heey,
ik ben nu bijna 14, en heb mijn hele leven al een hond gewild, maar mijn zus was er bank voor (ooit gebeten, niet ernstig maar ze was nog klein) en mijn vader had er niks mee, hij zei altijd 'als hier een hond komt, ben ik weg'. er is wel eens een hond blijven slapen bij ons een teckel een paar keer, en een puppy teckel van 3 maanden, 10 dagen. mijn ouders zagen hoe gelukkig ik was, maar we namen zelf nog geen hond. maar toen namen mijn oom, tante, neefje en nichtjes een hond, Golden Retriever. wij gingen daar kijken en mijn zus was niet meer bang, zij heeft mij geholpen om onze ouders te overtuigen van het nemen van een hond, ze wilde wel een blonde labrador, omdat dit van die lobbessen zijn die geen vlieg kwaad doen. maar dat boeide me niks, ik was al dolgelukkig als ik een hond kreeg. we hebben mijn ouders weten te overtuigen, mede door mijn slechte motoriek en pesterijen op school. ook mijn vader is ontzettend trots op onze Siep. onze lobbes is nu 1 jaar, en heeft al best veel meegemaakt o.a. een operatie, hij had HD, dit kostte €1700,-. maar omdat we allemaal verschrikkelijk veel om hem gaven, hadden we dit er wel voor over.
succes nog en gewoon overtuigen, zoek bijvoorbeeld allemaal voordelen op van de hond en zoek van alles uit, dan heb je al meer kans, want als ze zien hoeveel moeite je ervoor doet dan is de kans groter dat je er een krijgt. ik weet niet of je broer er ook een wil, maar dan is de kans ook groter.