Kijk, er is een verschil tussen vragen en doorzeuren. Als ik kinderen had zou ik een scheithekel eraan krijgen als er om de 2 minuten werd gevraagd "Mahaaam, mag ik een hond?". Je moet het ook tactisch en rustig aanpakken. Er worden genoeg pups geboren, dus die rennen ook niet weg. Het gaat allemaal om het welzijn van de hond, niet omdat jij zo graag een pup wilt omdat ze schattig zijn. Je moet je goed inlezen over honden, en helemaal achter de keuze staan om een hond te pakken, en je ouders, en de rest van je gezin ook. Willen ze niet? Pech. Wacht dan nog maar een paar jaartjes. Dat is de harde waarheid. Wat heb je liever? Een hond die ongelukkig is voor 12 jaar? Of die paar tranen? Ik zou veel liever het laatste hebben, en heel hard hopen dat de pup goed terecht komt, bij een warm gezin, waar ze veel uitlaat en oefening krijgen. Want dat is immers waar een hond om gaat, en wat hij verdiend! Ik weet zeker dat je er geen zin in hebt om 's ochtends om 6 uur op te staan om vervolgens een half uur met het beest te lopen terwijl je nog half in bed ligt in je gedachte. Ik ben eerlijk: Nee, dat heb ik ook niet. Maar als we een pup zouden krijgen, dan zou ik het er zeker voor over hebben!