Hallo, ik wil jou niet aanvallen, oke
. Maar je zegt ; het is niet altijd mogelijk voor sommige mensen om pups groot te brengen in huis, ik ben dit niet met jou eens, het is wel mogelijk om pups in huis groot te brengen, als je hebt na hebt gedacht, toen dat teefje werd gedekt. Is het finaceel haalbaar, heb ik de tijd en ruimte, wat komt er zoal kijken, enz, enz. En als de pups huiselijk waren opgevoed, dan had die man zelf kunnen zien of de pups wat mankeerde, of beter de moederhond in de gaten houden.
Afgelopen week, ik kwam tijdens een wandeling met mijn Dobermann een prachtige Duitse Herder tegen, eerst liep ik een blokje om, maar vroeg aan de vrouw, wat haar hond was, een reu'tje of teefje, ze zei mij kom maar niet in de buurt, want mijn teefje is erg dominant, nu weet ik van mijn reu, dat hij dominante teefjes accepteerd, dus ik ging toch met amigo naar dat dominante teefje, nou ze ging als een gek tekeer, maar amigo reageerde niet, dus teefje werd wat rustiger, en die vrouw van dat teefje maar haar verontschuldigigen, ze vertelde mij o.a dat ze zo haar best had gedaan om een herder via de rasvereniging aan te schaffen, en de fokkers stonden ook als goed aangeschreven, dus ik vroeg die vrouw naar de geschiendis van de ouderdieren, nou daar was niks mis mee, wat bleek de pups waren in een schuur opgegroeid, tja daar heb je het al, als de pups zo weinig daglicht zien, en niet worden gesocialeerd, dan krijg je van die angstbijters of bange honden, mijn ervaring ook omdat mijn reu zelf papa is geweest, laat een pup huiselijk geboren worden, je kan dan ten alle tijden zelf ingrijpen, ook als de moederhond ziek is.