1. De tonische fase
Deze eerste fase van de aanval duurt ongeveer een halve tot één minuut. Door een massale ontlading van de hersencellen worden alle spieren aangespannen, waardoor het hele lichaam verstijft. Door samentrekking van de borstspieren wordt de lucht uit de longen naar buiten geperst; dit kan een soort schreeuw veroorzaken. Tijdens die verkramping van de borstkas en omdat tegelijkertijd veel energie verbruikt wordt, is de ademhaling verstoord en kan de betrokkene blauw aanlopen. Omdat slikken tijdelijk niet mogelijk is, hoopt speeksel zich op in de keel. Door het plotseling aanspannen van de kaakspieren, kan de tong beklemd raken tussen de tanden. Deze 'tongbeet' veroorzaakt een wondje dat licht bloedt. Dit lijkt meestal erger dan het is.
2. De clonische fase
De tweede fase kan ongeveer een halve tot anderhalve minuut duren. Dat lijkt soms heel lang, maar valt dus eigenlijk wel mee. De ontladingen in de hersenen roepen een verdedigingsmechanisme op, waardoor het lichaam gedurende korte tijd weer verslapt, gevolgd door het opnieuw spannen van de spieren. Dit afwisselend verslappen en aanspannen veroorzaakt schokken in armen, benen en gezicht. In de clonische fase komt de ademhaling weer hortend op gang. Het opgehoopte speeksel (soms vermengd met wat bloed) wordt als schuim naar buiten geblazen.
3. De verslappingfase
Deze derde fase varieert in duur van één tot enkele minuten, soms zelfs een minuut of vijf. Geleidelijk nemen de perioden van verslapping toe en neemt het schokken af. Het hele lichaam ontspant zich en de huid wordt bleek. De ademhaling is diep en rochelend. Soms treedt incontinentie (onvrijwillig urineverlies) op, omdat de blaas wordt aangespannen of de sluitspier verslapt. Ook komt het voor dat de persoon moet braken. De betrokkene kan direct weer bijkomen, maar ook in een diepe slaap vallen. Hij of zij is na afloop vaak suf of klaagt over hoofdpijn. De herstelfase is zeer verschillend: de een kan na vijf minuten weer aan het werk, de ander heeft een hele dag of langer nodig om bij te komen.
Vooral op mensen die er nog nooit eerder getuige van waren, kan een tonisch-clonische aanval veel indruk maken
Toch gaan de meeste aanvallen vanzelf over. Alleen als de aanval langer duurt dan vijf minuten of als de ene aanval overgaat in de andere kan het nodig zijn een dokter of ambulance te bellen. Ook als iemand zich heeft verwond. Bij een status epilepticus moet altijd medische hulp worden ingeroepen.
Hoop dat je hier wat aan hebt Tamara. mocht het nog eens voorkomen probeer het te filmen, dan kun je het aan de dierenarts laten zien, verder kun je ook veel info vinden op internet, dit stukje komt van
http://www.muppysplace.nl/infohoek/epilepsie.htm