Waarom hebben jullie nou juist....

Wij hebben heel veel geluk gehad met Dobber... We hadden een paar jaar geleden wat problemen in het gezin en toen hadden mensen uit de kerk een nest puppies Appenzeller x Stabij. En laat nou mijn vader helemaal gek zijn op die Appenzellers! Vroeger had hij mensen in de buurt wonen met zulke honden en hij was er nooit achter gekomen welk ras het was. En nu ineens waren er puppies!!! En omdat het toen dus niet zo lekker liep bij ons thuis heeft mijn moeder erin toegestemd dat we een pup kregen. En dat was Dobber. Maar ja, we wisten niks van karakters of wat ook maar... Dus Dobber is puur op uiterlijk uitgekozen. Nu zou ik dat niet meer doen... Maar wij hebben enorm geluk gehad met Dobber haar karakter. Natuurlijk zijn er een paar dingen die ik liever anders had gezien, maar dat komt voornamelijk uit een verkeerde opvoeding. Gelukkig kon ik nog een paar dingetjes ombuigen en zo maar ja, niet alles is even positief aan Dobber. Maar ik wil haar nooit meer kwijt! Geweldig beest!

Micky hebben wij bij een opkoper gekocht 8 jaar geleden ... er zaten nog meer hondjes die hij uit het hokje haalde (ja ik weet het, totaal verkeerd adres volgens de meesten hier) maar goed. Micky was het enige hondje wat heel vrolijk en blij ging snuffelen en dan weer naar ons terug kwam om geknuffeld te worden. Dan ging hij weer snuffelen en kwam weer terug om kusjes te geven. Zo aanhankelijk en vrolijk als hij toen al was, is hij 8 jaar later nog altijd. Dus ook al hebben we hem van een verkeerd adres, het is een "gouden hondje".

Rowan komt uit een nest van 9, ik wilde een reutje en die waren er nog drie. Lang getwijfeld tussen twee omdat nummer drie (Rowan) dus nog niet te zien was. Bijna een keus gemaakt en daar kwam hij aan hoor. Een wollig wit koppie kwam onder de bank uitgekropen en tegen mijn been omhoog geklommen. Duwde zijn broertje van mijn schoot en keek me aan alsof hij wilde zeggen "Gaan we dadelijk naar huis vrouwtje?" ... Dus we hebben elkaar toen gekozen. Ik viel gelijk voor hem, en hij was vanaf dag 1 niet meer bij mij weg te slaan.

Myla is weer een ander verhaal. We wilden een pupje erbij en kwamen toevallig mensen tegen met een pupje. Gewoon aangesproken en toen bleek het dus een pup van hunzelf te zijn en ze hadden nog een teefje. Dus Myla was het laatste teefje maar wat een schatje. Met zes en halve week al echt een aanwezig karaktertje, lief meisje en een tantetje die wist wat ze wilde. Ze heeft ons die middag helemaal om haar kleine pootjes gewonden en we zijn met haar vertrokken. Wel vroeg uit het nestje vertrokken maar moeder keek niet meer naar haar kindjes om en dit was voor haar beter. Dus zo zijn wij aan onze hondjes gekomen.

ik heb jazzy uitgekozen om zijn lieve brutale smoeltje. en omdat hij de kleinste uit het nest was van 7.een lief klein bolletje.toen ik hem ging halen kwam hij meteen naar me toe en ik was verliefd.tot op de dag van vandaag ben ik zoooooooooo blij met deze lieve leuke brafe mooie vent.hij heeft zo een zacht karakter. het is echt een lieve lieve hond.poppy heb ik uitgekozen om haar zachte meisjes uitstraling.en haar mooie koppie.



grt noor en een pootje van jazzy en poppy

Sorbonne was de laatste uit het nest,
Rasta omdat ze naar ons toe kwam waggelen, en zo schattig tegen het hekje ging staan,
Raafje was een herplaatser, erg agressief, maar toch was er meteen een kilk,
Rex was een herplaatser die op ons pad kwam,
Yara omdat ze zo lekker dommig was,
Jenna omdat ze zo rustig in een hoekje zat, en een dik kontje had,
En Kiara was de laatste, dus viel niks meer te kiezen.

Ik ben niet bij het nest geweest, ik heb Jazz en James van een foto uitgekozen. Ze komen uit Curacao. Bij James wilde ik gewoon de kleinste en bij Jazz wilde ik een "wollige". Waren toen kortharige en wollige pups gevonden. Ik wilde een wollig teefje. Dus zo kwam Jazz.

En Jules komt uit het asiel.. ik ben langs alle hokken gelopen en zij sprak mij het meeste aan. Ze kwam gelijk op me af, ging mn vingers likken en toen ik met dr ging lopen, kwam ze ook lekker knuffelen.

Wij hadden als familie al besproken dat we een boxer pup zouden zoeken. Had al wat rondgebeld en gevraagd (woon in Spanje, geen officiele fokkerlijsten hier) maar helemaal niets te krijgen in de nabije toekomst, jammer dan. Toen gingen we op een zondagochtend vroeg naar een tuincentrum waar hier (jammergenoeg) in het weekend pups worden verkocht en laat hij daar nou liggen, een prachtige boxerpup, kwam van een locale boxerfokker en Shadow was nog "over". Nou hebben ze daar nooit rashondjes, tenminste nooit grotere rassen, vooral kleine schoothondjesjes, en meestal keken we ook nooit op "die afdeling". Ik was er met man en jongste dochter en terwijl mijn man en ik een lange discussie hadden over het wel of niet doen, heeft mijn dochter twee uur naast Shadow gestaan, ze was helemaal verkocht en wij ook, dus uiteindelijk toch gedaan, alles terplekke gekocht en mee naar huis genomen. Geen keus dus, maar het is een schat en iedereen is dol op hem!
Hanneke

Het nest waar Noa uitkomt bestond uit 6 bruin/witte en 2 zwart/witte pups. Ik wilde dolgraag en zwart/wit teefje, dus dat beperkte de keuze wel.
Toen de fokker de foto's stuurde viel ik als een blok voor de pup met een wit streepje op haar neusje.

Toen we bij de fokker aankwamen om daadwerkelijk te gaan kijken en een keuze te maken, vertelde ze me dat er al een zwart/witte pup s'middags verkocht was
Maar wat bleek nou het was niet degene met een witte streep op haar neus die verkocht was dus Noa was nog niet verkocht!!!!

Groetjes Erna & Noa

Leuk dat iedereen hun verhalen neerzet zit alles met een big smile te lezen.

dank jullie allemaal voor de leuke reacties mogen nog meer bij hoor

Liefs natascha

Van James had ik trouwens fotos via mms gekregen. Vriendin van mij was in Curacao en stuurde heel blij fotos van hondjes en dat er eentje van haar was. Ik was ook op zoek naar een hond en was gelijk verliefd op die koppie's. Er was 1 hele kleine die ziek was geweest, dus ik zei doe mij die dan maar! James is nu nog steeds een stuk kleiner, maar wel de liefste [

En Jazz ziet er nu heel anders uit, dus je weet het sowieso nooit zeker. Toen was ze heel donker en zie hoe ze er nu uit ziet. Ze is prachtig geworden.

Ik zal altijd honden van foto's uitkiezen of uit het asiel, want ik wil alleen honden uit het buitenland of het asiel. Is alleen jammer dat je dan niet alles van het begin meemaakt. De volgende word sowieso een wat oudere hond. Wilde beginnen met pups omdat ik nog nooit echt een eigen hond had gehad. Alleen bij mn ouders. Heb ik het tenminste 2x meegemaakt hoe het is

Toen we onze eerste aussie zouden kijken zijn we als eerste bij Karen Mulders wezen kijken. Het voelde daar erg goed, maar helaas waren alle pups al besproken.. Misschien zou Stone toch nog vrijkomen (bleu merle reu), was nog niet helemaal zeker of hij naar het betreffende baasje zou gaan. Wij dus alvast naar volgende fokker zoeken, maar bij karen bleef toch steeds het beste gevoel. Toen bleek uiteindelijk Stone wel naar die eigenaar te gaan, maar had de eigenaar van Boogie zich bedacht. Dus was er ineens een black tri reutje beschikbaar. Aangezien dit onze eerste pup werd (en eerste aussie), had karen aanbevolen een reutje uit haar nest te nemen. Aangezien de teefjes uit dat nest wat pittiger waren dan de aanwezige reutjes. En toen zijn we gezwicht voor onze lieve Boogie. (in eerste instantie wilden we een bleu merle xD maar toch voor een black tri gegaan). Weet niet meer zo goed waarom. Denk omdat hij nog de enige beschikbare pup was, en het klikte gewoon direct. een lekker actief en nieuwschierig reutje was het. En een super knap mannetje!!
En daar hebben we geen seconde spijt van gehad!!
Nou ja, hij had wel een erg moeilijke puberteit, puberde heel erg.. maar daar leer je ook weer veel van. Helaas bleek hij auto-imuunziekte te hebben (wat overigens niet erfelijk is, en is hij na veel strijd op 2 dec 2009 overleden, hij is maar 3 jaar geworden.

En ginger hebben we als herplaatser gekregen, van dezelfde fokker trouwens.
Ze was zo ontzettend lief, luisterde heel goed en had teveel vervelende dingen meegemaakt. Ze was echt heel lief, en daar zijn we dus ook voor gezwicht! Ook daar zijn we erg blij mee, ze is een schat van een hond. Maar wel echt een hond voor het gezin, ze moet niks van vreemden hebben

Zo zijn wij dus aan onze aussies gekomen!

Nadat mijn vorige hond aan epilepsie was gestorven kwam ik al heel snel op MP een advertentie tegen met Labradorpups.
Had een goed gevoel over de foto's en tekst.
De volgende dag gelijk gebeld en een uur later in mijn auto gesprongen (200km)
Daar aangekomen werd ik verwelkomd door de moeder en oma labrador(met luid geblaf), zodra ik uit de auto stapte gingen direct de staarten kwispelen, nou dan wordt je gevoel alleen maar beter
Naar de pups toe word je besprongen door 5 indentieke labradors(allemaal reutjes), kies daar maar eens uit na ze een tijdje ze geobserveerd te hebben ging er 1 op mijn voeten zitten ik heb toen de knoop maar doorgehakt, JIJ GAAT MEE NAAR HUIS
Ik heb er nog geen minuut spijt van gehad

Ik heb mijn beide hondjes via marktplaats, dus in eerste instantie heb ik ze gekozen vanaf de foto...

Boomer weg bij een gezin waar 2 mopsen liepen en komt uit een nest van 4, bij het zien van het nestje werd ik gelijk verliefd op het enige teefje maar deze was helaas al gereserveerd. Ik heb de eerste keer ruim 3uur bij die mensen thuis gezeten, gezellig zitten kletsen, veel informatie van ze gekregen en natuurlijk veel met de pups bezig geweest.
Boomer was de grootste en de clown van het nest, broertjes en zusje in de oren bijten aan de staartjes trekken de hele woonkamer door racen vastzitten onder de bank en nog veel meer van die fratsen, en door dat ondeugende, speelse en ontdekkende gedrag van hem heb ik voor hem gekozen.

Bente komt weg bij een vrouw die probleem dieren opving in huis om deze een nieuwe kans te geven. Bente was de enige in het nest en bij het zien van haar foto op internet was ik al verliefd, maar 'live' was ze nog veel leuker! Bij haar had ik de keuze van meenemen of hierlaten... En die keuze was helemaal niet moeilijk

Galynn kwam op mijn pad toen ze al een half jaar oud was. Ze woonde toen nog wel bij de fokker, maar van kiezen was geen sprake.

Bij Bamse kon ik niet kiezen, haar fokker kijkt, net als wij nu doen, welk hondje het beste bij welke mensen past. Ik had wel voorkeur voor Bamse, geen idee waarom, ze sprak me gewoon het meest aan en gelukkig heb ik haar ook gekregen.

Nuka is zelf gefokt, dus konden we wel kiezen. Nuka was niet alleen het mooiste hondje uit het nest, maar ze was ook de moeilijkste. Het was overduidelijk, eigenlijk al gelijk na de geboorte, dat er in Nuka wat meer wolvenbloed stroomde dan in de rest van de pupjes. En haar wou ik dus niet plaatsen bij mensen met kinderen, omdat ze toch wat schuw en onvoorspelbaar reageren kan.

Brumma is ook eigen fok. Ik had gelijk voorkeur voor haar, omdat ik als enige geloofde dat er 7 pupjes kwamen, ook nadat de dierenarts al gevoeld had en gezegd had dat de moederhond leeg was. Ik geloofde heilig dat er nog een 7e zou komen. En die kwam er ook, dus had ik eigenlijk gelijk voorkeur voor haar. Ze was niet het mooiste pupje, maar ze was zo enorm wijs. Toen ze 4 weken was en ik haar op de arm nam zat ze over mijn schouder helemaal ademloos te kijken naar de goudvissen achter me. Ik vond haar zo bijzonder. Mijn man had een andere keuze en ik heb ervan wakker gelegen dat ik haar misschien kwijt zou raken. Maar omdat ik er zo over in zat dat ik zelfs in tranen was, mocht ik haar toch houden.
Nooit spijt van gehad!

Op het moment dat ik wist, juli 2009, dat mijn cav. zou komen te overlijden, heb ik contact gezocht met een vriendin die fokster is. (Mijn goede vriendin C., komt ook op dit forum) is ook fokster maar krijgt deze week pas een nestje ruby's en daar kon ik niet op wachten). Ik wist dat daar een nestje ruby's en black and tans geboren zou worden uit een mooie/lieve combinatie. Helaas waren al bij voorbaat alle pups die nog geboren moesten worden, besproken. Vriendin belde mij een dag later op, dat ik haar eventuele reutje (ze wilde zelf een ruby reu houden) kon nemen Op de avond van mijn verjaardag (mijn "oude" cavalier moest ik 6 dagen daarvoor laten inslapen), 's avonds om 5 minuten voor 12 dus op de valreep, werd een ruby reu geboren. Daarna 1 ruby teefje en vervolgens 2 b&t reutjes en 1 b&t teefje. De keuze was dus snel gemaakt Er viel weinig te kiezen en het voelde alsof het zo moest zijn. De dag na mijn verjaardag ben ik naar mijn moppie gaan kijken en ik was op slag verliefd: kijk dat mondje Net een oud baasje:

Ja waarom??Wij vonden :ze had het mooiste snoetje,was de kleinste maar vooral ze kwam direkt naar ons toe gelopen,nestelde zich op de schoot van mijn dochter en sliep, ze voelde zich dadelijk op haar gemak en ze had ons hart gestolen!
en dat is nog steeds zo

liefs Monique en toke

Fedor heb ik niet kunnen kiezen. De Fokker heeft een grote hand in welke hond naar welke mensen gaat, en zij hebben goed gekozen. Ik wilde een reu, dat wel. Fedor was de rustigste uit het nest, achteraf alleen maar goed!

geen ervaring mee



skinny heeft ons uitgekozen




gr liesbeth

Het was een nestje van 4 reutjes. En 2 er van waren al gereserveerd, dus wij hadden nog de keuze tussen de andere 2 tricolor pupjes. En ze waren allebei geweldig haha. Ik vond het echt moeilijk en uiteindelijk hebben we ook op karakter gekozen. Samson was meer afwachtend vooraleer hij iets uitspook terwijl de andere pup duidelijk veel meer initiatief man en alles maar probeerde wat ie kon hihi. Aangezien het onze eerste hond is; hebben we dus bewust voor de rustigere gekozen