Nogmaals castratie: wat te doen?

Hoi,

Bo is mijn 14 maanden oude labrador. As dinsdag wordt hij gecastreerd. Toch blijft de twijfel, wat vinden julllie?

Bo is dus veertien maanden en heeft sinds zijn 8e maand (zowat chroninsch) voorhuidontsteking. Schoonmaken met gekookt water, vitamine C, voorhuiscleaner, het mag niet baten. Het komt elke keer weer terug. Ondertussen zitten de muren, meubels, mand, keuken, vloer, nou ja eigenlijk alles onder die harnekkige vlekjes (niet erg makkelijk te verwijderen op hardhouten vloer als je de vloer niet wilt beschadigen .

Daarnaast is Bo zeer dominant. Hoewel hij altijd een heer blijft en bij afwijzing (blaf, grom of uithaal vanzelf afdruipt), wordt zijn rijgedrag wel vervelend. Ik ga twee keer per dag met hem naar het losloopgebied hier en andere baasjes (met honden die dus niet van zich afbijten) zijn niet meer zo gecharmeerd van mijn lieve lab. Hoewel ik eigenlijk vind dat de honden het onderling moeten uitzoeken trek ik Bo dan maar van de andere hond af en lijn hem aan tot we op veilige afstand zijn.

De laatste tijd begint hij ook nog weg te lopen als hij een andere hond ruikt. Zo heeft hij laatst al een ongekluk veroorzaakt doordat hij de grote weg overstak. De vrachtwagen week uit voor mijn hond (ben er nog dankbaar voor) maar raakte daarbij wel een personenauto. Oeps.

Nu is Bo een zeer goed opgevoede en zeer goed luisterende hond. Echt. Je zou het bijna niet geloven maar het is zo. Hij heeft drie gedragdcurssussen gedaan en luistert prima. Gaat niet voor mij door de deur, loopt op smalle paadjes achter, etc. Wat dit betreft kent hij zijn plaats. Het lijkt echter of hij de laatste tijd zo veel last van hormonen heeft dat hij oost-indisch doof is geworden.

Toevallig waren mijn partner, Bo en ik afgelopen week een paar daagjes aan zee en daar kwamen we een vrouw met hondenuitlaatservice tegen. Deze zij dat als ik niet mijn hond wilde fokken (wat ik niet wil), mijn hond het beste zo snel mogelijk zou kunnen laten castreren en dat ik dan nog 16 jaar (daar teken ik voor ) een lieve hond zou hebben. Dat gedrag (hij liep als een dolle kip zonder kop het strand over achter elke hond aan) zou aanhouden en erger worden. Ze voegde eraan toe dat het voor de hond ook echt niet fijn was als zijn hormonen zo door zijn lijf gierde.

Eigenlijk vond ik dat nog het meest goede argument om voor castratie te kiezen: dat het voor de hond niet prettig is. Maar eigenlijk weet ik ook dat ik dit gebruik om mijn keuze voor castratie te rechtvaardigen. Ik wil gewoon zo graag dat mijn hond weer luistert en niet zijn leven waagt voor een loopse teef: voor het zelfde geld komt hij echter onder een auto! En de hond nooit meer loslaten is echt GEEN optie: daar zal hij zelf toch ook wel zijn ballen voor afstaan?

Wat vinden jullie?

Zoals jij je verhaal beschrijft zou ik hem (als het mijn hond was) ook laten castreren hoor!

Ik denk dat in zijn geval de voordelen meer opwegen tegen de nadelen.

Je geeft zelf het antwoord al in de eerste twee delen van je post.... laten castreren lijkt me echt het beste.
Waarschijnlijk heb je met een maandje al positief resultaat...!
Het is maar een kleine ingreep (tenminste bij de reuen die wij gehad hebben) en ze hebben er vrij weinig last van...