Kimmy van mijn moeder is helemaal tv verslaafd. Ze ziet het inderdaad ook als er dieren op het scherm komen, oortjes gaan dan rechtovereind en ze volgt de dieren op de voet.
Ze vindt de tv zelfs belangrijker dan iemand begroeten die op bezoek komt. Dan zit ik al een uur in de kamer, Kimmy zit gebiologeerd naar het scherm te staren, geen reactie, tot de tv uitgaat (of er even niets interessants naar haar smaak is) en dan komt ze me opeens heel enthousiast begroeten: He, was jij er ook?
Bobby ziet er niet zoveel in. Een keer keek ze op, net toen er een heel enge man groot in beeld was, die een krankzinnige moordenaar speelde. Begint ze me toch te blaffen naar die tv. Groot gelijk hoor, zo'n vent wil ik ook niet in mijn huiskamer.