iemand goede raad voor mij?

hallo,

ik heb mij net voorgesteld en wil gelijk een vraag stellen..of eigenlijk een mening vragen.
onze angel heb ik gekregen van mijn man toen zij 6 weken was.
een heerlijk bolletje wol waar ik meteen verliefd op was (wie niet)
maar goed ik vond wel dat angel al vroeg bij ons kwam,want meestal is dat pas mogelijk vanaf minimaal 7 weken bij een erkende fokker.

ik kwam erachter dat deze 'fokker' veel verschillende honden heeft en maar was doet qua fokken..gewoon alles bij en door elkaar.
als de teef dan bevallen is word de moeder na 2 weken ok weggehaald bij de pups,iets wat ik heel fout vind!
de pups groeien op in een schuur in een ledikantje met kranten.
dus socialisatie is er ok niet bij.
het gaf me geen prettig gevoel maar ik wou angel niet terug doen want ik was veel te bang dat ze dan als fokteef gebruikt zou worden aangezien haar kleur weinig voorkomt.
plus dat ik natuurlijk gek van haar ben!

maar nu is het zo dat angel ondertussen 3 jaar is en steeds meer vreemd gedrag gaat vertonen.

vanaf een jaar of 1 dat ze was deed ze weinig tot niks,alleen slapen en was heel verwend! dat heb ik goed aangepakt want ze probeerde haar rang boven die van ons te zetten.
vorig jaar september overleed onze vorige beagle door een trachische aanrijding en sindsdien lijkt het wel of ze de weg kwijt is.
ze begon met ernstig krabben wat dwangmatig werd.
de da heeft haar helemaal nagekeken met echo's huidkrabbetjes, en ga zo maar door maar er was niks te vinden.
de da dacht aan een depressie ivm het overlijden van onze beagle.
dus kreeg ze anti depressiva voorgeschreven,spul voor de jeuk zodat haar huid rust kreeg en een extra rustprik zodat ze even helemaal niks hoefde.

we hadden een strak schema wb de medicatie en het ging redelijk.ik kan niet zeggen dat de anti depressiva echt super werk deden maar het ging ietsje beter.
ik dacht dat het tijd nodig had.
maar nu zijn we dus bijna een jaar verder en is het krabben nog erger geworden, haar huis krijgt kale plekken tot bloedens toe.
alles bijt en krabt ze kapot,puur dwangmatig.
daarbij begint ze ook vreselijk te hijgen,zo erg dat we haar boven nog kunnen horen.
ook is ze heel snel benauwd en dan moet ik haar keel masseren om het weer rustig te krijgen.
de da heeft weer onderzoeken gedaan maar kan wederom niks vinden.
we denken dat het een combi is met doorfok en puur stress/depressie geef het een naam.
ook op allergieen is ze getest maar ook daar kwam niks uit.

toen mijn 2e dochter geboren werd in january werd ze erg aanhankelijk en was alleen maar met de baby bezig,overal bij zijn en liggen en was de baby weg dan begon de stress weer.

de da dacht toen aan haar hormomen,ok nagekeken en ok prima.
ook de baarmoeder is op ziektes nagekeken maar ook dat was prima.
de da dacht toen dat ze misschien moeder gevoelens kreeg en adviseerde een nestje te overwegen in de hoop dat het daarna over was.
dit wil ik echter zelf niet omdat angel al doorfok is en ik dan niet pups wil laten komen die misschien helemaal geen overlevingskans of wat ok hebben en ten 2e wie zegt dat ze een zwangerschap goed zal doorstaan?!
de da vond toen ok wel dat de kans in haar situatie niet gunstig was .

maar goed ik maak me nu nog meer zorgen want ze begint nu met bijten.
zowel naar mij als de kinderen als de visite.
als we haar aaien of knuffelen MOET ze gewoon bijten.ook zo dwangmatig.ze kijkt je aan geniet van het geaai maar moet dan gewoon even bijten . net of ze het zelf niet leuk vind maar dat het moet.
het is niet hard maar ze doet het wel en dat staat me niet goed aan.
helemaal niet naar de kinderen.
als mijn oudste bv op de grond speelt en angel komt voorbij lopen moet angel haar naar het gezicht vliegen en ok dit is weer dwangmatig alsof ze het zelf helemaal niet leuk vind.

ik snap het niet meer maar ben er zeker van dat ze absoluut niet gelukkkig is.

het is een lang verhaal geworden maar ik moet dit echt delen want zelfs de da zit met de handen in het haar.

is er ook maar iemand die dit herkeny=t?of iets weet wat ik zou kunnen doen?
ik vind het namelijk ontzettend moeilijk!

ik hoop dat het vlug in orde komt.Liefs Rina

Heeft ze ook als ze ligt dat ze het liefste haar kop ergens op legt? En niet van uit een bakje willen eten wat op de grond staat e.d. (liggend gaan eten/drinken)?

Sommige van de dingen die je noemt doen me aan syringomyelia denken. Het komt voornamelijk voor bij (cavalier) kings charles spaniels, maar ook bij andere kleine (kortschedelige) rassen.

Wat is syringomyelia?
Om te beginnen is het een verschrikkelijke rotziekte. Bij de mens staat deze ziekte bekend als één van de meest pijnlijke aandoeningen die er is. De ziekte ontstaat doordat het achterste deel van de schedel te klein is en het achterhoofdsgat te groot, hierdoor puilt een deel van de kleine hersenen uit in het achterhoofdsgat. Het ruggenmerg begint bij het achterhoofdsgat en hier ontstaat een blokkade. Dit uit zich in een verstoring van de normale beweging van het hersenvocht en abnormale drukverhoudingen binnen en rondom het ruggenmerg in de nek. Uiteindelijk ontstaan hierdoor holtes in het ruggenmerg die kunnen lijden tot een aantal vreemde en pijnlijke symptomen.

Wat zijn de symptomen van de ziekte?
Het meest belangrijke en steeds terugkomende symptoom van syringomyelia is pijn. Deze is moeilijk te lokaliseren en omdat de pijn vaak wisselend optreedt, wordt deze vaak gemist door zowel eigenaar als dierenarts. Om het iets makkelijker te maken pijn vast te stellen bij uw hond, hieronder een aantal voorbeelden van hoe de pijn zich kan uiten:
- na springen of beweging met het hoofd tussen de beide voorpoten op de grond gaan liggen,
- plotseling schreeuwen of gillen,
- een zacht piepgeluid bij de ademhaling,
- kreunen,
- verlaagde motivatie voor activiteiten waar de hond vroeger wel zin in had.
- vermoeidheid,
- met het hoofd in een ongewone (vaak opgeheven) positie slapen,
- gewone aanrakingen als pijnlijk ervaren (vermijdingsgedrag bij begroeten), de hond vindt het vaak niet fijn om op bepaalde plaatsen van het lichaam aangeraakt te worden en de hond laat bijv. borstelen of een halsband niet toe,
- krabben (vaak tijdens het lopen en meestal aan 1 zijde),
- een scoliose of hernia-achtig beeld,
- irritatie, een slecht humeur,
- rusteloosheid en veel van ligplaats veranderen. Vaak wil de hond koel gaan liggen omdat dit verlichting geeft,
- er is vaak sprake van aangezichtspijn die de hond uit door met het gezicht overal langs te willen wrijven. Dit kan zijn langs een stoel, maar ze kunnen ook gaan rollen in hun mand of op het grasveld,
- veel gapen,
- smakken met de mond,
- schudden met het hoofd,
- onzeker gedrag, lichaamstaal van een hond die met een stroomband wordt getraind,
- een droevige gezichtsuitdrukking,
- spanning of agressie bij ontmoeting met (onstuimige) honden.

hmm het zou kunnen maar die symptomen die erbij staan herken ik dan weer niet eigenlijk...
ze schuurt wel vreselijk
ze hijgt,
snurkt
rusteloosheid als ze wakker is maar kan ok hele dage slapen
droevig gezichtje zeker weten...

maar verder niks eigenlijk..

Ze hoeven ook niet alle symptomen te hebben (50% van de honden die heeft hebben nergens last van). Je zou het voor kunnen leggen bij je dierenarts, want de enige manier om het echt uit te sluiten is een MRI scan. Onder deze link staat ook meer informatie

http://www.hondenpage.com/honden-encyclopedie/wid_89-Syringomyelia.php

Het belangrijkste is in het geval eerst alle eventuele medische oorzaken uit te sluiten voor het gedrag en als die er niet zijn een goede gedrags deskundige in te schakelen.

gedragsdeskundige zijn we al geweest,ook dat heeft niks uitgehaald..
ik zal het maar eens overleggen met de da.
want dit is geen leuk hondenleven meer hoe zij leeft op het moment..

Ik dacht net als Amber aan syri..

Goed in ieder geval van je dat je geen nestje met haar hebt genomen. Het is namelijk onzin dat 'moeder-gevoelens' verdwijnen na een nestje. Domme DA die dat zegt/denkt..

Je zou eens met haar naar een andere DA kunnen gaan en daar ook het woord syringomeylie laten vallen.
.

Als dat het niet is, zou ik een klassiek homeopaat in de arm nemen.
Die kijkt naar het hele dier, dus de geschiedenis maar ook hoe ze in haar vel zit , kijkt naar het totale plaatje, in plaats van de kwaal die je ziet.

Het kan heel goed dat als Angel lekkerder in haar velletje zit, het krabben dan ook ophoudt.

Ik weet niet welk voer je geeft, maar door toevoegingen kunnen dieren zich ook minder prettig voelen. Geef je voer waar niks aan toegevoegd is dan zie je ze al opknappen in gedrag.

Het is een kwestie van heel veel factoren. Een klassiek homeopaat bekijkt ze allemaal

Ilja http://www.hondenpage.com/baasjes/487/%20%20%20Ilja%20&%20Sterre***.php kan je aan een goed adres helpen.

Groetjes Marit

Ja dat is dan denk ik wel het beste, dat je zekerheid hebt wat er aan de hand is en wat je er aan kan doen.

Veel sterkte ermee

ik heb het stuk gelezen maar eigenlijk lijkt het mij onwaarschijnlijk,de dingen die daar staan herken ik helemaal niet..ze krabt ok niet onder het wandelen of aan 1 zijde,het is continu overal,als een bezetene..

de rest herken ik ok niet in haar gedrag.
ik ga het voorleggen maar denk niet dat dat het is.

marit we zijn ook al bij een homeopaat geweest met angel.
we hebben toen druppels gekregen tegen rusteloosheid en stress maar dat heeft ook niet geholpen helaas..
we hebben al een heel lijstje afgewerkt ok al het mogelijke geprobeert maar niks helpt..

Overal krabben is inderdaad wat als anders als aan 1 zijde. Maar het belangrijkste is in het elk geval dat je alles uitsluit en hopen dat ze vinden wat wel de oorzaak is.

ik wil jullie even zeggen dat angel vanmorgen is ingeslapen

Ben je er nog achter gekomen of niet??
Zonde, wens je/jullie heel veel sterkte met dit verlies...

Ingeslapen????

Sterkte....

Heel veel sterkte met het verlies! Jullie hebben zo te lezen al aan alles gedacht en geprobeerd en soms moet je een beslissing nemen om niet in een levensgevaarlijke situatie terecht te komen. Nogmaals heel veel sterkte!

Poehé heel veel sterkte!!!!!

aaa weten jullie wat ze had? echt heeel veel sterkte

Hoi Veronique,

Wat vreselijk voor je! Heel veel sterkte.

jeetje, heb met open mond zowat je verhaal gelezen en schrok opeens van je zin dat ze ingeslapen is!
wat erg voor jullie.je laat immers je hondje niet zomaar in slapen...
we wensen jullie heel ver sterkte...
en als je er aan toe bent...willen we heel graag horen hoe het zo gekomen dat ze in geslapen is...
zijn jullie er dan toch achter gekomen wat ze had?

laat je nog sectie doen om te kijken of er iets met de hersenen aan de hand was?
Verder heel veel sterkte met deze nare uitkomst.