hoi allemaal,
het is waarschijnlijk een onderwerp wat al vaker is besproken maar ik wil het toch inbrengen speciaal op onze situatie toegepast.
toen we buck 4 maanden geleden mee naar huis namen, had hij erg weinig zelfvertrouwen ( dit was ook de rede dat buck niet meer in de roedel van de fokker paste) buck was erg gereseveerd en is niet zo goed gesocialiseerd.
hij was altijd erg bang en snipte dan soms uit angst naar andere honden als honden te dichtbij kwamen. als hij los was dan stuifde hij te vaak naar andere honden en wist weinig van de normale hondencommunicatie.....
na een maand leerde buck hoe hij met andere honden moest omgaan als hij los was, hij stuifde er niet meer zo hard op af en rook eerst voorzichtig en liet zich besnuffelen...Of hij liet op een normale manier
zien dat hij bang/onderdaning was> hierdoor speelde hij met alle honden erg leuk, achter elkaar rennen etc
buck vind het heerlijk om met andere honden te spelen.
voor ons was dit natuurlijk een prachtige winst die gemaakt was, eigenlijk hebben we hier niet voor hoeven trainen. doordat buck zijn zelfvertrouwen begon te groeien was hij "klaar" om vreemde honden te ontmoeten en met ze te spelen.
aan de lijn vond het meestal wel spannend maar leverde geen problemen als ze niet te dichtbij kwamen.
buck groeide en groeide,letterlijk en figuurlijk met de week
het was echt zichtbaar wat zelfvertrouwen met een hond kan doen
héél mooi om te zien.
hij is gegroeid tot een hond dat vrij in het leven staat.
we hebben nu ruim 3 weken geleden dolly erbij genomen,
het lijkt erop dat haar aanwezigheid buck zijn zelfvertouwen nu een beetje te groot is geworden
als ze los zijn dat stormen ze samen op een andere hond af....dolly is ook niet zo handig naar andere honden ( ze is niet agressief)
buck duikt nu wel op een andere hond, en wil vaak meteen vechten/stoeien. hij loopt daarna vaak naast zijn schoenen van trots!
aan de riem is hij nu ook ineens overmoedigd als we een hond zien, hij hangt in de riem en gromt en blaft
daarna is hij ook altij erg trots op zichzelf.
als ze los zijn en we naderen een andere hond,dan lijn ik dolly of beide vast.
als dolly vast zit dan gaat het vaak wel beter tussen buck en de andere hond ( dit ook weleens anders om)
ik laat ze dan zitten en probeer ze met een brokje af te leiden. of ik loop rusig door ( maar dit gaat tegenwoordig niet meer omdaqt buck dan echt uitvalt aan de riem
)
dit doe ik ook als ze al aan de riem zitten.
ik blijf zelf rustig en zeg niet veel ( om ze niet het gevoel te geven dat ik "meeblaf")
maar de andere honden zijn natuurlijk nu een grotere trigger dan ik met mijn brokje
het probleem word met de dag een beetje erger, omdat buck denkt dat hij succes boekt... ( ik jaag iedereen weg omdat ik een echte man ben
)
hoe kan dit gedrag het best opbuigen,
gr mariaa



3 doggies

