Ik versta ook wel mama's kant maar m'n ouders willen geen ander hondje meer en ik zou zo graag terug een hondje willen.. mja dat gaat nooit mogen dat weet ik zeker.. daarom juist dat ik wil in een asiel of pension hondjes liefde geven want ik vind het echt zo erg om te weten dat er beestjes zijn die daar zitten in een kooitje..
en gisteren heb ik ook iets ergs gezien ik ben gaan fietsen en toen ik langs een parking van een winkel reed stond daar een auto en ze lieten er een hondje uit de auto en die mensen reden weg zonder dat hondje!!
Het is toen in de struiken gelopen kheb het nog gezocht maar het beestje was al weg.. tis ook daarom er zijn zoveel sukkeltjes op deze wereld die ik wil helpen!
Ik zie echt supergraag hondjes en men mama weet dat ook en dan mag ik nog niet.. pff!
xxx

ohw je bent al 21!
Dan mag je toch zelf beslissen??

21?! Meid, er zijn toch wel dingen die je dan voor jezelf mag beslissen?! Wat is er nu mooier als vrijwilligerswerk?!

Lieve Anne-Laure,
Wat nu het belangrijkste is, is jou welzijn. Je hebt enorm geleden onder het verlies van Skipke. Skip komt niet terug en zal voor altijd de jouwe zijn, in jou hart leeft hij door. Maar nu ben je er klaar voor om de draad van je leven weer op te pakken. Je bent oud en wijs genoeg om te weten wat het beste voor jou is. En in dit geval heb jij gevoelens voor vrijwilligerswerk in een dierenasiel. Ik weet zeker dat jij de gouden persoon hier voor bent. Jij hebt zoveel liefde te geven aan deze weerloze dieren. En zeker weten dat je ook zoveel liefde terug zal krijgen, maar weet wel dat je ook hier weer iedere keer afscheid moet nemen van een dier. Alleen dan niet door de dood, maar doordat ze een nieuwe kans in een nieuw gezin krijgen. Mss dat je moeder bang is dat jij iedere keer opnieuw verdrietig zal zijn door het afscheid wat je iedere keer opnieuw moet nemen. Hier moet je wel sterk voor zijn. Toch denk ik dat je het kan. Je bent een lieve meid. Geef je moeder even de tijd om aan het idee te wennen. En vraag haar om jou een kans te geven, dit heb je wel verdiend. Want als er één iemand is die een stukje geluk verdient ben jij dat. Zet m op, meid, je kan het. Een dikke knuffel van mij en een poot van Sil.

21? Nou dan ben je toch oud en wijs genoeg om te beslissen of je wel of niet in het asiel wilt meehelpen. Bovendien zijn de medewerkers daar ook heel erg blij mee met jouw hulp

meid ik zou het doen. als je hart bij honden ligt wat houd je dan tegen. je bent volwassen en je kan zelfstandige beslissinge maken. ik wou dat ik het kon.
doe die honden en jezelf een plezier en volg je hart.
liefs naomi

en zielig wat je gezien hebt! arme hond!

OKee dan 21, toen woond ik al opmezelf, doei doei moeke lang leve de lol, mijn huis was binnen de korste keren drukker dan emmen dierenpark.


Nou dan heeft je moeder al helemaal niet te bepalen wat je wel en niet doet, maar ik denk dat je moeder toch wel wil dat je een toekomst gaat opbouwen en met vrijwilligers werk kun je geen huis huren, of wil je tot je 30ste bij je ouders blijven wonen, ik denk dat je ouders nu zoiets hebben, nu gaan wij dingen voor ons zelf doen, en het is gewoon zo, een hond geeft binding en verplichting.
En jij bent nu zo oud, dat ze niet meer achter je aan hoeven te lopen of je wel je kleren aan wil trekken en naar school moet gaan.

Als ik jou was zou ik het doen, ik denk dat het goed is om toch met honden bezig te zijn, je kunt het toch ook zelf beslissen, Ik denk dat je naar je gevoel moet luisteren, als je het echt wilt verdien je geen geld maar wel veel respect!