Vandaag ben ik een uitgebreide paaswandeling gaan maken met mijn 2 honden. Uiteindelijk kwam ik op een groot veld waar ze los konden maar in de verte zag ik een andere hond waardoor ik die van mij aanlijnde.
Jacko de oudste, luisterd enorm goed behalve als er een afleiding is die hem doet vergeten dat ik besta.
Zoals andere honden (alleen als hij los is) Louis mijn pup die afgelopen week 1 jaar is geworden doet alles wat Jacko doet maar dan feller, drukker en luidruchtiger.
Nu liep ik daar en riep de man die de andere hond bij zich had, dat ik ze wel los kon laten... Dus dat deed ik. Zijn hond was een teefje. Na even gesnuffeld te hebben gingen ze spelen/stoeien/uitdagen... Maar wel met 2 tegen 1. De hond van de man kwispelde, rolde een paar keer door mijn honden over de kop en zocht al snel naar bescherming bij onze benen. Toen ging de man mijn honden corrigeren. Sterker nog hij gaf jacko een tik op zijn kop en zei meteen tegen zijn hond, kom we gaan.
Jacko en Louis gingen net zo met zijn hond om als ze dat ook met elkaar doen. Ik moet toegeven dat ze nogal lomp en hardhandig kunnen zijn maar het blijft spelen. Toch? Dat neem ik aan omdat er gekwispeld wordt.
Nu vraag ik mij af wat mijn rol daarin moet zijn? Ik heb ooit gehoord op de martin gaus school dat je ze moet laten mits het echt serieus wordt maar je er niet mee moet bemoeien omdat het gewoon rangverdeling zou zijn. Moet ik me er wel of niet mee bemoeien? het ene baasje vind het prima de ander niet en het ene hondje is de andere niet...
Hoe gaan jullie daarmee om?
nooit meer mijn honden los als er andere zijn? Moet ik toelaten dat een vreemde mijn hond in mijn bijzijn corrigeerd en een tik uitdeeld?Ik vind het lastig.
Ben enorm benieuwd naar jullie ervaringen




2 doggies
Als je een groepje observeert zijn er altijd kindjes die meer de leiding nemen als andere en bepalden wat er gebeurd e.d.
Ik dacht er ook zo over inderdaad. Ik stond er ten slotte met mijn neus boven op en hij zei of vroeg mij niks!






