problemen na aanschaf van een hond op het asiel?.

problemen of afwijkend gedrag bij aziel honden.

?

Titel intigreert me, maar heb je een verhaal of een vraag?

Hij is trainer bij dierenopvang Tilburg.
En een man van weinig woorden zo te zien hihi.

Ik denk dat hij ervaringen van ons wil horen.

ik wil klijne problemen die mensen na de aanschaf van een asiel hondje tegen komen. zodat ik in de training van de honden daar rekening mee kan houden. of iets aan kan passe aan de trainig.

Wil hij klanten werven!!??

nee ik wil bij leren

Sire komt niet uit het asiel maar is wel herplaatst.
Toen we hem kregen was hij weer een tijd onzindelijk.
Ook heeft hij verlatingsangst maar dat kan ook komen omdat hij als pup nooit heeft geleerd alleen te zijn.

Voor de rest hebben wij geen specifieke problemen door zijn herplaatsing. Ik heb hem even een maandje tot rust laten komen voordat ik echt begon met trainen.

Het verschilt erg per hond en per achtergrond van de hond denk ik.

Ja, verlatingsangst is wel iets wat ik vaker hoor bij herplaatste honden.
Dat is misschien wel iets waar je met de hondjes bij jullie aan werken kunt. Heb je alvast 1

Mijn eerste hond Mickey kwam uit het asiel.
Veel info hadden we niet gekregen toen we hem haalden. Hij was tussen de 6 en 9 toen we hem kregen. Hij zag er heel lief uit maar het beestje moet heel veel meegemaakt hebben.
Wanneer je vb in je haar wilde krabben of gewoon op je uurwerk kijken haalde hij direct uit.
We vermoeden dus dat hij heel erg gelagen is geweest.
Kammen ging bijna niet zonder je vingers kwijt te raken, elke keer bij de DA moest hij een muilbandje om want daar heeft hij mij een keer heel hard gebeten, wanneer je hem iets gaf om op te kauwen moest je op 3 meter afstand van hem blijven.

Met heel veel geduld is dat min of meer goed gekomen, maar hij is altijd een hond geweest die heel makkelijk uithaalde.

Wanneer er kindjes in zijn buurt kwamen was ik al van meters afstand aan het roepen dat ze er niet mochten aankomen.

Naar ons toe werd hij uiteindelijk wel heel lief en beschermend.

Toen hij oud werd is hij jammer genoeg weer agressief geworden en toen we hem 5 en een half jaar hadden hebben we hem moeten laten inslapen omdat hij 3 dagen op rij in de aanval gegaan was.
De eerste dag is hij mijn broer naar het gezicht gevlogen, de tweede dag heeft hij 1 van onze poezen heel hard gebeten zodat het beestje een volle maand niet meer op de vloer durfde lopen en de derde dag is hij mijn mama naar haar gezicht gevlogen.

En hoe hard het ook was, we voelden ons niet meer veilig bij onze eigen hond.

Ikzelf ben ook lid van het forum van de stichting waar ik mijn hond vandaan heb, allemaal mensen met een asielhond.
Iets wat bij elke hond die geadopteerd is voorkomt is de verlatingsangst, het achternalopen en in de gaten houden van de mensen waar ze geplaatst zijn.

Bij Lola heb ik weinig problemen, alleen heeft ze wel een gebruiksaanwijzing. Ze gromt of hapt bij teveel opwinding, bijvoorbeeld iets simpels als haar riem aandoen moet voorzichtig en rustig gebeuren. De wandelingen waren in het begin erg stressvol voor haar, onbekende dingen was ze bang voor en schoot weg. Soms liet ze zich van de stress gewoon voor dood op de grond vallen en kon ze niet verder lopen.

Ze gaf veel signalen af van stress in het begin zoals: veel jeuken, geeuwen, obsessief het tapijt likken, rollen, onderweg veel stilstaan en zogenaamd iets bekijken.
Nu na ruim een jaar gaat het al zoveel beter, rust en regelmaat waren de sleutelwoorden.

Heb ooit 1 hond uit het asiel gehaald, dit was een duitse herder teef van zo'n 2 jaar, ze was erg lief, gezien ze op weinig dingen reageerde kocht ik een slipketting, bij het geluid van dit gerammel, zakte ze door de poten en liet alles lopen.
Dit heb ik er in die korte tijd niet uitgekregen maar heb haar op een andere manier getraind, de riem vastklikken en vervolgens om de middel laten gaan, dan corrigeer je ze achter de poten, dit werkte perfect voor haar, geen gerammel.
Ze was erg vriendelijk en heb nooit maar dan nooit een spoor van agressie gezien
Na 9 week na dato dat ze bij me was gekomen, kom ik na een middag werken thuis en er lag overal haar en bloed, darmen en dergelijke, de hond stapte vanuit de kamer de hal in, haar ogen draaiden en ze had een opgetrokken lip, ik heb de de ketting van de kachel gepakt en deze naar haar gegooid, hierdoor schrok ze en rende de keuken in, deze heb ik dicht gedaan en heb haar direct op laten halen.

Via het raam in de deur kon ik zien dat ze constant in het rond zat te happen en met haar ogen weer rolde.

Nadat ze is opgehaald wou niemand me geloven wat ik had gezien, ze zeiden dat het een goede gezonde hond was, vriendelijk en rustig.
2 week later heeft het asiel haar weer herplaatst, 4 week later greep ze een kind.

Ik haal nooit weer een hond uit het asiel, als het namelijk mijn eigen hond was geweest, een hond uit een asiel lease je om zo maar te zeggen, was hij naar de dierenarts gegaan en had ik hem af laten maken.
Dan was nooit dat kind gegrepen, dan was ze ingeslapen en had iedereen gezegd dat het dier gewoon ziek was in zijn kop, nu werd hij bestempeld als vals en gevaarlijk.

Ook ik heb ooit een hond uit het asiel gehaald. 1 en 10 mnd oud was hij en lief voor kinderen stond vermeld.

We hebben hem 16 jaar gehad maar hij was nooit volledig betrouwbaar, hij kon onverwachts uitvallen naar bekenden en naar kinderen die spontaan hun arm over hem heen wilde doen. Hij wilde niet graag gecorrigeerd worden en met borstelen als er een klitje was in zijn haar viel hij uit naar me.

Gelukkig nooit iets ernstig gebeurd, maar wel een reden dat ik daarna een hond wilde waarvan ik de achtergrond kende en het karakter van het ras.