onze vorige hond kwam bij een "gewone" fokker vandaan, deed keurig de showkwalificaties en de toen verplichte gezondheidsonderzoeken.
maar binnen het ras heb ik wel wat lelijks over hen gehoord (wat ik voor onwaar heb ervaren)
we kregen volstrekt eerlijke(en ff een strenge ballotage commissie of we wel een pup mochten hebben van het ras) voorlichting, over het nest, mams en paps en wat we mochten verwachten (hij zou te groot worden en dat was ook zo)
hij was een gezonde sterke hond, die helaas op latere leeftijd een schildklierprobleem kreeg, maar dat was achteraf gezien echt "zijn" probleem, geen fokprobleem.
heel af en toe zagen we elkaar op shows en was er een vriendelijke groet.
na het inslapen van onze en een berichtje hun kant op kregen we een heel lief en aardig mailtje terug waaruit ook bleek dat ze nog heel goed wisten wie we waren, en over welke pup het ging (knap vond ik dat)
nu hebben we een hond, van min of meer hetzelfde ras waarvan ik lang gedacht heb dat de fokker van deze hond een topfokker was, zeker gezien de showresultaten en de prachtige honden die ik van die kennel gezien had.
Inmiddels weet ik beter, heeeeel veel beter, breek me de bek niet open zegegn ze weleens, nouww....
diep en dieptreurig, en wat een leugens ook
het heeft bij mij op dit moment het vertrouwen in de fokkerij totaal weggenomen, ik hoop ooit nog eens met het tegendeel te maken te hebben, maar voor nu....