ik lees ook geen dominantie, wel heel veel onzekerheid.
onze herplaatser heeft ook de eerste maanden veel onrust gehad smorgens vroeg, begon zo rond 5uur met gemiep en gedraai. toen we zeker wisten dat hem niets mankeerde zijn we het gaan negeren, maar dan ook 100%.
niks zeggen, je niet laten zien.
ik deed zelfs oordopjes in die laatste 1,5-2uur slapen, hij miepte maar een eind weg.
aandacht vragen, eisen en dan ook nog krijgen is een hele overwinning voor een hond.
je moet wel doorzetten, 1x toch reageren is foute boel, want dat maakt haar alleen maar nog meer alert dat doorzetten dus zin heeft.
Dus bespreek dat goed met elkaar, en steun elkaar niet te gaan kijken, reageren, boosworden etc.
zo te lezen moet jullie hond heel wat wennen en verwerken. misschien is een goede hondentraining waar je oa het grommen eens voorlegt een goed idee.
als ze gromt als je man binnenkomt:
totaal negeren, allebei, begroet elkaar wat overdreven, zonder 1 blik aandacht voor de hond.
Als je man en jij ff zitten, roep haar dan met iets lekkers in jullie handen bij jullie, ff een begroeting, iets lekkers en je eigen ding gaan doen.
zo merkt ze dat ze niet onzeker hoeft te zijn, ze onderaan de roedel staat (ze wordt het laatst begroet en wordt geroepen door haar bazen -ranglaag gaat naar ranghoog) en dat alles in alle rust.
En zo merkt ze ook, dat jullie bij elkaar horen, er gen onzekere bewaking van het vrouwtje nodig is.
Blijf altijd rustig, roepen naar de hond (of schreeuwen) wakkert onzekerheid en onrust aan en kan de hond zelfs ondersteunen (he, het vrouwtje wordt ook onrustig en gespannen, zie je nou wel)
Succes hoor, ik weet uitervaring dat een herplaatshond soms lange tijd nodig heeft zich echt aan de nieuwe situatie te wennen