rassen herkennen elkaar?

In het wijkje tegenover mij ontmoeten wij vaak Sjors. Sjors is een basset fauve de bretagne ook drie jaar. Ik heb het met haar vrouwtje altijd over Kaatje want Ka is een basset petit griffon vendeen. Dus ze zijn elkaars gelijke. En net dus de ontmoeting. Ka vloog op Sjors af en zijn vrouwtje riep al meteen jij bent kaatje! Nou de meisjes vlogen meteen met elkaar ergens een tuin in op jacht. Hemeltje wat een herkenning. Exact dezelfde streken. Vier pootjes op een buik! Pippa mocht wel meelopen maar was ineens duidelijk het kleine lastige zusje. Want ze hadden grote plannen: ze wisten waar de poesjes zaten! Wij hebben ons kapot gelachen. Wat een herkenning. Morgen hopen we elkaar hier in het park te treffen. Want zovaak treffen bassetjes elkaar niet en dat is zo geweldig om te zien. Ze hebben aan een half woord genoeg...ze spraken dezelfde taal! Ze hoefden niet te snuffelen of iets ze gingen meteen er met elkaar vandoor. We hadden moeite allebei weer naar ons eigen huis te gaan. Zucht wat is dat toch leuk he?

geweldig

Dat is super leuk toch

ja grappig is dat he ,herken het wel hoor ,we hadden vroeger zelf 2 langharige hollandse herders ,een vriend van ons had het zusje van ons teefje plus een mechelaar als we samen gingen lopen met de 4 honden lieten de hollanders de mechelaar helemaal links leggen

onze huidige honden hebben het idem ,ontmoeten ze bv andere jackies of andere bulldoggen precies hetzelfde

Hier bij mij aan de overkant, hebben buren, ook een Boomer pup ( Chica) nog geen 3 maanden.....

Montie en ik komen haar vaak op straat tegen, en ze zijn helemaal dol op elkaar.

Met moeite krijg ik Montie dan mee om te plassen en poepen, het liefst blijft ze dollen en spelen met Chica...Ze zitten allebei aan de riem, dus dat is reuze "leuk" die 2 riempjes, die door mekaar draaien.

Chica mag alles van Montie, ze bijt, speels in haar oortjes en pootjes, maar ze vindt het goed, geeft geen kik !

Bye Son

denk ook dat het de gemoedelijkheid van het ras is.
vaak ben ik mee geweest met een groep newfoundlanders, en dat lijkt wel een grote familie happening, nooit geen wanklank wordt er getoond, ga je met een groep duitse herders mee, ook gedaan, dan is het altijd aftasten, en de vraag, kan die bij die, met newfoundlanders is dat niet, maar komt volgens mij door de gemoedelijkheid van het ras.

Bobbie speelt ook altijd errug leuk met andere golden retrievers.
Lijkt echt op een stukje onderlinge herkenning!

Wat een leuk verhaal! Ik denk wel dat het zo is dat hetzelfde ras elkaar nét iets beter begrijpt. Zo ervaar ik dat in ieder geval wel.

wat grappig is dat hé!
We hebben het hier ook. Bij de sociale hondenwandeling zit in ons groepje een beagle,
en daar is Charlie super dol op (haar moeder is een beagle)
maar ze is ook dol op een terrier (zo'n grote) hier uit de straat, maar dat heeft er meer mee te maken dat ze die beter kent.

Wat leuk dat is bij ons ook zo binky rent altijd keihard naar zijn soortgenootjes

Wat een herkenbaar leuk verhaal zeg!

Mijn Ros is ook een Basset fauve de Bretagne en we gaan vaak naar een hondenspeelveld en daar komt ook geregeld een zelfde fauve, en iedere keer zoeken ze elaar steeds weer op, denk dus ook echt dat ze elkaar herkennen en denk idd ook door hun zelfde karakter.

mijn ervaring is dat schnauzers elkaar ook herkennen.

onze vorige schnaus was een dominant en pittig exemplaar, en beslist niet altijd makkelijk met andere honden (reuen) maar..... op een schnauzerwandeling viel er geen wanklank, dan was een blik of een houding genoeg.
zelfs met zijn bloedeigen broer, die ook nogal kort voor de kar stond met andere reuen, ging het perfect, zo raar, maar ook wel heel leuk.

wij zijn met gorby ook op een schnauswandeling geweest en waren bevreesd voor de ontmoeting met andere riesen reuen, nou dat had niet gehoeven, de heren hebben met elkaar kort neus aan neus gestaan en gelegen (ik heb gave foto's van) en waren vervolgens urenlang de dikste vrienden.... geen grommetje gehoord

hoe het kan, kan het, en tis heel leuk te lezen dat het dus voor meer rassen opgaat (die je niet zo vaak ziet, en dus ook "elkaar" niet)

is hier ook zo, vaak gaan we andere bassets wandelen en als je ziet wat een plezier ze met elkaar hebben
Dan lopen ze ook niet weg maar blijven mooi met de hele meute bij elkaar

Ik merkte dit ook bij mijn Schotse collie pup. Hij ging nooit naar andere honden & al zeker niet naar grote honden, tot hij 2 andere Schotse collies ging. Hij was zo blij!
Jammer dat ik er voor de rest nooit tegenkom!

Mijn yorkshire daarentegen gaat enkel naar chihuahuas toe. Misschien omdat die ook zo klein is?

Ja dat idee heb ik ook altijd als Mac Berners tegenkomt is hij altijd direct actief en gaat met ze spelen ik denk dat de honden elkaar toch herkennen. mac heeft echt zijn voorkeur bij sommige honden rassen snuffelt hij even en is dan weg.. Het valt ook altijd op dat hij de Labardors geweldig vind terwijl het toch niet het zelfde ras is ik denk dat ze toch de zelfde trekjes hebben.

Murphy is ook altijd superblij als hij een andere Shih- Tzu tegen komt. Dan denkt hij vast: Hee, familie.....

Echt leuk hoe ze dan met elkaar spelen. Gelukkig zijn er heel veel Shih Tzus in de buurt

Fee heeft dat ook hoor vanaf moment 1 is zei gek op de old english bulldog van een vriend van mij... Ze word altijd helemaal blij als ze een Bull ziet lopen.. Zo leuk

budha heeft echt ze eigen vrienden/ vriendinnen en speeld niet zomaar met iedereen. Voornamelijk golden retrievers en labrador is hij gek op.

Leuk is dat zeg!
Zo zijn ze fijne speelmaatjes!

Leuk hé!

Puzzle en Pim hebben dat ook met Boston Terriërs... lekker met z'n allen druk spelen, stoeien en achter elkaar aan scheuren. Maar ook met andere kleine en drukke hondjes wordt goed gespeeld. Met grote honden gaat het goed, indien de grote hond niet te hard speelt. Want dan wordt madam Puzzle behoorlijk kattig.