Bobby wil niet meelopen aan riempje !!!!

Sinds vorige week hebben we onze pup, het ging tot gisteren erg goed allemaal, echt genieten het zindelijk worden gaat goed,eten drinken en ook het uitlaten,....tot gisteren,.. hij heeft absoluut geen zin meer lijkt het wel, wat er gebeurt is het volgende, zodra we de riem om zijn halsbandje doen gaat hij zitten en zet zich schrap ...... wat we ook doen ...snoepje, boos worden aardig blijven,...wie geeft raad.

Het is een boomerreutje van ruim 10 weken

Is er iets voorgevallen de afgelopen week? (buiten)

Heeft hij (per ongeluk) een tik van de riem gehad?

Misschien ergens van geschrokken je kunt ook even met de riem met hem spelen dat hij het vertrouwd vind en bijn hem hoort

bean wou eerst ook niet dus heb de eerste maand .
een teugje om gedaan perfecht wou dat liep zo mee.
en nu een maand later heb ik een hals bandje .
en daar loopt ze nu ook goed mee kijk na profiel foto.
heeft ze een om..
en vandaag een poosje los ook goed gegaan ze is nu 5 maanden ze houdt mij in de gaten waar ik loop .
heerlijk gevoel.
bets en bean

Meike had hier ook altijd last van, dan weer wel dan weer niet uit willen, en nog s'avonds is ze in het donker niet vooruit te branden.
Volgens mij is het een kwestie van doorzetten en gewenning.
Til hem anders eerst de heenweg op, en laat hem terug lopen, vaak gaat het dan wel goed.

Hey,

Met ongeveer 7,5 week zijn bij een pup het niveau van nieuwsgierigheid en angst voor onbekende dingen ongeveer gelijk, daarom is dat de ideale leeftijd om naar een nieuw gezin te daar. Voor die leeftijd, zijn ze haast nergens bang voor en heel nieuwsgierig. Na die leeftijd neemt de angst voor het onbekende steeds meer toe en die nieuwgierigheid af. Dat houdt ze veilig in de grote wereld.
Daarom kan het zijn dat je hond het nu eng vindt buiten.
Wat je kan doen is de hond is inderdaad optillen en buiten zetten waar je wil dat ze plast. Hou dat stukje telkens aan. Het is nog helemaal niet nodig om een stuk te wandelen. Laat de hond eerst maar eens wennen aan dat kleine stukje. Vervolgens ga je haar steeds iets eerder neerzetten, zodat ze telkens een klein stukje meer moet lopen. Ze moet het wel leuk blijven vinden.

Groetjes,

Margje

niet wanhopen
ons toke wilde ook niet aan haar bandje wandelen,ze ging plat op haar buikje liggen met haar pootjes gestrekt en ze verzette geen poot.
heb alles geprobeerd,belonen enz...dat is zo maanden geweest.
nu is ze ondertussen 11 maanden en we zijn enkele dagen aan zee geweest en wat deed ons kleine meisje ...wandelen aan haar riempje zonder aandringen of iets dergelijks ,in 1 keer deed ze het

liefs

Het heeft gewoon tijd nodig. Je pup is nog jong. Tommy heeft ook veel wandelproblemen gehad! Sinds een aantal weken gaat het echt goed. Probeer overdag te wandelen (donker is vaak eng voor pups), steeds maar kleine stukjes. Tommy liep ook geen stap mee maar wat werkte was de eerste tijd optillen en naar de uitlaatplek brengen. En daar wachten en rustig wandelen als hij wilde lopen. Goed belonen, speeltje meenemen. En daarna op bouwen om naar huis te lopen (dat vond Tommy makkelijker dan de heenweg). Het kost even veel tijd maar het komt goed!
Tommy heeft leren wandelen met een tuigje, dat ging toen we dat probeerden veel beter! Nu weer overgestapt op een halsbandje, waar hij het nu erg goed mee doet!

succes
Groetjes Wendy

inderdaad ook wij gingen een tuigje gebruiken toen ze niet goed meer aan de riem wilde lopen.
Met tuigje ging veel beter.

Dat wij Chika net hadden wilde ze ook niet mee naar buiten. Wij hebben haar over de drempel getild en haar gigantisch positief aangemoedigd met af en toe een klein rukje aan de riem. Uiteindelijk liep ze dus achter degene aan die heel enthousiast aan het springen was en haar aan het aanmoedigen was haha en sinds dien wil ze maar al te graag lopen. Het koste ons een paar dagen.

jep de angstfase heel herkenbaar. En dus super normaal. Lekker een stukje dragen. Ik hoefde Pip ook niet voor de deur op de grond te zetten dan draaide ze zich direct om terug naar huis! Ik liep dus altijd naar een plekje. Wel steeds een ander plekje. Mijn idee was dat dat daardoor minder voorspelbaar was en ik haar kon verleiden samen een stukje te ontdekken. Inderdaad weleens met der piepspeeltje. Maar liever gewoon met mijn wapperende hand en stem en lekkers (Ik was net een topic over balobsessie begonnen omdat ik denk dat speeltjes binnen horen en je hondje met jou en andere hondjes bezig moet zijn buiten, een speeltje is wel veilig maar wordt in mijn ogen gauw een obsessie zodat ze andere dingen niet meer durven te zien. Maar daar was niet iedereen het mee eens.Ik begreep dat je dat zelf in de hand hebt.) Maar goed met aanmoedigen, liefste met zijn tweeetjes. En inderdaad het bekende opbouwen. Hoe verleiderlijk ook met dit weer...Gewoon niet teveel indrukken ineens. Liever vijftien keer kort en verwerken thuis. Veel plezier