Gisteren las ik een artikel in de Leeuwarder Courant over de (Friese) Wetterhoun. Het gaat slecht met dit ras. Er is erg weinig vraag naar, dus wordt er weinig gefokt en wordt de fokpopulatie steeds kleiner. 500 Fokdieren zijn minimaal nodig om een ras gezond te houden. Van de Wetterhoun zijn er nog maar 800! En het daalt nog steeds. Vorig jaar zijn er 50 geboren, er zijn er 100 overleden.
Wat jammer is dat toch dat zo'n oerhollands ras in de vergetelheid geraakt is. Onbekend maakt onbemind. Zijn de Labradoodle, de Portugese en Spaanse waterhond met een opmars bezig en is ook de poedel weer helemaal terug, vooral vanwege de vacht die weinig of geen allergie-problemen geeft, de Wetterhoun mag zich helaas niet in deze populairiteit verheugen, ondanks zijn niet verharende en vette (dus geen huidschilfers!) krulvacht.
Wat vind ik dat jammer! Mijn eerste hondenliefde was een Wetterhoun. Asje, door de mensen waar ik vakantiewerk deed geadopteerd uit het asiel. Asje met zijn prachtige brede hoofd en stevige lijf. Zo'n lijf waar je zo heerlijk tegenaan kon kruipen. Hij deed geen vlieg kwaad. De Wetterhoun is waaks las ik vandaag nog. De enige keer dat Asje blafte renden wij de gang in omdat we dachten dat er een vreemde hond in de gang zat..we hadden hem nog nooit horen blaffen!
Erfvast staat er in zijn rasomschrijving. Ach, Asje kwam altijd weer thuis, maar hij liep zijn eigen rondjes en ging zelfs regelmatig in zijn eentje met de veerboot. In Harlingen werd hij dan altijd wel door een bekende "retour afzender" gestuurd.
Hij was lief voor kinderen en ook met andere honden had hij nooit problemen. Hij was alleen bang voor straaljagers. Ging je met hem lopen en kwam er een straaljager over, dan draaide hij om en ging hij naar huis. Die koppigheid past dan wel weer bij een Wetterhoun. Wat hij in zijn kop heeft, heeft hij niet in zijn kont.
Toen Asje er niet meer was kwam er een andere hond, een bordercollie. Pas toen bleek mijn bazin verschrikkelijk allergisch voor honden. Nooit iets van gemerkt met een wetterhoun in huis.
Voor iedereen die op zoek is naar een stabiele, stoere, ietwat eigenwijze, anti-allergische, maar vooral ook hele lieve hond, die van lange wandelingen houdt, die ook nodig heeft, maar dan in huis rustig is....denk ook eens aan de Wetterhoun. Hij is het waard!


3 doggies










vrienden van ons hebben een kruising wetterhound. die hond is zo leuk! helemaal blij als er water in zicht is. dan MOET hij er gewoon in hahaha 




