Naar aanleiding van een aantal gesprekken eerder deze week met hondenbaasjes en toekomstige/potentiele hondenbaasjes heb ik me een aantal bedenkingen gemaakt over dierenasielen.
Ik ga hierbij niet veralgemenen en ik weet niet hoe het in Nederland zit, dit is gebaseerd op Belgische asielen.
Mijn post is ook niet persoonlijk of aanvallend bedoeld, ik veralgemeen het naar de 'gemiddelde' mens. Dus aub, geen aanvallen ofzo terug, ik tracht hier enkel jullie standpunt te verkrijgen, want het zit me een beetje dwars.
Ikzelf heb altijd asielen gesteund, voedsel gekocht en een pakje extra voor asieldieren. Wisselgeld altijd in collectebussen en ja, we hebben in het verleden honden opgevangen ook.
Vroeger kon je hier dieren adopteren en hen een warme mand aanbieden in ruil voor een eigen te kiezen donatie, naar gelang wat je kwijt kon (en niemand gaf maar het equivalent van tien euro, echt niet), dit is NIET wat de hond je waard is, maar vanuit het asiel ging het hem vooral om de hond een mooi leven te bezorgen, en ook de minder bedeelde mensen kunnen prima voor een hond zorgen. Dat was de visie. Asielen zaten toen ook vol en men kwam net rond.
Na de komst van de verplichte chip, moesten asielen wel een bepaalde minimumprijs plakken op adopties.
NU met de loop van de jaren is zo een prijs in sommige asielen opgetrokken tot €250 voor een hond. In sommige asielen is het bijvoorbeeld €150 voor een kruising maar als je een rashond kiest (geen stamboom of zekerheid) dan moet je €200 betalen...
En hier komt nu mijn bedenking, ruikt vooral het laatste niet sterk naar puur commercie? En is dat dan per se slecht? Tenslotte wordt het geld wel terug in de opvang van dieren gestoken, maar past het wel in de 'weldoenersvisie' die men overal rondraagt?
Mijn tweede bedenking heeft betrekking op broodfok/particuliere nestjes. En nogmaals, ik veralgemeen het naar de gemiddelde mens, die graag een hond wil.
Waarom zou men €250 betalen voor een hond, binnen een beperkte keuze (wat aanwezig is in asielen) als men voor pakweg €300 het 'ras' van z'n keuze kan 'kopen'? En op een asielhond krijg je ook geen garanties trouwens..
Dat laatste is trouwens een reactie van het gemiddelde (goede) hondenbaasje en voorstander van asielen die ik heb gesproken.
Ik kan in deze materie nog dieper graven (er zijn zoveel factoren die meespelen), nog meer situaties en soms zelfs ronduit schrijnende voorbeelden geven (ja ook in asielen) maar daar is geen plaats voor. Ik wil geen hevige discussie uitlokken mbt de waarde van een hond, wat die jaren voor je betekent en dat een stamboomhond de beste optie is etc.. en ik besef dat ook de wet hierin een grote rol speelt, maar ik wil het houden tot betrekking van de werking van asielen zelf en wat ze zelf doen. Ik wil graag jullie beleefde, oprechte visies.
Het gaat hem er eigenlijk om dat broodfok nog steeds bloeit en asielen nog steeds vol zitten en dat dat een spijtige tendens is, die we al jaren trachten uit te roeien..



3 doggies









,