Reu wil voortdurend op andere reuen rijden

Ik wil graag wat aan jullie voorleggen.

Onze hond heeft een ietwat vervelende hobby en dat is namelijk rijden op andere mannetjeshonden wat duidt op dominant gedrag. Op mensen doet hij het niet.

Achtergrondinformatie:
Fred is een herplaatser van 6 jaar oud en een kruising tussen waarschijnlijk een Stabij en een Retriever. Hij is nu 6 maanden bij ons en formeel zijn wij nu zijn vierde gezin. Meer informatie over zijn voorgeschiedenis is er helaas niet.

Fred is een hele zelfstandige hond, kan goed alleen zijn en hij is goed ingeprent op mensen.
In huis zijn er geen problemen, luistert goed, sloopt niets en is absoluut een aanwinst in het gezin. Fred lijkt wel een hiërarchische inslag te hebben en begroetingen gaan van mij naar het jongste kind.
Zo goed als het luisteren binnenshuis ging, zo slecht luisterde hij buiten. Fred keek niet meer op of om als hij los was en reageerde niet op roepen. Iedere hond in het park moest bezocht worden en hij trok rustig een sprintje van een paar honderd meter. Terugkomen deed hij niet of nauwelijks. Inmiddels gaat het luisteren een stuk beter, maar de drang om naar andere honden te gaan, blijft erg groot. Als we even niet opletten is hij weg naar die andere honden. Vechten doet hij eigenlijk niet, maar zal het ook niet uit de weg gaan als de ander begint. Het liefst wil hij gewoon rijden op andere reuen.
Als ik hem er dan af haal, kan hij enorm grommen, maar dat lijkt gericht te zijn op de andere hond. Zijn ogen lijken te zeggen “maar ik grom niet tegen jou”, maar ondertussen komt er een woeste grom uit zijn keel.

Als Fred een hond op het oog heeft waar hij wel op wil rijden, gaat hij eerst naast hem lopen en duwt hem een beetje opzij. Zijn bek is dicht, oren naar voren en al zijn haren staan overeind. Hier is het alfamannetje! Hij weet dan ook niet van ophouden en als die hond doorloopt dan doet hij dat ook. Luisteren is dan niet meer aan de orde en hij lijkt dan helemaal gefixeerd te zijn. Ik moet hem dan echt gaan halen, anders blijft hij bij die hond. Als die hond hem echter flink afblaft en duidelijk aangeeft dat hij er geen zin in heeft, komt Fred weer enthousiast op ons afgerend.

Sommige reutjes gaan voor hem staan en laten het gewillig over hen heen komen. Als ik hem er af gehaald heb, of heel dwingend op hem af ben gelopen, gaat hij wel mee. Soms maakt hij dan een bochtje en sprint er weer heen. Hij wil namelijk best nog wel een keer!

Bestraffen of belonen lijkt nauwelijks effect te hebben. Afleiden met een bal lukt ook niet, want die vindt hij niet echt interessant. Hard wegrennen of lokken met eten geeft ook geen reactie.

Spelen met andere honden doet hij nauwelijks en het is in die 6 maanden dat we hem hebben maar twee of drie keer voorgekomen. Soms lijkt het spelen echter meer op aftasten van de kracht van de ander dan dat er wisselende rollen zijn van jager en prooi.

Op een of andere manier zit er een sterke drang in om naar andere honden te gaan en, als het even kan, er nog even op rijden. Buitenshuis zijn wij als mensen eigenlijk niet interessant en Fred kan zich in zijn eentje prima vermaken.
Binnen 1 dag wist hij al de weg naar huis te vinden en als hij ons niet ziet, omdat we ergens achter een boom staan, raakt hij echt niet van slag. Ergo, hij snuffelt vrolijk verder en als hij ergens een hond ziet, gaat hij er heen. Als we echter ergens op visite zijn, loopt er voortdurend een schaduw achter mij aan en lijkt hij als de dood te zijn dat hij achter moet blijven. Hij kan het dus wel, maar we kunnen niet tegen andere honden op als die in de buurt zijn.

We zijn nu aan het overwegen of castratie een optie is. Op zich ben ik er geen voorstander van, want hij is al 6 jaar en vraag mij af in hoeverre het meer een ingesleten gedragsprobleem is dan een hormonaal probleem. Hij staat inmiddels wel beter onder appel en als ik hem kort hou dan blijft hij naast me lopen, maar een moment van onoplettendheid en hij is weg.

Ik zou dus van jullie graag willen weten hoe jullie tegen castratie aankijken en of er misschien nog andere tips zijn hoe dit probleem aangepakt kan worden. Even voor de duidelijkheid, Fred blijft bij ons en er is geen haar op ons hoofd die er aan denkt om hem weg te doen.

Alvast bedankt voor het meedenken.

Gr Hans

hallo hans,

uit je verhaal op te maken is het stress geen dominantie. Voornamelijk het stukje als de hond hem afsnauwt dan gaat hij weg. Een echte dominante hond pikt dit niet en gaat vechten. Daarom is het geen dominantie.

Ik denk dat het gewoon stress is omdat hij al bij zijn 4e gezin is.
Ook dat hij jullie niet zoekt is waarschijnlijk omdat hij jullie niet goed genoeg kent. of je bent even niet intresant genoeg.

Een tip is om het commando hier goed te oefenen.. Dus tijdens de wandeling 100 tot 1000 keer bij je roepen en er dan snoepjes in duwen:P Zo leert de hond volledig op jullie gefocust te zijn en komt hij snel als je roept want de baas = lekkers.

Neem wel iets wat hij normaal niet krijgt, zoals kaas of worst en gebruik dit alleen voor dit.

Als je dit vaak genoeg traint kan je hem ook roepen als hij gaat rijden en dan komt hij altijd!
Ook een aanrader is om naar een hondenschool te gaan die aan positief trainen doet. Zo leer je hoe je je hondje moet afleiden en trainen waar andere honden bij zijn.

Veel succes en sterkte met je pup,

tis geen pup meer gerdine hahaha hij is al 6 jaar

O automatisme :P Veel plezier en succes met je hond :P Zo beter

och ja macht der gewoonte grinnnnnnnn

Ik denk dat het nog veel te snel is om de hond al los te laten. Hij moet eerst een band buitenshuis met jullie krijgen. Aandachtsoefeningen aan de riem... Hond roepen, zijn aandacht trekken door te lopen waar jij naar toe wilt of met een geluidje te lokken of een piepspeeltje... Als hij komt, wat lekkers geven (geen hondenkoekje, maar echt iets lekkers, zoals kaas, stukjes vlees, pensstaafjes etc.). Laat hem rustig met je wandelen terwijl hij aandacht blijft houden, dus blijven belonen.
Even stoppen, wat commando's doen of een spelletje... Een aandachtsoefening door bijvoorbeeld het lekkers onder je oog te houden. De hond je een sec. aan laten kijken en de tijd opbouwen dat hij je aankijkt.

Eerst in de tuin oefenen, of ergens waar het rustig is. Dit moet in kleine stapjes worden aangeleerd. Een andere hond is nu nog veel te veel afleiding. Daar kunnen jullie idd niet tegen op. Na een hele poos pas oefenen in het park/bos. Laat de hond wel spelen, maar aan de lange lijn. Wees selectief met welke hond je de hond laat spelen. Ik denk dat de hond heel onzeker is en daarom gaat rijden. Houd de ontmoetingen kort en de afstand met de rest van de honden groot. Deze afstand kun je steeds meer gaan verkleinen.

Misschien handig om te gaan trainen bij een goede hondenschool?

@Angela. Hier zijn we al druk mee bezig, maar hij loopt wel los met een marge van pakweg 10 meter en dan blijft hij redelijk goed onder appel. Alleen blijft die drang erg sterk om andere honden te berijden. Hij is niet de absolute alfa hond, maar zoekt zijn "slachtoffers" wel uit.

Raki had dit ook heel erg. Ik riep hem al bij me als de hond van ver was en hij nog niet de drang had. Ook liet ik hem niet te ver van mij weglopen, want op een bepaald punt (leek wel een soort grens), dan ging hij naar de hond en luisterde niet. Terwijl ik hem binnen die grens nog wel kon roepen en dan kwam hij. Die grens zal voor iedere hond verschillen. Bij Raki was dit zo'n 5 meter.

Tja, ogen op steeltjes hebben, is bijna een tweede natuur. Als ik Fred roep, gaat hij altijd eerst rondkijken. `Waar zijn die andere honden!` Haha. Inmiddels vaak genoeg getraind wanneer er geen hond te bekennen is, dus inmiddels gelooft hij het (soms) wel.

Als er echt andere honden in de buurt zijn, gaat hij aan de voet. Soms doe ik hem ook maar aan de lijn, want dan zie ik “zijn type hond”. Fred heeft ook wel de neiging om onder je appel weg te lopen en dat voel je dat hij dat doet. Hij kan dat heel subtiel doen en schrikt vaak even als ik hard “Fred” roep. Hij weet het wel, maar wil het gewoon even proberen.

Het luisteren zie ik niet somber in en is iets wat wel goed komt, maar ergens in hem zit een soort drang om voortdurend zijn positie bevestigd te zien. Enerzijds kun je stellen dat hij onzeker is en het rijden op andere honden een soort van bevestiging is, maar anderzijds zou ik hem juist eerder in huis als onzeker bestempelen. Fred doet in huis werkelijk niets fout. Gaat netjes op de mat liggen met een kluif, als je hem roept,komt hij en trucjes leren vindt hij geweldig.
Als we op visite zijn, loopt hij als een schaduw achter mij en lijkt enigszins in paniek te zijn als hij mij niet ziet.

Buiten vind ik hem eigenlijk niet zo onzeker. Op het moment dat de deur open gaat, zie je een zelfbewuste hond lopen. Staart omhoog, oren naar voren, een deftige loop en met zijn kop rustig van links naar rechts kijkend en heel alert of hij niet ergens iets ziet.

Alle bomen worden besnuffeld, wat “wie o wie” loopt hier allemaal rond. Als het `verse pies` is, kijkt hij rond waar die hond is. Komt hij een hond tegen die hoger in rang is, krijgt hij het nog voor elkaar om er statig langs te lopen. Hij snuffelt dan wel een beetje om te laten zien dat de ander niets van hem hoeft te verwachten, maar hij kan het toch niet laten om er even een blik tegenaan te gooien. Je weet maar nooit, lijkt hij te denken.

Fred loopt op bijna iedere hond af en als het op `zijn plein` gebeurt, gaat hij ook rustig tussen twee forse rotweilers in staan. Hoewel ik dit zelf vrij onverstandig vind, doet hij het toch. Hij piest even tegen een boom en als ze in de weg gaan staan, snauwt hij ze af. Tot mijn verbazing lukt dit dan ook nog. Berijden doet hij ze echter niet, want zo gek is hij nu ook weer niet.

De door iedere hondeneigenaar gevreesde hond Diablo, heeft hij gewoon in de tang. Hij is ooit eens vanachter een bosje plotseling voor Diablo gesprongen en Diablo is daar zo van geschrokken dat hij Fred een soort van bovennatuurlijke krachten toedicht. Als Fred aankomt, buigt Diablo eerbiedig zijn hoofd, wendt zijn lichaam af en vermijdt oogcontact.
Ook op groepen honden loopt hij af alsof het niets is. Zijn ze erg groot dan houdt hij de laatste meters in na zijn sprint, maar hij moet er even tussen staan. Even op zoek naar een berijdbare hond.

Als hij een hond bereden heeft en hij ziet hem later in het park weer, loopt hij er rustig 400 meter heen om het nog een keer te doen. Blijkbaar levert het hem iets op wat hij heel prettig vindt, of komen er allemaal stoffen vrij in zijn hersenen die hem een goed gevoel geven.
Wat de achterliggende reden is, weet ik nog niet. Misschien wordt hij er minder onzeker van, maar misschien is hij juist wel op zoek naar bevestiging van zijn hoge positie. Soms lijkt het er op alsof de adrenaline door zijn aderen giert. Misschien vindt hij het wel eeen enorme kick!?

In huis hebben we ook de strijd gehad om de macht. Toen we hem net hadden, vond hij dat hij op nummer 1 stond en vertikte het o.a. om zijn mand uit te komen als we na een nacht beneden kwamen. Hij kwispelde niet eens, maar zat je wel strak aan te kijken. We moesten maar naar hem toe komen. Hij wilde altijd als eerste de deur uit sprinten en overal als eerste naar binnen. Als hij op de achterbank van de auto zat, probeerde hij altijd naar voren te komen. Toen we onze stationwagen weer terug hadden en hij in de achterbak moest, vond hij dat vreselijk. Hij was fysiek de achterste en dus de laagste in rang vanuit zijn optiek. Fred was met moeite in de achterbak te krijgen.
De kinderen negeerde hij gewoon en als hij dan niet nummer 1 was dan op zijn minst nummer twee. Tegelijkertijd kon hij ook heel aanhankelijk doen, waardoor hij weer geaaid werd en “eiste” hiermee zijn aandacht op. Gevoelsmatig was hij heel duidelijk bezig met zijn positie in de rangorde.

We hebben geen idee wat hij allemaal heeft meegemaakt, maar het denken in rangorde en leven als roedeldier lijkt er wel diep in te zitten. Misschien is hij in het verleden zelf veel bereden en is het een normale omgangsvorm geworden. Het lijkt bijna dwangmatig te zijn en daarom was ook de gedachte dat Fred misschien een tikkeltje teveel testosteron heeft. Of castratie helpt, weet ik niet. Misschien is het gewoon een kwestie van een lange adem hebben en streven naar “de gehoorzame hond”.

Ik heb vandaag ook zitten googlen op bachbloesem, hoewel ik niet zo veel met homeopathie heb. Gevoelsmatig lijkt er nog een soort van onbalans te zijn en Fred in huis, of buiten zijn bijna twee verschillende honden.
Eigenlijk gun ik hem wel wat meer balans in zijn leven, maar misschien moeten we het eerst nog een paar maanden aankijken.

hallo Hans,

Persoonlijk denk ik dat je te veel naar rangorde en dominantie kijkt. Veel van wat je zegt is helemaal geen dominantie..
Zoals als eerste de deur uit of in.. of niet uit zijn mand komen voor jullie.. Dit is geen dominantie
Als eerst de deur uit is hem gewoon zo geleerd en niet uit zijn mand komen.. waarom zou hij? Hij kent jullie toch niet (in het begin dan)

Ik zou een goeie gedragstherapeut zoeken en die eens goed naar je hondje laten kijken. Want ik denk dat wij niet meer voor je kunnen betekenen omdat wij het niet kunnen zien wat hij verder met lichaamstaal laat zien..

Veel sterkte en groetjes

Ja het is lastig om te zeggen waar het precies door komt. Kan dominantie zijn, maar meestal toch onzekerheid/overprikkeld, omdat hij het ook zo vaak doet. Lijkt idd een beetje dwangmatig. Je zou een chemische castratie kunnen doen om te zien of castratie aan zou kunnen slaan, maar hoe ouder de hond, hoe meer het gedrag er in is 'gesleten'. Castratie helpt dan niet altijd, omdat het gewoontegedrag is geworden. Je zou bij een klassiek homeopaat of een Bachbloesem-consulent eens kunnen vragen of hier middeltjes voor zijn om hem rustiger te krijgen. Of misschien dat een gedragstherapeut er naar kan kijken, die kan beter de situatie inschatten als hij/zij de hond heeft gezien.

(Quote)Gerdine: Veel van wat je zegt is helemaal geen dominantie..
Zoals als eerste de deur uit of in.. of niet uit zijn mand komen voor jullie.. Dit is geen dominantie(….)

Dominant wil niets meer of minder zeggen dan dat je bepaald wat er gebeurd. Niet alleen agressief bijtgedrag is dominantie, maar ook tegen je opspringen, blaffen, voortdurend aandacht vragen, oost-indisch doof zijn ( Roep maar, ik kom toch niet!) en steeds in de weg liggen zijn voorbeelden. Niet elk gedrag is op zichzelf staand dominant, maar als er een patroon in zit, kun je vermoeden dat de hond een plan heeft.
En geloof me, Fred was behoorlijk aan het aftasten hoe ver hij kon gaan. Niet door te bijten, maar hij kon je ook verrekte strak aankijken en was niet van plan om de eerste te zijn die weg zou gaan kijken. Dat zie je niet alleen, dat voel je ook.

Gr Hans

Hans, lees eens meer over kalmerende signalen en over dominantie hier op het forum. Ik heb er nu aardig wat boeken door heen gegooit en dit is geen dominantie alleen verkeerd aangeleerd. Blaffen is zelfs een teken van onzekerheid! Dus zeker geen dominantie!

Zoals ik al zei, zoek een hondenschool die met kalmerende signalen werkt!

Ik heb trouwens nu een oppashondje die ook overal op wilt rijden. Tenminste vanmorgen, Ik heb hem meteen vast gelijnd en door gelopen. Ook wou hij overal markeren en kwijlde hij verschrikkelijk.
Hij luisterde absoluut niet.
Nu heb ik de hele dag kalmerende signalen naar hem uitgezonden als hij dit wou doen en ook mijn hond heeft dit gedaan. Nu rijd hij niet meer op honden en markeerd hij ook een stuk minder. Hij luisterd nu naar zijn naam en komt als ik hem bij me roep. En dat in 1 dag!

Niet alles is dominantie, want deze hond rijd uit onzekerheid..

groetjes

Sorry Gerardine, maar als je niet weet wat de staartposities icm kwispelsnelheden en lichaamshouding
inhouden, vraag ik mij toch af hoe groot je kennis is.

En dat jij in een dag een hond van het rijden af kan krijgen en dat hij goed luistert is geweldig! Hier kun je bergen geld mee verdienen.

Ik vroeg me niet af wat het betekende ik vroeg wat andere mensen denk! En ik doe er onderzoek naar..

En ja ik kan zeker mijn geld er mee verdienen! Dat doe ik ook ja.. Dank je..

Als je mij niet wilt geloven dan niet!

Neem mijn hulp niet aan maar wel mijn tip om een goeie hondenschool of gedragstherapeut te zoeken! Want als jij zo doorgaat dan verpest je je hondje zwaar!

Veel plezier verder

Tuurlijk, nu verpest ik mijn hond weer.

Ik ben er inmiddels wel achter dat in het hondenwereldje een hoop prutsers rondlopen en op dit forum dus ook.

Ik ben wel klaar hier.

Take it easy...

@ Hans, even een zijsprong; ook ik ben redelijk sceptisch tav Bachbloesem en dergelijke. Maar ook ik had het gevoel dat mijn hond wat ondersteuning van binnenuit nodig had. Niet helemaal in balans was.
We zijn toen gaan behandelen met (speciaal samengestelde) Bachbloesemtherapie en ik moet zeggen dat het mijn hond enorm geholpen heeft.

Mocht je meer willen weten, kun je me een pb sturen.

Ik zou ook zeker de fisherdisks of gewoon je sleutels gebruiken bij het rijden. Hem dus een keertje laten schrikken wil wel eens helpen, dat moet alleen wel lukken.
Verder denk ik dat hij idd een hond is die veel waarde hecht aan het weten waar hij staat in de roedel, dus ook met vreemde honden.
Heb zelf een reu die absoluut niet vecht, maar het gedrag wat Fred vertoont neemt hij ook absoluut niet.
Dominant hoeft niet slecht te zijn, maar onzeker dominant gedrag is wel vervelend.
Mijn Saarloos is ook een rijer zeg maar, die heb ik een paar keer flink de waarheid gemeld door hem van de hond af te halen en hem ff te klemmen. Nu kan ik hem nog van een loopse teef afroepen.
Dus vooral op een natuurlijke manier die hij begrijpt laten weten dat jij bepaalt dat er niet gereden wordt.
En idd hondenschool wil wel eens helpen.
Succes
Groetjes

@mischa,
Yep ik zweer bij Bach, heeft voor ons veel gedaan. Liever Bach dan chemische erinstoppen is mijn idee.
Heb hele goede ervaringen ermee.

Joyce, je hebt je saarloos zo hard gestraft! Schandalig! Die honden zijn zeer gevoelig en snappen lichamelijke afstraffing niet!

En ja hans, als jij het beter weet moet je het lekker zelf weten, het maakt mij niet uit. Het is mijn mening dat je zo je hond verpest en als jij dan denkt dat meteen iedereen hier slecht is omdat je het niet met mij eens bent, zegt meer over jou dan over mij!..

Zoals ik al zei, veel succes en ik hoop voor je hondje dat je het goede gaat doen..

Zo hard? pardon? Hem klemmen wat hij dus bij anderen doet is niet hard, niet schandalig en hij snapt in 1 keer wat er bedoelt wordt. Dat klemmen is dus bestraffing. Ik weet heel goed wat een saarloos is en dit is gewoon een natuurlijke manier om te melden dat ik bepaal wanneer er op wie gereden wordt.
Ik doe niets anders dan een andere hond doet.

Misschien moet jij ook eens kalmerende signalen gaan bekijken..

Sorry hoor, maar klemmen is een normale dominantie handeling, niks raars aan.
Waarom vind jij het zo schandalig?
En ik weet wat kalmerende signalen zijn, maar een hond die denkt overal op te kunnen rijden is dat stadium mijns inziens wel voorbij.
Hij is een prima hond maar hij moet wel weten wie ranghoger zijn anders gaat hij de roedel leiden en daar hou ik niet van.
Ben bekend met de Saarloos uit ervaring?
En vooral waarom zo'n uitval?

Hoi Joye,

Ik ben het met je eens!
Hier loopt een dekreu rond en kent dus het kunstje.

Zomaar op elke hond springen is er dus niet bij. Ik zelf bepaal wat hij wel en niet mag. Dit telt ook als wij andere honden tegenkomen. Bij elkaar snuffelen mag. Rijden beslist niet.

Op de puppy cursus haal ik ook de andere puppy-reuen eraf als deze rijen op mijn pup. Mede-cursisten krijgen dan te horen waarom ik dit doe en gelukkig staan instructeurs hier achter bij de honden school.
Om inderdaad op latere leeftijd dit soort toestanden tegen te gaan.

Ja, mijn reu mag ook gebruikt voor de fok dus heeft alles nog zullen we maar zeggen.
Sorry maar ik moet er niet aan denken dat die Saar of later mijn Berner een Jackrussel gaat dekken. Dank je feestelijk. Hier wemelt het van de kleine hondjes, ik heb grote. Dan dien je er dus voor te zorgen dat als je met je hond naar losloop plaatsen wil, dat ze zich ook kunnen gedragen.
We hebben ook een saar gehad met extreme angstaanvallen, zelfs met die is het goedgekomen qua gedrag. Mijn honden zijn niet bang van me maar weten heel goed hoever ze kunnen en mogen gaan.

Wat jullie willen.

En Joyce als je echt met kalmerende signalen werkt zou je het niet doen.. Want dan geloof je niet in dominantie.. tenminste niet dat rijden een dominante handeling is..

Maar goed, ik hou al op want het word toch niet opprijs gesteld..

Gerdine,
Heb niet gezegd dat ik ermee werk, maar dat ik weet wat het is. Ik hoef er dus geen boekje over te lezen.
Het is ook absoluut niet zo dat jouw visie niet op prijs gesteld wordt. Maar ik snap niet waarom je zo uitvalt.
Ook zie ik niet wat het dan wel zou moeten zijn als het geen dominantie is.
Kan je het verder uitleggen dan? Wat volgens jou het gedrag inhoud en wat je eraan zou doen?

Oke, uitvallen deed ik niet echt, sorry als het zo overkwam. Mijn lievelings ras is een saarloos en ik heb al jaren wolven bestudeerd dus om te lezen dat je je hond zo straft(want dat deed je), daar kan ik erg boos om worden omdat het zeer gevoelige honden zijn die je anders moet opvoeden dan andere honden omdat er gewoon veel wolf in zit.

maar goed, rijden op andere honden is meestal een teken van onzekerheid. Als je kalmerende signalen kent dan kan je ze toepassen als je hond dit doet. Dus je moet de honden opsplitsen. Loop naar de honden toe, haal jou hond voorzichtig van de andere af, ga er tussen zitten (op je hurken mag ook) en gaap. kijk de honden niet aan en doe alsof je op de grond krabt (dit zijn kalmerende signalen)
Mocht je hond toch door gaan kan het zijn dat hij overprikkeld word en jou signalen niet ziet, want je dan doet is je hond aanlijnen en zonder iets te zeggen weg loopt. Dan kan hij eventueel op een ander veld weer los. Markeren is ook een manier om te laten zien dat hij onzeker is, als hij dit doet na dat hij met een hond heeft staan snuffelen is het oversprong gedrag. Hij weet even niet wat hij moet doen en gaat dus plassen om de andere hond te kalmeren.

Ik hoop dat je hier wat aan hebt.
groetjes

Het rijden van de hond is een dominante handeling. Het gaat er hier niet om 'wat jullie willen'.

Stel dat ik hem zijn gang liet gaan. Hij bij mensen die bij mij binnen komen meteen op hun benen duikt. Ik tijdens show's hem van andere reuen in de ring moet halen. Waarbij ik met hem meteen de ring kan verlaten want dit wordt niet getolereerd. Hij eventueel bij de jury aan het been gaat klemmen.
Zo kan ik nog wel legio dingen opnoemen.

Kortom het is een stuk opvoeding wat je met je hond samen doet.

Groetjes Cia