Beste mensen,
Jaja, weer 'zo eentje' die advies komt vragen omdat hij niet zeker is of hij wel geschikt is voor een pup. Bij twijfel, nooit doen! hoor ik al. Maar het probleem is nou juist dat er voor ons geen twijfel is, en da's toch een beetje eng. Om te voorkomen dat we een (te) romantische voorstelling hebben van het opvoeden en houden van een pup, wilde ik jullie toch (heel lief) vragen om jullie mening te geven. Alvast bedankt!
Onze situatie:
Wij zijn een gezin, vader, moeder en volwassen thuiswonende zoon in het oosten van het land. Vader is slecht ter been en zal niet in staat zijn om de hond (lang) uit te laten. Hij is echter wel (op één of twee uurtjes in de week na) altijd thuis.
Moeder werkt 4 dagen in de week, is in staat om middelmatige wandelingen met de hond te maken (lees: omme nabij een uur) en heeft een geduldige insteek.
Zoonlief studeert 4 dagdelen in de week, is geen feestbeest en heeft tijd en zin om lange wandelingen te maken met de toekomstige hond. Hij heeft veel wandelervaring (door wind en weer) en zal ook met de pup op cursus gaan.
Wij wonen in een gemiddeld huis met tuin, maar het is natuurlijk niet de bedoeling dat we een hond hierin opsluiten. Tegenover ons huis is een zeer groot speelveld waar de hond niet los mag lopen. Op vijf minuten loopafstand ligt de Posbank, een enorm natuurgebied waar het wél toegestaan is om de hond los te laten lopen.
Deze situatie staat vast voor zeker de komende vijf jaar. Zoonlief heeft uitzicht op een baan welke voor een groot deel uit thuiswerk zal bestaan (IT-sector, remote controlled assistance). Na acht jaar is het de verwachting dat de vrouw des huizes met pensioen gaat en dus ook thuis zal zijn.
Onze ervaring met honden als gezin is beperkt tot één hond welke wij elf jaar lang met alle liefde hebben verzorgd. Wij zijn bekend met zeer hoge dierenartskosten en heropvoeding van een volwassen hond.
Om een al erg lang verhaal nog een beetje langer te maken zijn wij tot over onze oren verliefd geworden op de Siberische Husky. Niet alleen vanwege zijn uiterlijk (nou ja...een heel klein beetje dan) maar ook omdat vooral zoonlief op zoek is naar een hond waarmee hij lange (actieve!) wandelingen kan maken door de natuur, een klein beetje ervaring met de husky's van andere mensen en hun verhalen, maar ook de vriendelijke en aanhankelijke aard.
Wij zijn uiteraard bereid om veel tijd in de socialisatie van de pup te steken en hebben het geluk in onze omgeving kennissen te hebben welke ervaring hebben met pups. Voor échte noodgevallen woont een dierenarts op minder dan een minuut loopafstand.
Zo, een stevig verhaal. Op internet zijn er testjes welke je kunnen vertellen of je geschikt bent voor een pup, maar daar elke situatie uniek is hoopte ik toch op wat 'levende' feedback. Voor ons staat het toekomstig welzijn van de hond absoluut op plaats één, dus schroom niet om te zeggen dat we geen idee hebben waar we aan beginnen en beter een kat kunnen nemen. 
Alvast bedankt voor jullie respons!









]




