Vandaag is onze Myla gesteriliseerd. De operatie op zich was heel soepel verlopen, ze was goed wakker toen ik haar op ging halen. Maar eenmaal thuis kwam ze niet snel genoeg weer wat tot leven naar mijn idee. Ze werd er ook wat ziek bij, moest spugen, maar ja, je denkt nogal snel van ... hmm kan door de narcose komen nog. Op een gegeven moment wilde ze weer naar buiten lopen dus ik deed haar rompertje wat omhoog dat ze het niet nat zou plassen in het geval dat ze zou plassen. En toen zag ik dus een bloedvlek zitten. Een behoorlijk grote ook nog. Dat moest eigenlijk niet kunnen meende ik me te herinneren.
Toch gewacht tot Tina thuis was. Wij samen eten ... en na het eten wilde Myla plassen. Toen begon ze weer te spugen en dat vertrouwde ik toch niet. Dus toch even de dierenarts gebeld, dat ging nog net tijdens het spreekuur van de avond ... het was inmiddels tien over acht vanavond. Die vonden het toch niet goed klinken dus of we even met haar wilden komen. Uiteraard ... dus wij weer naar de dierenarts en daar voelden ze aan haar buik. Dat voelde nogal hard aan en al snel rees het ernstige vermoeden dat ons meisje een inwendige bloeding had. Inmiddels drupte er ook echt bloed uit de wond dus al snel werd besloten dat ze weer onder narcose moest, weer helemaal open gemaakt moest worden om te kijken waar de bloeding zat. Hopen dan dat die tussen de buik en de buikwand zou zitten en niet in de buik zelf.
Vanavond om half 10 belden ze weer op dat de bloeding inderdaad tussen de buik en buikwand zat en dat het nu weer goed ging met het meisje. De buik hadden ze ook wel even open gemaakt om zeker te zijn maar die was mooi droog en schoon. De wonden van de buik en buikwand hebben ze nu dicht gebrand en de bovenwand is gehecht. Wel gaat haar herstel nu veel langer duren. We hebben haar vanavond om half 11 al slapend mee naar huis gekregen. Ze reageerde even toen we binnen kwamen en thuis heeft ze ook wel wat gereageerd. Toen Micky en Rowan buiten op een kat blaften hoorde ik binnen een blafje van Myla komen. De lieverd.
Ik heb nu mijn matrassen van mijn bed gehaald en beneden in de kamer gelegd en Myla ligt op de ene, ik en Rowan dadelijk op de andere. Myla heeft een buikverband om en moet morgen avond weer op controle en dan zal haar buikverband er vanaf gaan waarschijnlijk ... ze ligt nu lekker warm ingepakt met een deken over haar heen en een kruik tegen haar aan. Arm ding, zoveel meegemaakt op een dag. Maar gelukkig kwamen we er op tijd achter en waren we er vroeg bij ... anders had dit heel anders af kunnen lopen. En daar willen we niet aan denken. Arm meiske ... moet zoveel meemaken op een dag.
Ik hoop dat ze vannacht lekker rustig zal slapen en dat het nu wel weer goed met haar blijft gaan. Maar ik zal niet veel slapen dat weet ik wel zeker.



3 doggies
ik hoop dat ze snel weer opknapt , sterkte...























