nouuuuu mijn hart zakte in mijn schoen.vanmorgen liet ik jazzy uit op het veldje wetende dat hij aan het puberer is en gewoon niet luisterd.maar ik dacht nou hij mag wel even los dan kan hij zijn energie kwijt.hij neemt een sprint langs het veld rent de snelweg op draaid om neemt een sprint langs het fietspad en weg was hij.ik heb hem 1000000 keer geroept en zag hem niet meer.de tranen liepen over me wangen.na een kwartier de zelfte route hebben genomen zag ik hem nog steeds niet.gelukkig is het hemelvaartdag dus rijden er niet veel autoos.anders had hij er zeker ondergelegen.ik ben toen maar ten einde raad naar huis toegelopen en wie stond daar met een zwiepende staart en glimoogjes? juist meneer jazzy.
nog nooit was ik zo boos en zo blij tegelijk.en nog steeds was ik aan het huilen.ja dan had ik hem maar vast moeten houden.vanaf gaat hij weer vast aan de lange riem.
ik heb hem niet gestrafd maar heb hem wel meteen even in zijn bench gelegt.ik denk dat hij binnendoor is gerend naar huis toe,ik zou me geen raad weten als er iets met jazzy zou gebeuren.grt noor en een pootje van jazzy en poppy



3 doggies
is gelukkig goed afgelopen 








gelukkig maar dat het rustig was op straat.














