Ik ben het met Ilja eens... Het bijten stopt als je de hond minder aanraakt en een goede balans vindt tussen rust, beweging en uitdaging. Kleine kinderen moet je zoveel mogelijk uit de buurt houden van honden, zeker happerige honden. Het kan straks echt niet zo zijn (hoewel je hond dan ouder is en het happerige er grotendeels uit zal zijn), dat jouw kindje op de hond mag afkruipen en zomaar mag aaien of aanraken. Je speelt altijd heeeeel eventjes met een pup en kind, samen op de grond met een volwasene erbij. Of de volwassene laat de hond even zitten en het kindje mag - als de hond rustig is - de hond eventjes aaien.
Bodhi heeft vreselijk gehapt, echt heeeel erg, wekenlang. Elke wandeling hing hij in mijn broek en hij sprong op en hapte in je zij. En vaak hapte hij in mijn handen. Dit is langzamerhand minder geworden door hem veel rust in de bencht te gunnen. Helemaal niet zielig, zelfs met een deken over de bench heen. Als de hond niet in slaap valt, rust hij niet uit. En dan blijft hij happen.
Wat ik verder met Bodhi deed, is elke dag 1 wandeling in het park. Dan mocht hij los en kon hij spelen met andere honden en zich uitleven met een balletje. Voor de rest kleine wandelingetjes in de buurt, want Bodhi was/is erg gevoelig en raakt snel overprikkeld. Verder veel binnen met hem gespeeld (ik woon in een appartement) en op de galerij. Hij mocht van mij zijn bijtkunsten op een knuffel uiten en op papier dat hij in stukken mocht scheuren. M'n vriend had de neiging om hem steeds over z'n bolletje te aaien. Dan ging hij elke keer weer happen. Dus echt zo weinig mogelijk aaien en ook zo weinig mogelijk oogcontact. Niet aankijken en negeren, heeft ook geholpen.
Ik had hem elke dag 4x2 uur in de bench, elke keer na de wandeling.
Met 4 maanden is het happen langzaam minder geworden. Bodhi is nu bijna 9 maanden en volop in de puberteit. Nu komt het happen af en toe weer terug. Niet meer zo erg als eerst, maar als hij weer overprikkeld is, dan hangt hij in de riem en af en toe hapt hij dan ook in m'n been of zo.
Je moet leren denken vanuit het perspectief van de hond. Als je denkt dat een hond dit of dat moet kunnen omdat jij dat graag wilt of omdat je kindje dat straks wil, dan kom je in de problemen. Kijk waar het gedrag vandaan komt en zoek een hondse oplossing. Dan verdwijnt het gedrag.