megaoesophagus - laten inslapen?

Het heeft inderdaad een tijdje geduurd voordat wij wisten wat er met Hertha aan de hand was.Wil de dierenarts niet de schuld geven.Het was al vaker besproken dat een foto nog tot de mogelijkheden hoorde. Er is zelfs een poging gedaan voor een foto. (maar wat een pech achteraf) net op dat moment was de vloeistof (of zoiets) op van de apparatuuur en was de foto niet gelukt.Vloeistof moest besteld worden dus moest de foto dan een andere keer worden gemaakt.Maar daarna ging het weer gauw genoeg goed met Hertha.Dus vonden wij het niet nodig voor terug te gaan voor een foto.Misschien onze fout we hadden niet uit moeten stellen maar meteen doen.Toch wil ik ons zelf ook niet echt de schuld geven. Het lag meer aan het feit dat Hertha niet dagelijks hoefde overtegeven.Af en toe een keer. En dan ging het weer weken prima.Had ze nou vanaf het begin bijna dagelijs overgegeven, en zoals ik van sommigen hoor meerdere keren op een dag. Ja, dan was er natuurlijk al veel eerder een foto gemaakt.Toen ze eind september meer begon overtegeven, op een gegeven moment dus 6x achter elkaar heb ik ook meteen de DA opgebeld.Toen is besloten om naar de internist te gaan.Evy, ik heb ook jou verhaal gelezen over Pixie.Wat erg dat het allemaal zo is gelopen.Hoe erg het ook is,denk toch dat je er goed aan gedaan hebt .Je wilt toch niet dat ze pijn lijden.Als Hertha zo ziek word zullen wij ook die keus maken. Moet er nu nog niet aan denken!!! Over dat rechtop vasthouden: Dat lukt id niet bij Hertha. Toen ik op de bank zat en ze sprong met de voorpoten op mij hield ik haar vast. Nou, misschien 5 sec toen vond ze het wel genoeg .Jammer genoeg is het geen schoothondje,dan was het wat gemakkelijker. Hopelijk komen er nog tips. Staat wel in het topic dat je de hond rechtop moet houden,maar niet hoe ze dat allemaal doen. Bedankt Evy voor je reactie en veel geluk samen met Romi!

Wat een pech allemaal seg, maar wel goed dat ze niet dagelijks overgaf vroeger.
Bij ons was dat wel zo, misschien daarmee dat we zo snel wisten hoe dat kwam.
Ja dacht al dat vastnemen niet zo simpel zou zijn voor jou. Pixie had dat in het begin ook helemaal niet graag maar uiteindelijk leerde ze wel min of meer stil te zitten
Nee inderdaad vanaf ze echt pijn had hebben we de knoop dorgehakt, wat echt niet makkelijk was maarja...
We zagen het enkel verslechtere en de goede momenten waren op de duur heel erg zeldzaam.
Maar daar moeten jullie nu nog niet aan denken, gewoon vol goede moed doorgaan.
En zoals ik zei, er zijn meer mensen met volwassen honden met mo. Dus het kan wel goed leefbaar zijn.
Bij Pixie was het trouwens ook aangeboren, maar zij had het wel in het extreme :s

Romi brengt ons nu echt veel plezier en geluk, maar ben nu wel echt een overbezorgd baasje geworden

Kan me heel goed voorstellen dat je nu wat overbezorgd bent,is ook niet niks wat je allemaal met Pixie hebt meegemaakt.Fijn dat je nu zoveel plezier hebt met Romi.Wij zullen id vol goede moed doorgaan.Op dit moment is dat ook niet zo moeilijk, omdat het uitzonderlijk goed gaat.Eigenlijk te mooi om waar te zijn.Als ik dan terug kijk naar de afgelopen weken.,toen ze steeds vaker begon overtegeven.En dan ook nog vaak achter elkaar. Het ene had ik nog niet opgepoets of het andere kwam er alweer uit.Zelfs met een uitschieter van 10x overgeven in 1 1/2 uur tijd.Dat was niet meer normaal.Dan heb ik toch wel een beetje schrik dat het weer opeens om kan slaan.Maar goed, niet te veel aan denken natuurlijk.Het gaat nu prima (nog steeds maar 1x overgegeven in 2 weken tijd). Dus we genieten nu volop van Hertha!

Groetjes Marion

Ah jakkes zeg, niet leuk om te horen dat ook Hertha megaoesophagus heeft. Hopelijk mag je nog lang van Hertha genieten.

Hallo Evy & Romi

Wij hebben een hele lieve en mooie Bordeaux Dog ze is 7 mnd en spuugde veel. Na veel verschillende voedingen enz. 6 dagen geleden naar de da geweest medicijnen gekregen maar hielpen wel wat maar niet genoeg.
Vandaag weer geweest en ze heeft een scan van haar borst gehad en het zit er dik in dat ze mo heeft. Hebben nu carnibest mee gekregen en al de handelingen die jullie ook gehoord hebben en hopen dat het helpt!!! Of in ieder geval voor haar leefbaar blijft. Afmaken is nu voor ons geen optie alleen als ze heel veel pijn zou leiden.

Dit moest ik gewoon ff kwijt!!

Groetjes Sandy

Hey Sandy,

Dat s geen goed nieuws, maar inslapen zou ik zeker ook niet doen hoor. Enkel idd als ze pijn heeft of het idd onhoudtbaar voor haar.

Ze zullen ongetwijfeld de remedies wel verteld hebben maar als je extra tips wilt ofzo mag je gerust altijd een pb sturen ofzo.

Groetjes en succes

We duimen!

Ster~kte! xxx

we hebben nu rauw vlees en het gaat al wat beter nu we er ook op letten dat ze rechtop moet staan en 5 tot 10 min moet zitten. maar ze drinkt nu zeer weinig hoewel ze 1 1/2 ltr water per dag moet drinken. we zijn zeer bang dat ze vermagerd en moeten ook haar temperatuur in de gaten gaan houden (nog nooit zon lief hondje gehad) we hopen dat ze eroverheen groeit

Het is al weer een tijdje geleden dat ik op dit forum was.November vorig jaar heb ik verteld over Hertha onze duitse herder.We hadden toen net te horen gekregen dat ze megaoesophagus had.Ik weet dat er af en toe reacties staan op de forums over het feit dat het ook leuk is om naderhand nog te horen hoe het allemaal afgelopen is.Daarom wil ik graag laten weten hoe het met Hertha gaat (beter laat dan nooit zullen we maar zeggen)Toen wij te horen kregen dat Hertha mo had was dat natuurlijk behoorlijk schrikken,vooral als je tehoren krijgt dat er niks aan te doen is en dat inslapen eigenlijk de beste oplossing is.Vanaf die tijd heb ik de voerbak aan de buitenkant van de bench gehangen zo hoog mogelijk.Een kist eronder waar ze dan met de voorpoten op staat.Dit helpt haar om het eten zogoed mogelijk naar de maag te voeren.Ook sta ik er dan bij en laat af en toe een paar brokjes in de bak vallen,zodat ze niet alles te vlug naar binnen schrokt.Dit doe ik 4x per dag.Daarna word er gezegd moet ze ongeveer 15 minuten blijven zitten.Dit is mij dus niet gelukt,meestal ga ik erna meteen wandelen.Moet zeggen dit werkt allemaal UITSTEKEND! Vanaf die tijd is ze steeds minder gaan overgeven.Het gaat nu weleens 3-4 weken goed dat ze helemaal niet hoeft overtegeven ,en dan opeens moet ze weer een keer overgeven (meestal 2-3 keer achter elkaar.En dan is het weer over. Dan gaat het weer weken goed.Voor die tijd was het op een gegeven moment dagelijks en dan meerdere malen op een dag.Dat is nu dus een heel verschil.Wil hier maar mee zeggen dat als je te horen krijgt dat je hond mo heeft,dit echt niet het einde hoeft te betekenen.Natuurlijk is niet elke hond hetzelfde de ene hond zal het erger hebben als een andere.We kunnen natuurlijk ook niet voorspellen hoe het allemaal verder verloopt ,misschien dat het over een tijdje wel erger word.Maar nu in ieder geval genieten we volop van Hertha.Ze heeft nu veel meer energie wat voor die tijd niet was.Zelfs de DA (waar ik afgelopen vrijdag was voor de entingen)zei dat Hertha er zo goed uit zag.Vroeg of ik een mail met foto naar de internist in Utrecht(die ons het slechte nieuws had verteld)wou sturen.Dit dus om eigenlijk te laten zien dat het dus ook goed kan verlopen.Hopelijk mag ze nog heel lang bij ons zijn.

Super dat het goed gaat met Herta, is inderdaad leuk om achteraf nog eens te lezen hoe het nu gaat.
Ben blij dat het bij jullie wel goed gaat, en hopelijk mag ze nog vele jaren bij jullie zijn!

Gebruikt iemand de baileychair voor zijn hond?

Inderdaad altijd heel fijn ook nog eens een update te krijgen.  En superleuk als het goed gaat  natuurlijk!

Groetjes.

Ik kwam dit berichtje per ongeluk tegen op het forum, maar moest hier even op reageren. 

Het schijnt maar af en toe te werken, maar het heeft onze Nomz echt gered.
Hij bleek in december 2010 slokdarmverlamming te hebben. Hij was toen 1 jaar. Hij was zo ziek en ellendig en hield niets binnen. We moesten steeds kleine beetjes voeren of te drinken geven en hem vervolgens 15 minuten rechtop houden, maar ook dit werkte niet echt voldoende. Doodsbang was ik om het huis uit te gaan en hem bij terugkomst dood te vinden. Gelukkig werkt mijn man thuis en had hij de tijd om tussendoor steeds met Nomz bezig te zijn. Toen hij op zijn ziekst was, kwam ook inslapen ter sprake. Gelukkig had één van de dierenartsen in de kliniek een idee. Het geneesmiddel Mestinon. Hij slikt dit nu nog steeds, in combinatie met Prednoral. Het is niet ideaal, al die medicijnen, maar het werkt geweldig! Nomz is inmiddels bijna 4 en eet en drinkt sinds de behandeling gestart is helemaal normaal. 
Hopelijk heeft iemand hier iets aan.

sorry had het bericht 2 keer gepost in mijn ijverigheid

Causus is wel een aanrader denk ik...Gent niet zo goede ervaringen mee...

http://www.causus.be/

Hoop dat er toch nog hoop mag zijn, want zo erg vind ik het voor jullie en jullie pupje !!

En via sondevoeding?
Dan hoeft het eten niet door de slokdarm maar door een buisje direct in de maag.

Sterkte met je verlies!