Toch wel zwaar zo'n pup.

Ik moet zeggen dat ik echt wel blij ben met onze Eefje,.. maar wat is dat zwaar zo'n pup en als ik het van te voren had geweten was ik er waarschijnlijk nooit aan begonnen.
Ik was ook eigenlijk wel benieuwd of er meer mensen zijn die het als erg zwaar ervaren.
Mijn hele dagen gaan alleen op aan de hond, ieder uur naar buiten en steeds maar kijken of ze niet wat doet.

Eens, Maar geniet ervan want ze zijn maar kort zo klein.
Het is in het begin een dagtaak, maar je krijgt er een hoop voor terug.
Hoe meer tijd je er nu insteekt hoe leukere hond je ervoor terug krijgt.
Maar ik heb ook dagen gehad hoor dat ik jankend op de bank zat door slaapgebrek en de constante uitputtingsslag van het opletten en uitlaten.
Maar het wordt echt minder.
En misschien een tip.
Als je een bench gebruikt stop haar dan af en toe na een uur spelen uitlaten en dan voeren voor 2 uurtjes in de bench.
Kan de pup uitrusten en jij meteen ook

Heel veel succes,

Ja toen ik zag wat Storm voor een tijd opnam...en nog steeds om hem op te laten groeien tot een stabiele hond....pfff kgeef het je te doen...

Maar later heb je er alleen maar profijt van...hoe meer tijd je nu besteed des te meer geniet je straks

Het valt af en toe wel een beetje zwaar ja, het hebben/opvoeden van een puppy. Maar als je daar eenmaal doorheen bent... ben je hartstikke blij met je hond!

Ik heb in de loop der jaren vier pups gehad, en hoop voor de zomer aan mijn vijfde pup "te kunnen beginnen". Tóch zou ik die puppytijd absoluut niet willen missen! Je bouwt juist in die tijd een enorme band op met je hond.
Ze zijn echt volwassen voor je het weet! Probeer er ook van te genieten...

Ja dat wil ook wel proberen maar soms valt het me wel zwaar om ook het plezier nog te zien.

S'avonds als ze op de bank ligt bij ons en mijn man wil haar pakken om nog voor het laatst uit te gaan dan gromt ze zo, en laatst maakte ze zelfs een grijp beweging, ik heb dan meteen zorgen dat ze straks de kinderen grijpt.
Misschien ligt het er ook aan dat ik het niet gewend ben een hond en moet zeker veel leren.

Zwaar ja. Maar het verbaasd mij hoeveel engelengeduld ik kan hebben haha.

Ik vond de eerste dag het zwaarst. Ik had in een keer 2 pups die de hele dag door plaste en poepte (volgens mij gewoon van de zenuwen).
Daarna was dag 2 een eitje leek het wel.
Ze worden deze maand 8 maanden en we zitten nu af en toe al te zuchten dat ze zo snel groot zijn.

Ooh echt,.. van mij mag ze morgen al 1 jaar worden.

Maar dat duurt nog 9 maanden,..

Misschien moet je man haar niet oppakken als hij haar uit wil laten terwijl ze op de bank ligt.
Degene die haar uit gaat laten, kan haar ook heel enthousiast roepen (ga je méé uit!) en een brokje geven als ze komt.
Dan vermijd je het opppakken.

ja dat is ook zwaar nu ook het is net of ze nieuwe batterijtjes heeft rennen vliegen naar buiten en weer naar binnen je wordt er ook vreselijk moe van
ben blij als ze even gaat slapen net een dolle hond

maar dat gat ook weer voorbij voor dat je het weet
en dan denk je terug aan de puppy tijd

oh ja...dat is negatieve aandacht vragen of een wat agressieve manier. Heel simpel..als mijn pup gaat blaffen, grommen of wat dan ook, dan zet ik haar in de gang met de deur dicht en negeer ik haar ff. Ik wil zo'n gedrag niet zien van haar. Als ze dan terug is, na een paar minuten en netjes in haar mandje zit, zeg ik braaf en krijgt ze van mij een paar koekjes. Waarom zet ik haar apart in de gang: je kunt een hond niet naar de lievelingsplek sturen (dat mag geen strafplek worden). En bovendien werkt negeren ook heel goed, das beter dan fysiek geweld. Want daar leren ze niks mee en worden ze ook nog bang van ook.

daarom had ik altijd herplaatsers,hihi
maar nu heb ik ook een pup,en dat is net zo zwaar als toen mijn kindjes pas geboren waren.
als iedereen dat nu inzag voor ze aan een pup begonnen,stonden er vast minder honden op marktplaats

en ze verliezen het vertrouwen in de baas. pak haar dus nooit in de nekvel of wat dan ook. ik til haar ook niet op naar de gang toe, want dat is weer contact hebben met de baas. de straf mag niet te positief uitvallen natuurlijk. ik pak haar aan bij de halsband en dan zet ik haar lopenderwijs in de gang.

Kathleen,

Ik vind het heel goed en moedig van je om dit toe te geven.
Een pup goed opvoeden kost immens veel tijd, moeite, geduld en kracht.

Hopelijk kun je toch ook van Eefje genieten.
Het komt echt wel goed hoor.
Kop op.

Ik vind het ook zwaar hoor.
Ollie is nu 6 maanden maar zo nu en dan word ik echt dol van hem; zo druk als hij kan zijn en zoooo stout!
Vooral als er visite is weet hij van geen ophouden, echt heel vervelend.
Dan zet ik hem na een poosje in de bench.
Ik had de bench al weggedaan, maar meneertje neemt uit zichzelf gewoon geen rust, dus heb ik hem maar weer tevoorschijn gehaald, toch wel een uitkomst hoor, zo'n bench
Veel sterkte!

Ik zet haar niet in de bench als straf, ook pak ik haar niet in haar nekvel,..

Ik ben gewoon erg onzeker en onervaren en wil het gewoon zo graag goed doen omdat ik later een goede kameraad aan haar wil hebben, dat legt de lat en druk misschien hoog.

Tja en dat s'avonds optillen doen we eigenlijk omdat als we haar laten lopen ze onderweg al gaat zitten.

Ja..je hebt er een dagtaak aan....maar..je krijgt er heel veel voor terug.
Nu mijn knullen groot zijn...heb ik er nog steeds een dagtaak aan.....maar...daar hebben we voor gekozen..en ik vind het heerlijk.

Ik ken wel momenten dat het hebben van een pup zwaar was, maar dat was maar even en dan ging ik weer met volle moed door...
Hoe vaak laten jullie Eefje uit op een dag?
Heb je het idee dat ze wel weet dat ze buiten
moet plassen?

als ze ongewenst gedrag vertoont, zeg je eerst heel duidelijk met stem "nee" of "genoeg". Gaat ze door dan is de tweede stap bij haar halsbandje pakken en ff apart zetten (ik zet haar dan in de gang). Het werkt heel goed hoor, want honden vinden het niet leuk om genegeerd te worden.

Heb je een appartement of huis? indien je een appartement hebt, kun je haar met lekkers lokken tot aan de trap, lift of indien begane grond: de hoofdingang. Honden hebben 4 poten en je moet ze zo min mogelijk optillen. Ik heb dus ook dit probleem gehad, maar door nu iets mee te nemen is ze meer gefocust op het lekkers.

het kan er ook aan liggen dat je al iets te laat bent met uilaten en dus de drang van het plassen al te hoog is. als je dan naar buiten gaat, kan ze logischerwijs niet ophouden. Dus..eerder gaan!

Ja ze weet het wel want heel soms loopt ze naar de deur en ik ga dan ook meteen naar buiten en beloon haar ook altijd met wat als ze buiten doet.

Ik laat haar vaak uit, toch wel ieder uur.
Nu ligt ze al een poosje te slapen en is het al bijna 2 uur geleden, als ze zo wakker word ga ik meteen met haar naar buiten.

je kunt bij ongewenst gedrag haar ook afleiden door een speeltje te pakken en haar op een andere gedachten te brengen. Zo geef je geen aandacht aan het negatieve gedrag. Soms werkt dit beter.

als ze de slaap uit heeft...wat ga je nu dus doen? pak iets lekkers...stukje kaas, of gerookte kip en lok haar daarmee naar buiten. wil je het eens proberen of ze doordat ze hierdoor meer op het lekkers gefocust is, niet gaat plassen?

Als ze nu wakker word ga ik meteen met haar naar buiten, dat red ze wel zonder te plassen, ze doet het ook niet altijd hoor.
Het gaat ook allemaal zo supersnel, soms lijkt wel of ik te traag van begrip ben.
Ik ga zondag weer naar cursus en daar leg ik ook alles voor.

hoi kathleen



de tijd en energie die je er n8u insteekt,krijg je later allemaal terug


als ik dit lees ,ben je heel goed bezig



gr liesbeth

Tja een levend wezen met een eigen willetje opvoeden is ook niet makkelijk. en ook ik heb wel eens staan zuchten "daar gaan we weer" en dat doe ik nu nog wel regelmatig met een puber van 1,5 jaar
Maar over 2 jaar zul je zien dat het allemaal de moeite waard is geweest

Ik doe erg mijn best en ben er ook erg bewust van dat ik een enorme leek ben.

Ik vond het ook heel erg zwaar, de puppietijd.
Heb vanwege de spanning zelfs ruim een maand slecht kunnen eten, was er misselijk van. Ik wilde het ook allemaal heel erg goed doen. Was bang de pup te verpesten ed. Ze was en is onze eerste hond. Alles was nieuw. Achteraf gezien is het heel erg jammer dat ik zo gespannen ben geweest in de puppietijd. Als ik nu de foto's van haar als pup zie denk ik echt "had ik er maar meer van genoten". En natuurlijk zijn er ook dingen niet goed gegaan bij het opvoeden. Ik denk dat iedereen dat wel heeft.
Nu is ze twee jaar en ze luisterd heel goed. Door omstandigheden lopen we acher met gehoorzaamheids lessen en zit ik in een groep waar de honden allemaal rond de 10-11 maanden oud zijn. Je merkt aan Thirza gewoon dat ze 2 jaar is; alles gaat veel makkelijker met haar nu dan met de meeste andere honden die een stuk jonger zijn.

En je hebt een standaard poedel; erg slimme, werklustige honden die ook dat ondeugende hebben wat onze Lagotto ook heeft. Je zou denk- of zoekspelletjes met haar kunnen doen in huis, worden ze lekker moe van en slapen ze weer een tijdje en heb jij weer even rust en je overbelast ze lichamelijk niet. Dat heb ik veel met Thirza gedaan toen ze vanwege een operatie aan haar poot 6 weken haar poot zo min mogelijk mocht belasten. Ze was toen 10 maanden oud en moest toch op de een of andere manier haar energie kwijt anders was ze niet te houden in huis.

Hoe dan ook, er komt een omslag moment, waarschijnlijk al als ze ver zindelijk is. Dat geeft al veel rust. Dus nu is het doorzetten en proberen er toch van te genieten. En haar vooral mentaal bezighouden zou je denk ik al veel rust opleveren.

Groetjes,

Ellen

@Kathleen
Je zal zien wat een ervarings deskundige je gaat worden

Ik ben dan ook erg blij met jullie tips en adviezen en haal ook veel steun uit het feit dat ik niet de enige ben die het zo ervaart.