herplaatser (pup) jaloers

Hoi!!

Sinds donderdag hebben wij (op proef) een 5 maanden oude pup in huis; de vorige eigenaar kon niet meer voor haar zorgen. Via via hebben wij dit te horen gekregen en aangezien wij graag een hondje wilde hebben zijn we met elkaar in contact genomen.
Na heel wat over en weer vragen per telefoon en email en het nodige "wikken en wegen" hebben wij besloten haar een nieuw thuis te geven.

Alles gaat in principe hartstikke goed; ze luistert goed dus we mogen niet klagen. Totdat..... onze zoon van 2,5 in de kamer is; dan lijkt het een totaal andere hond, gaat happen in zijn kleren, gaat happen in onze kleren, gaat soort van grommen als hij bij een van ons zit; ze lijkt behoorlijk jaloers.
De vorige eigenaar wist niet of het een goed idee was haar bij kinderen te plaatsen, vanwege het speelgoed. Het speelgoed, daar blijft ze vanaf, tuurlijk heeft ze gesnuffeld etc, maar verder vindt ze het niet interessant, en speelt ze gewoon liever met haar eigen speeltjes.
De vorige eigenaar gevraagd of dat gedrag bekend was, en het kwam haar ook wel bekend voor (zij heeft wel oudere kinderen) en omschreef het zelf ook als jaloers.

Hoe lang moeten wij deze situatie proberen goed te krijgen, want het is nu geen prettige situatie, vooral niet voor haar, want ze vertoond wel stressreacties, als aan haar pootjes knagen.

Het lijkt in deze paar dagen tijd ook nog eens erger te worden. We hebben ons goed laten informeren wat te doen met kinderen en een hond, en alles wat je daarover leest daar houden wij ons aan.

Maar, die verandering in haar gedrag vind ik eigenlijk schrikbarend.
Heeft iemand advies/tips voor ons?? Nogmaals: de hond zelf is naar ons (volwassenen) hartstikke lief, luistert hartstikke goed enz.

Bedankt!!

Jaloezie is een menselijke emotie die hebben honden niet.

Dus dan is het wat anders, als ik het zo hoor is je hondje gewoon slecht gesocialiseerd.

Ik stel voor dat je naar een goede hondenschool gaat of zelfs een gedragstherapeut inschakeld..

groetjes

Jaloers, nee dat is een menselijke emotie...alhoewel het soms idd lijkt alsof honden jaloers zijn in sommige situaties.

Zo van een afstand bekeken zou ik denken dat het eerder onzekerheid is of zelfs een soort bangigheid voor je zoontjes peutergedrag?

Je zegt zelf dat ze tekenen van stress vertoond? Ik zou haar veel rust geven en als je zoontje slaapt met haar samen leuke traininkjes doen zodat jullie een band opbouwen.

Dan kan je je zoontje leren om samen met jou een leuk spelletje te doen met het hondje , nooit trekspelletjes, maar wel bijvoorbeeld een zoekspelletje of verstoppertje. Wel heel goed begeleiden en die twee nooit alleen laten. Die spelletjes moeten ook maar heel kort zijn. Zorg ook dat je zoontje het hondje nooit aanraakt, alleen samen met jou zachtjes onder het kinnetje kriebelen. Langzaam aan het hondje leren dat het kindje niet eng is maar een vriendje. En het kindje leren dat een hondje geen speelgoed is maar een levend wezen.

Hier nog een leuke link als je die nog niet had

http://www.devrolijkeviervoeters.org/tips.htm

Ik geloof dat er ook hondenscholen zijn die hier speciaal voorlichting over geven.

Hoi,

Ik zou goed opletten naar de houding van de pup z'n staart en oren. Je hebt een jonge hond die graag wil uittesten. Dit betekent niet dat "hij jarloes" is. Wil zich mischien graag mengen met de kinderen. en dagt jullie uit voor een leuk spelletje? Een pup heeft nog geen idee dat kinderen "kinderen"zijn dit besef komt vaak pas later.Weet hij veel dat hij zich rustig moet gedragen...

Onze hond heeft ook heel erg lang aan onze kleding gehangen. Tot zeker wel ruim een jaar. Het beste hielp om gewoon op te staan en hem negeren en naar een andere kamer te gaan waar de hond niet kon komen. (Boven of de gang). Na enkele minuten weer terug komen. Meestal na enkele malen begreep hij de boodschap dat hij zo geen aandacht kon krijgen.

Hoop dat je er iets aan hebt, Angel.

Bedankt voor de reacties!!!

Het kan zijn dat het hondje een slechte ervaring heeft met kinderen.
Probeer je zoontje en je hondje dichter bij mekaar te brengen. Lijn je hondje aan en doe een wandeling als je zoontje erbij is. Is je zoontje niet in de living ofzo negeer dan je hondje en maak tijd voor je hondje als je zoontje er wél bij is zodat hij gaat leren...oh dat kindje brengt leuke dingen met zich mee. Dan spelen ze met me, ik krijg vanalles lekkers,...
En dat een pup in de kleren enzo hangt...Das normaal, maar ik denk ook wel wat het stresserend is voor de pup. Een kindje van 2.5 jaar is nu eenmaal hevig en het kan zijn dat de pup die hevigheid overneemt.
Beide leren van rustig te zijn in mekaars buurt (ja met de komst van een hondje moet je ook de kinderen weer heropvoeden )

daar gaan we weer.aangezien wij geen honden zijn,kunnen wij niet weten wat een hond voelt,en sommige honden lijken wel degelijk jaloers te zijn.dus dat geklets dat honden geen jaloezie kennen,daar kun je beter niet op letten,want hoe kan een mens dat weten?

mee eens karin..