ouderdom?, hij trekt het niet meer...:-((

Mijn oudste, Jacko 7 jaar, heeft begin vorig jaar een zwaar ongeluk gehad. Hij is toen geschept door een auto op een 80km weg
Na 48uur kritieke toestand in de kliniek was hij buiten levensgevaar en mocht hij mee naar huis.
Er was niets meer van over. Hij had schaaf- en open wonden, veel kraakbeen in zijn kop en neus kapot, een zware hersenschudding, een klaplong, gebroken ribben, een verbrijzelde teen en overal zware kneuzingen
Ik heb 7 dagen en nachten gewaakt en hem ieder uur gewekt om te checken, na 2 operaties, 8 weken volledige rust en 22 weken revalidatie was hij weer redelijk opgeknapt. Hij was alleen opeens niet meer de enthousiaste hond van voor het ongeluk. Hij was veel rustiger, saaier, leek stukken ouder en had veel minder speellust. Na de aanschaf van Louis die met 8 weken bij ons kwam, leefde Jacko wel weer helemaal op. Ze speelde veel samen en hij was weer vrolijk.
Soms kan hij zelfs zo vitaal en enthousiast zijn dat ik bijna vergeet wat er allemaal met hem is gebeurd.

Vandaag ben ik met Jacko en Louis naar het bos gegaan, een bos in mijn nieuwe woonplaats, een bos dat ik niet ken. Mijn richtingsgevoel laat me niet snel in de steek maar vandaag wel... Ik was de weg kwijt!!! Echt volledig verdwaald!! Ik had al flink met stokken gegooid en gespeeld. Hierdoor waren ze dus al moe gemaakt maar ik heb 2 honden die nooit TE moe zijn of er in ieder geval nooit aan toe zullen geven. uiteindelijk kwam ik gelukkig na 1,5 uur terug bij mijn auto. Maar de laatste 20 minuten waren voor Jacko voor het eerst in zijn leven echt teveel. Hij kon niet meer. Zijn ademhaling piepte en hij ging steeds voor me uit lopen en dan liggen, uitgeteld proberen op adem te komen, hij bleef liggen tot ik weer 20 meter verder was en kwam er dan weer achter aan. Ik had zoveel medelijden maar hij is echt te zwaar om te tillen. Normaal springt hij uit zichzelf in de achterbak van de auto, nu heb ik hem moeten tillen, hij wilde wel maar kon echt niet!Eenmaal Thuis (2 minuten rijden) liet hij zich voor de waterbak vallen en lag met zijn neus half in het water. Hij had vreselijke dorst maar was te moe om fatsoenlijk te drinken. Pas na 10 minuten ging hij weer wat rustiger ademen. Vanaf dat moment ligt hij te slapen, hij is alleen opgestaan om te eten tussendoor.

Ik ben enorm geschrokken!! Ik heb vanmiddag even bij hem op de grond gelegen en een traantje gelaten. het doet me veel verdriet om hem zo te zien. Ik weet natuurlijk dat hij geen pup meer is maar hij is in het afgelopen jaar gewoonweg 10 jaar ouder geworden lijkt wel. Zo oud is 7 toch ook weer niet...??

Ik wilde gewoon even mijn verhaal kwijt, Jacko is echt mijn leven!

Liefs en pootjes van Marcella, Jacko en Louis

sjonge jonge dit is wel effe heel heftig zit hier ook met waterige ogen...

vind het echt heel sneu maar hoop dat hij nu lekker rust en goed blijft ademen en drinken...

veel sucses

Ik zou hem eens even laten nakijken door de DA, namelijk zijn hart en longen, 7 jaar is voor zo'n hondje toch nog niet oud hoor, maar aangezien zijn zwaar ongeluk verleden jaar kan ik me goed voorstellen wat je hebt meegemaakt amai nog niet en nog zogoed hersteld nadien! Maar jij kent je hond het beste en als die nu zo'n moeite had zou ik voor mijn eigen gemoedsrust even laten nakijken door de DA.Dan ben jij ook gerust en als het niets is zoveel te beter.

jeetje wat een verhaal.
is hij een beetje bijgekomen?

Ik ben vorige week voor de entingen bij de DA geweest maar dat is een nieuwe DA omdat ik verhuisd ben. Die kent hem ook niet en heeft van het ongeluk niets meegekregen. Ik heb het natuurlijk wel verteld en zijn reactie was dat hij Jacko er fantastisch uit vond zien en dat hij goed was opgeknapt.
Denk je dat ik eenmalig voor alleen jacko terug zou kunnen naar zijn vorige DA? Ik zou dat inderdaad fijn vinden denk ik ook al moet ik daar , uur voor in de auto...

bedankt voor het medeleven

Hij is wel bijgekomen maar niet fit. hij ligt nog steeds te slapen en diep ook. Inclusief dromen en gekke geluiden

wat een naar verhaal zeg

ik hoop snel wat het beter met hem gaat

Wat heftig voor, wat moet jij je rot voelen.
Voor mij zit er, iets anders maar wel herkenbaars in je verhaal. Dus ik denk dat ik wel begrijp hoe jij je nu voelt.
Zo verdrietig en pijnlijk om te zien en hij is nog veel te jong toch.
Dat slapen heeft hij nu vast hard nodig.

Ik vind dat niet zo'n gek idee om juist met hem toch weer die rit te maken naar je oude vertrouwde dierenarts voor een Check up. Dat kan best.

Beterschap en een helend kriebeltje

Marcella, als hij rustig slaapt zou ik me niet ongerust maken, die wandeling zal waarschijnlijk toch wat teveel energie gevergd hebben, kijk het aan tot morgen en zie wat die dan doet, en als je het echt niet ziet zitten laat hem gewoon even nakijken, ik weet niet of de nieuwe DA zijn hart en longen ook heeft beluisterd, maar je kan ook even je vorige DA opbellen en je verhaal doen, hij kent trouwens de voorgeschiedenis van je hondje en zal dan wel zeggen wat je het beste doet. Hopelijk is die morgen weer opgeknapt.

Ik denk dat hij nog even wat minder druk is, misschien nog wel 2 daagjes doet hij rustig aan.
Ikzelf heb een border collie van 9 jaar oud en tja als hij een dag teveel gedaan heeft moet hij ook echt even bijkomen..
Komt denk ik wel weer goed!

Ik maak me opzich ook niet druk over of hij bij zal komen of dat het goed met hem gaat, ik geloof wel dat hij morgenochtend gewoon weer de vrolijke enthousiaste Jacko na een goede nachtrust.

het is meer het feit dat hij hier voor zijn ongeluk zijn "poot niet voor omdraaide" ik bedoel dat hij energie had voor 10, de wereld aankon en nooit ergens genoeg van had.
ik vind het gewoon zwaar moeilijk om te zien hoe hij toch wel afgetakeld is en in een korte tijd stukken ouder is geworden.

Juist dat herken ik zo. Het is een "soort van" nieuwe fase die je ingaat met je ouder wordende hond. Ik had daar een tijdje geleden een zelfde soort topic over geopend. Moeilijk he.
Uiteindelijk groei je daar in mee , maar zo'n confrontatie kan heel erg hard binnenkomen.

deze foto bedoelde ik in mijn PB, maar ik weet niet hoe een foto te PB'en.

Ja die had ik gezien ja!!
heel gespierd! Zo zag jacko er ook uit, ik ga even zoeken en zal dan een goeie foto van jacko plaatsen.

Overigens staan op mijn profiel nog wat foto's van na zijn ongeluk...:-(

Ja ik heb al even zitten kijken. Mooie brede schouders.

Ik kan mij heel goed voorstellen, dat het hartverscheurend was om Jacko zó enorm uitgeput te zien!
Heel frustrerend als je merkt dat je hond al uitgeput is, en je dan tóch nog door moet lopen met hem. Het ongeluk is pas ruim één jaar geleden gebeurd en dan nog die lange herstelperiode...
Het kan best zijn dat zijn conditie nog toeneemt de komende maanden. Dit was net iets te veel voor hem.

wat sneu voor hem zeg.
hoop dta hij lekker uitgerust is en dat het al wat beter gaat met hem.
sterkte er mee

Het is schrikken als je opmerkt dat het allemaal niet meer zo soepel gaat en je hond ouder wordt.

Onze oudste teef heeft 4 jaar geleden haar knieschijf gebroken gehad (vraag me niet hoe, lang verhaal).
Dit is twee maal geopereerd en ze zou na een lange periode hersteld moeten zijn.
Dit was ze inprincipe ook alleen merkte is wel dat ze sneller buiten adem was en met behendigheid een stuk minder snel.
Na een aantal onderzoeken bij de DA kwam daar niks uit ze was gezond.

Na verder kijken heb ik eerst een fysiotherapeut gehad maar dat haalde niks uit.
Daarna ben ik naar een Osteopaat gegaan en wat bleek, haar rug zat op meerdere plaatsen vast maar ook haar ribbenkast zat vast waardoor ze niet goed genoeg kon ademen en erg snel buiten adem was..
Mogelijk is dit gebeurd met de klap die zijn gehad heeft met het breken van haar knieschijf.
Helaas weten we niet precies wat voor klap dat is geweest.

Misschien is het een optie dat als de DA niks kan vinden hem eens na te laten kijken door een Osteopaat of goede fysio therapeut..

Jeetje wat een verhaal

Ik kan me voorstellen dat je je rot voelt maar ik denk dat het voor Jacko net te veel van het goeie was.
Lief dat je bij hem ging liggen hij voelde jauw verdriet ook wel aan denk ik.
Mss over heeft hij wat langer nodig voor herstel na z'n wandeling.
En als je je prettiger voelt om naar je oude da te gaan waarom niet hij kent je hondje en weet precies wat er met hem was ik vind dat niet raar hoor.
Hopelijk is hij vandaag al iets uitgeruster en actiever.
Wel fijn dat hij helemaal opbloeide toen Louis erbij kwam.
Laat even weten hoe het vandaag met hem gaat

Groetjes Sandra

Nee zo oud is het niet, maar een jonge blom is ie ook niet meer, en 1,5 uur lopen en heel druk spelen met een stok. Ik kan me goed voorstellen dat het hem dat teveel was hoor

Dit is een heftig verhaal ik kan me voorstellen dat je er rot over voelt maar je bent heel goed voor je hond gaat het weer een beetje met hem?

Ik zou hem ook even laten nakijken, al is het alleen al maar om je gerust te stellen !!

7jr is zeker niet oud, mijn Lab vroeger voelde zich toen nog net een jong veulen, kon evenveel aan als wanneer hij 1jr was. Maar die had natuurlijk geen ongeluk moeten meemaken en dat zal wel schelen.

Het zal voor jouw lieverd misschien een beetje te veel van het goede geweest zijn !! Laat hem maar eens lekker slapen en dromen , is hij er zo weer bovenop !


Liefs,
Marie-Rose

Ik denk dat je voor je eigen gevoel nog eenmaal terug moet gaan naar je oude DA.
Dit om te kijken wat het ongeluk voor blijvende schade heeft achtergelaten.
BV Lidtekenweefsel in de longen.
Als je dit allemaal in kaart hebt, kun je er rekening mee houden voor de wandelingen.
Dan speelt in je achterhoofd het lidtekenweefsel en de verminderde opname van zuurstof en de kans op oververhitting.

Ik denk dat de schade dusdanig is dat je er niet meer vanuit kan gaan dat hij als een jonge pup meedartelt.

En daar komt bij dat hij ook echt ouder word.
Hij blijft niet eeuwig jong.

Ik zou dus ff 1 x teruggaan om controle te doen.
Of de zaak aan je nieuwe DA uitleggen en vertellen wat je wilt.

De nieuwe DA is tenslotte ook degene die hem in de toekomst gaat behandelen dus het is wel zo verstandig omhem ook te laten weten wat er toen heeft gespeeld en wat er nu gaande is..

Laat ff weten wat je gaat doen..

Succes trouwens met je moppie...

Oh wat een heftig verhaal, maar wat een vechtertje! een echte doorzetter!

Ik hoop dat hij al weer een beetje opgeknapt is.. misschien was het echt wat te veel. En moest hij wat op adem komen.. en anders zou ik voor de zekerheid idd even langs de da gaan.

Veel liefs Constance en Joe

O wat naar dit verhaal is hij nu weer opgeknapt .
Het kan ook zijn dat het alles bij elkaar was hoor.
En na een nacht goed slapen zal hij wel weer bij gekomen zijn.En tuurlijk mag je nog terug naar jou oude dierenarts misschien dat je hem ook kunt bellen.Ik vind 7 ook niet oud hoor maar dat ongeluk heeft wel inpakt op hem gehad.Sterkte met je maatje liefs Anita.

hoe gaat het vandaag met jacko? geen stramme pootjes?

Grtzz

Hoi allemaal,

het gaat weer goed met Jacko... Hij had vanmorgen wel opstartproblemen, vooral bij het traplopen zag ik dat hij stijf was.
We zijn net weer even een korte ronde in het bos wezen doen en hij is nu weer soepel
Hij liep weer met stokken en wilde spelen, dit heb ik maar even gelaten. even geen stokken gooien maar een rustige wandeling.

Ik denk inderdaad dat ik Jacko nog 1 keer meeneem naar mijn oude DA ter controle en voor mijn eigen rust. Daarna zal ik vragen of hij een dossier van Jacko's geschiedenis kan meegeven voor de nieuwe DA, zodat deze precies in de DA termen weet wat hij allemaal al doorstaan heeft.

Enorm bedankt voor al jullie medeleven. Als ik geweest ben zal ik verslag uitbrenegn

groetjes van ons