" Tja, hier hetzelfde probleem.
Ik ga drie keer wandelen per dag en ze komt regelmatig wel een hond tegen. Tov honden die ze kent, gaat ze niet te keer, doch ze trekt dan wel en wil er persé naartoe, wat ik eigenlijk niet altijd toelaat.
Maar o wee bij blaffende honden achter een hek die ze niet kent, of wanneer we honden tegenkomen die ze niet kent. Idem als de voorgaande boodschappen hier: trekken, blaffen, springen ... net een monster is het dan, terwijl ze eens ze los is, superspeels is.
Wat wel is: ze is wel vrij dominant in de omgang met andere honden: pootje op de schouder, blokkeren, andere hond tijdens het spelen bv in de beek duwen en hem of haar er niet meer uit laten komen ... af en toe moet ik dan wel ingrijpen ...
Vandaag komt er bij ons een gedragstherapeute langs want ook ik ben dit gedrag meer dan beu.
Wat ik eerlijk gezegd ook wel beu ben zijn de talloze verschillende adviezen die je krijgt om dit aan te pakken. Niks helpt tot hiertoe en wat meer is: ze is dit gedrag beginnen ontwikkelen sinds we naar de hondenschool zijn gegaan (puppyles).
In het begin ging het goed, doch toen wou ze reeds naar elke hond toe gaan. Na verloop van tijd is dit zich beginnen ombuigen naar blaffen en trekken wanneer ze andere honden in het vizier kreeg. Ze kon op het plein bij losse oefeningen geen enkele hond gerust laten en verstoorde op die manier de les. Wat ik ook deed, afleiden met voer of speeltjes, de andere hond was interessanter.
Feit is dat ze hier bij ons thuis duidelijk haar plaats kent, doch eens buiten, wil ze steeds het voortouw nemen. Zij is een herdershond, dus ergens zit dat wel wat in de genen. Het enige wat bij haar lijkt te helpen is een flinke venijnige neep in haar nek wanneer ze te ver gaat.
Of indien ik ergens een stok kan bemachtigen, dan helpt dat doorgaans ook wel, want een stok is haar favoriete speeltje.
"
Sorry hoor! Je knijpt haar in haar nek!
Je noemt zelf de oplossing: Een stok.
"Indien ik ergens een stok kan bemachtigen" zórg er dan voor!
Het is vrij makkelijk om het trekken af te leren. Vraag iemand die je kent met een hond waarbij hij NIET blaft ergens te gaan staan, zij bewegen niet, en blijven op die plek staan! Jij komt alleen dichterbij als de lijn ontspannen is. Zodra de hond begint te trekken draai je om en ga je weer naar het startpunt toe.
Blaffen is afstandsvergrotend gedrag, dus ze is duidelijk onzeker! Niet dominant! Geef geen rukjes aan de lijn, want ze zal pas opkijken als je een rukje aan de lijn geeft. Het signaal moet écht de hond zien zijn. Oplossing:
Begin op grote afstand, een afstand waarbij jouw hond de hond ziet, maar níet blaft. Als je die afstand gevonden hebt dan begin je daar. Elke keer als jouw hond een hond ziet, précies op dat moment, pak je zijn lievelingssnoepje en leg je een handjevol op de grond. Vervolgens draai je je om en loop je weg uit de situatie. Doe dit íedere keer weer, precies op het moment dat jouw hond de andere hond ziet snoepjes op de grond gooien . Dan steeds weer weglopen. Uiteindelijk wordt de afstand steeds kleiner tussen de hond en jouw hond. Als je dit al 2 weken consequent doet, en het in die 2 weken perfect is gegaan, moet je eens proberen om het níet te geven! Als je geluk hebt kijkt de hond je aan! "Waar zijn mijn snoepjes?". Geef hem dan met een hoog stemmetje al zijn snoepjes! Dat moet je uitbouwen: Hij moet steeds langer na je kijken zodra hij een hond ziet om zijn beloningen te bemachtigen. Zodra hij die heeft gekregen draai je je weer om. Verklein de afstand weer, tot je uiteindelijk lángs een hond kan lopen. Zorg ervoor dat jíj tussen de honden in loopt. Beloon je hond uitbundig als hij zonder te blaffen langs is gekomen!