Begraven, ja of nee?

Hoe staan jullie tegenover begraven in de tuin? Dat lijkt me extra moeilijk maar ik vertrouw het niet met dat cremeren en zo. Als is hij er dan niet wil ik toch dat er zorgvuldig mee omgegeaan wordt?
BVD

Begraven kan ook hoor.
Alleen ben ik daar zelf niet voor,het idee dat die daar onder die koude grond ligt te vergaan.
Nee ik laat ze allemaal cremeren en dat is echt wel heel erg vertrouwd en er wordt heel zorgvuldig met de overleden huisdieren omgegaan.

Hoi Sanne,

Wij hebben vorig jaar onze Westy Iggy wel laten Cremeren, ook puur om het feit dat wij in een huurhuis wonen, en onze huizen op de lijst staan om afgebroken te worden, op deze manier kunnen we Iggy meenemen naar ons volgende huisje, anders zou ik het gevoel hebben, dat ik haar daar dan zou moeten achterlaten, als ze dus begraven was, maar dat kan ik dus niet, maar dat is mijn mening hier over.

Groetjes Sonja, Iggy+ en Chelsea.

onze dieren zijn allemaal gecremeerd , 2 honden en 4 katten , je kan ze echt wel vertrouwen hoor en je mag er ook zelf bij zijn (dat kost wel meer) wij hebben het één keer gedaan , we wilden het graag zien ,het gaat heel eerbiedig , ook het contakt met het crematorium is fijn , persoonlijk en telefonisch, wij hebben onze dieren laten verstrooien boven zee .

mijn dochter heeft afgelopen zomer haar hondje in de tuin begraven ,dat heeft ze gedaan omdat haar kinderen dat zo wilden , maar zij zelf heeft het daar erg moeilijk mee , vooral de afgelopen winter vond ze het een naar idee dat Lucy daar onder die koude grond lag

Ik heb mijn vorige hond laten cremeren en zijn as staat bij ons in de woonkamer op de plek waar hij normaal altijd graag lag, dichtbij de kachel. Ik heb ook over begraven nagedacht, maar had zelf zo iets als ik nu ga verhuizen, blijft mijn kanjer achter in mijn tuin. Dat wil ik niet! En een hondenbegraafplaats lag bij ons niet in de buurt, vandaar toch de individuele crematie. Je kan de crematie helemaal zelf regelen. Je kan er zelfs bij blijven als je dat wil. Dus als je het niet vertrouwt, is dat zeker een optie. Het is trouwens niet in iedere gemeente toegestaan om dieren te begraven in je tuin.

ook wij hebben al onze honden laten cremeren (individueel) en idd men is altijd erg netjes en respectvol ,er wordt rekening gehouden met eventuele wensen etc , in de tuin zien wij ook niet zitten we zijn al vier keer verhuisd en dan zouden we onze honden achter moeten laten ,ook hier is een dierenbegraafplaats niet echt in de buurt
moet er wel bij vertellen dat we eenmaal een ware rotervaring hebben gehad in een crematorium te amsterdam kadoelen op de details ga ik liever niet inhoudelijk in (dat doet me teveel pijn ) maar wijk aan zee in noordholland waar we na die rotervaring komen is werkelijk erg netjes

Wij hebben onze hond begraven onder een appelboom, in een deel van de kruidentuin, het is een mooi plekje, rustig, en in het voorjaar bloeien er vergeet mij nietjes op haar graf.

Wij begraven onze dieren in de tuin. Gelukkig hebben we die mogelijkheid, het is een koopwoning, vrijstaand, met nogal wat grond eromheen en we zijn voorlopig niet van plan hier weg te gaan.

Toen we hier kwamen wonen vond ik bij het planten van wat bolletjes een heel klein bordje op de muur, met daarop de naam Claus en een datum. Bij navraag bleek dat een klein bruin hondje te zijn geweest, teckeltje of zo. Ons eerste konijn hebben we daarnaast gelegd. De andere konijnen liggen allemaal achter de schuur en Fellow ligt onder de esdoorn, met een grote zwerfkei uit Zweden op zijn grafje.

Daarnaast liggen de 7 doodgeboren pupjes van Nuka, met een klein steentje erop. Bamse heeft ook twee doodgeboren pupjes gehad, die liggen er ook in de buurt, maar hebben geen steentje.

Ik vind het prettig dat de dieren zo dichtbij me zijn. En nu maar hopen dat het nog lang duurt voor we weer een grafje moeten graven.

Wij zouden al onze honden en katten hebben kunnen begraven op ons eigen terrein..

Toch hebben we gekozen voor cremeren van al onze dieren.

Je weet dat er altijd een moment komt dat je verhuist, de plaats/het huis zal verlaten...

Ik moet er niet aan denken dan mensen die na ons, onze boerderij kopen, de boel met een buldozer gaan bewerken..
en de knekels weg zouden gooien in de kliko..

Wij hebben er dus heel bewust voor gekozen..
En de as te verstrooien op de plaatsen waar we altijd gewandeld hebben of die ons na aan ons hart liggen..

Mijn meisjes liggen bij elkaar verstrooid in een bos vlakbij waar we altijd wandelden..

Jip - mijn reu - ligt verstooit op een heel mooi plekje waar alleen wild komt..
Achter bij ons op de akker waar geen mens kan komen, onder een prachtige krachtige eikeboom...

Ik kijk vaak naar deze prachtige krachtige boom en praat dan met mijn manneke...

Officieel mag het geloof ik niet (meer), begraven in de tuin. Onze eerste hond ligt wel begraven in de tuin. Ik vind het een fijne gedachte.