De zoektocht begint opnieuw, help je mee?

Hoi!

Wie me nog kent weet dat ik helaas vorig jaar mijn signaalhond heb moeten herplaatsen. Inmiddels is er nog geen andere hond in huis gekomen, maar staan we er weer voor open om een pupje te verwelkomen.

Omdat je een hond in principe neemt voor het leven, hebben we vanmorgen ook een gesprek gehad met een hondengedragsdeskundige om eens te informeren of diegene met ons mee wil denken. We willen namelijk niet weer een hond moeten herplaatsen omdat later blijkt dat de hond tóch net niet zo lekker past in het gezin. Dat gaat zij doen, wat ontzettend fijn is. Ze heeft ons geadviseerd om breed te kijken en verder te kijken dan je neus lang is.

Wat we tot nu toe eigenlijk als enige harde eis hebben, is het formaat: Het liefst echt niet groter dan 40 cm schofthoogte. Als echt-echt alles positief voelt, zijn we nog wel bereid om hierin een kleine 'concessie' te doen.
Handig om te weten: We zijn met z'n drietjes thuis, waarvan een peuter en een kat. Er komt in principe geen nieuwe gezinsverandering aan.

We hebben een Australian Labradoodle fokker gesproken, wat voelt als een goede plek etc. Maar waar we wat bij twijfelen is hun aanleg tot verschillende allergieën. Voordat we helemaal verliefd worden op het ras, wil ik eerst nog openstaan voor verschillende perspectieven. Dat is ook de tip van de gedragsdeskundige, zij benoemde dat gezelschapshonden mogelijk het beste bij ons passen maar misschien popt er juist wel een hond uit een andere rasgroep op die toch wat beter past.

Ik ben heel benieuwd waar jullie allemaal mee komen, wat ik zou kunnen bespreken met mijn man en met de hondengedragsdeskundige. Dankjewel alvast.

Waarom kon je de vorige hond niet houden, ik herinner het me niet.

Ik dacht dat spaniels veel als signaal hond gebruikt worden. Dan zou je kunnen kijken naar de springer, cocker, Welsh of field spaniel, bij de eerste en tweede heb je ook nog keus tussen werklijn en showlijn.

Geeft niets, ik ben ook al even wat inactief geweest met tussenpozen korte online momentjes hier.

Nala kreeg steeds meer en meer stress toen mijn dochter ging kruipen, staan en daarna lopen (terwijl onze dochter toen niet in de buurt van Nala kwam, daar zorgden wij voor). Ze was sowieso altijd al een 'overalerte' hond, maar dat konden we zelf relatief goed sturen. Sinds de komst van onze dochter werd dat steeds moeilijker en moeilijker, ook al gaven we haar voldoende rust én beweging. We zagen dat het voor haar echt niet meer prettig was en dat uitte zich ook in heel veel schrikken en sneppen etc. Met daarbij nog meer alert zijn op alles wat er was in huis en buiten het huis. Uiteraard  hebben we hier heel veel hulp bij gevraagd om te kijken wat we zelf nog konden doen, maar alles wat aangeraden werd deden we eigenlijk al... Helaas.

Ze is nu geplaatst bij een mevrouw die niet meer werkt (niet vanwege pensioen), die dichtbij een groot losloopgebied woont en zelf geen kinderen heeft. We hebben in het begin intensief contact gehouden en toen bleek dat ze daar juist veel meer in diepe slaap kon komen, iets wat ze bij ons niet meer zo heel vaak deed. Voor ons een goed besluit op deze wijze.

Dankjewel Penny, hier had ik al eerder eens over nagedacht en inderdaad van gehoord dat spaniels vaak goed konden signaleren, maar verder niet echt meer uitgezocht! Ik schrijf hem op! :)

(Oeps - dubbel!)

aaah er begint me wat te dagen, hond is goed terecht gekomen dus.

Ik heb geen tips.

Zoals mijn guru zegt, blaffen is normaal voor honden zegt mijn guru . Denk dat je meer moet gaan kijken hoeveel energie je wilt steken in mensen gewenst gedrag  https://www.youtube.com/watch?v=suELDjS0EkM of https://www.youtube.com/watch?v=Z0dHjHGkLw0 of https://www.youtube.com/watch?v=8t8L5ct4vew of https://www.youtube.com/watch?v=L0XD8C26z-U 

Alle pups zijn drukke harry's en henriettes maar alle honden slaan alarm, jagen, drijven en liggen het liefst gewoon heel dicht bij je, das wat geleerd hebben in de samenwerking met mensen voor een warm huis en voedsel. Het is wat je er insteekt en dan nog heb je te maken met 't karakter, wat geen rasgebonden is maar ze hebben ook dezelfde hersenen 

Dus maakt niet zoveel uit welk ras maar meer hoe de fokker deze grondlegging geeft en de tijd die jullie er in willen steken voor gewenst gedrag.

Dat klopt dus echt niet, genen spelen een enorme rol. Als wat jij schrijft klopt, zouden er geen rassen die gefokt zijn voor bepaalde functies bestaan. Sommige eigenschappen zijn absoluut rasgebonden en sommige rassen hebben een sterkere neiging tot overmatig blaffen dan andere rassen. 

Daarnaast blijft ik het schrijven, Victoria Stilwell is een celebrity en geen gedragsdeskundige. Die filmpjes komen uit een programma waar sensatie voor kijkcijfers zorgt, honden worden in situaties gestopt die ze niet aan kunnen puur omdat het entertainment. Echt het laatste wat je moet beschouwen als goed trainingsadvies

Ik steek er met alle liefde alle tijd in de opvoeding. Dat heb ik bij Nala ook gedaan, maar bij haar ook uit liefde bewuste keuzes gemaakt omdat ik zag dat het voor ons allemaal op deze manier niet langer ging. Hier houd ik het even bij.

Natuurlijk maakt dat uit, een jachthond is goed in jagen, een waakhond goed in waken, al hebben veel honden de waakeigenschappen, ik zie niet elke hond een mens aanvallen omdat het zijn job is. Een windhond rent graag, daar zijn ze ook op gefokt om hard te rennen, die rent elke hond er uit.

Al die dingen kan je je toypoedel niet aanleren.

Heb je de poedel ook overwogen? Die worden vaak als signaalhond gebruikt, je hebt ze ook in middenslag.

Misschien moet je dan verdiepen hoe je het voormekaar dat een ras of gewoon hond niet gaat blaffen aan gewenst gedrag. Kost een hoop energie, pups zijn gewoon druk, onberekenbaar en op ontdekking uit. Uiteraard is die eerste 7 weken een grondlegger bij de fokker.

Oh by the way, ja Its me or the dog is een commercieel oud programma (vandaar altijd de waarschuwing gaat om hele extreme gevallen) Victoria stilwell is nog steeds actief hoor, op de achtergrond maarja je moet ergens geld mee verdienen om te doen waar je hart in zit.

Hoezo heet je Sofie nu? Had toch die witte kees?

Ik weet niet precies welke eisen gesteld moeten worden aan een signaal hond?

Kan een nova scotia duck tolling retriever een optie zijn, of vind je dat te groot (zijn wel iets meer dan 40cm)

De tegenwoordige toller is vaak al boven de 20 kg en zijn niet meer zo leuk als vroeger helaas. Een vriendin van mij heeft er twee, beiden niet te dik, wel meer dan22 a 23 kg...... veel gezondheidsproblemen, zo jammer dat dit hondje door het grote publiek is ontdekt,

" Heb je de poedel ook overwogen? Die worden vaak als signaalhond gebruikt, je hebt ze ook in middenslag. "

Kees

Hoi! Ja, ik heb inderdaad de poedel ook op de lijst staan en dan inderdaad dwerg/middenslag. Mijn man vindt dit alleen drie keer niks, haha! Maar we hebben wel als afspraak dat we niet alleen mogen kijken naar het uiterlijk. Dus dat wordt ook goed onderzocht.

We kijken inmiddels ook naar gezelschapshonden, zoals de Havanezer, om te zien waar daar eventueel de mogelijkheden in liggen. Het scheelt dat een hond niet groot hoeft te zijn om geluiden te kunnen signaleren.

Hier op het forum is iemand die twee havanezers heeft. Hoop voor je dat ze reageert.

De coton du tulaer is ook een hele leuke hond, sylvia op dit forum heeft er eentje,

Ik zou weg blijven bij de Doodles, wij zien ze erg veel op de hondenschool en ze zijn allemaal toch wel erg druk en gevoelig voor prikkels. Het zou dan dus best zijn dat je weer dezelfde situatie krijgt en weer een hondje moet gaan herplaatsen. 

De Havanezer is inderdaad een fijne hond voor een gezin. Een vlinderhondje is misschien ook nog wat?
Ik dacht ook meteen aan de Sheltie, al kunnen die wel waaks zijn/goed blaffen 

Wat wil je zelf met de hond gaan doen? Echt alleen als gezinshond/lekker wandelen, of ook sporten?

Ik wilde juist Doodle adviseren, en havanezer afraden omdat die laatste juist ook weer bekend staan behoorlijk vocaal te zijn niet alleen waaks, maar ook in hun communicatie als ze wat willen.

Zelf zie ik verschil in de Doodles bij diverse fokkers vandaan. 

Ik kan bijna zeggen dat ik de hondjes die gefokt zijn voor grote productie noem ik het maar, (we nemen een poedel en een lab of een golden en je hebt een doodle zullen we maar zeggen) en daar mee doorfokken negen van de tien keer nerveuze blafferige en ook wel angstige honden zijn.

De doodles waarvan de papieren te overhandigen zijn en te herleiden zijn naar de "echte" australian labradoodle, en fokkers ook bewust reuen of teven daar kopen en hier verder mee fokken, zie ik toch echt wel verschil in stabiliteit en karakter.

Mijn vriendin heeft er een, en ook ken ik er 1 die nu de hond ook als signaalhond nodig heeft, de eerste was van een andere fokker en zeer zenuwachtig en kon die taak niet goed uitvoeren (wel gehouden hoor, was aangeschaft als leuke huishond maar toen werd bazinnetje getroffen door hersenbloeding, waarna de hond toch ergens haar tot steun kon zijn maar dus op veel vlakken dat niet echt aankon) na de dood van die hond hebben ze bewust gekozen voor weer een doodle die geselecteerd/geadviseerd werd door de fokker op basis van pup karakter.

--

Ongeacht wat voor ras je voor gaat vallen, zou ik toch eerst goed in overleg gaan ook met fokker of de honden die ze fokken doorgaans wel geschikt zouden kunnen zijn voor het gewenste doel.

Zelf heeft een Duitse herder teef van mij een nestje ooit gehad. Werklijn vader was KNPV hond, moeder had ook papieren voor verdedigingshond. Beide honden echter ontzettend sociaal naar mens en dier. Een van die pups kon niet de sport in vanwege wat slechtere heupen, die hond is echter opgeleid tot hulphond en deed dat met veel plezier en met goed gevolg voor de persoon die hem nodig had. 

Nu is dat geen hond van jouw keuze, en zou ik ook niet adviseren  maar ik bedoel ermee te zeggen dat in diverse nesten altijd honden zitten waarvan een goede fokker goed weet in te schatten of die zou volstaan binnen een gezin met bepaalde wensen.

Doodle die mijn vriendin " kreeg" want de fokker koos daar eigenlijk voor de gezinnen.. was niet haar eerste keus. Maar hij voegde zich naadloos binnen het gezin, later bij een terugkom dag zag ze de verschillen tussen de karakters terug en snapte ze volkomen dat hij perfect voor hun was en is 

Het vocale vd havanezer en het verschil hierin per individuele hond,  daarom ben ik er destijds van afgestapt. Ook poedels kunnen fors keffen dacht ik, maar ja er is ook veel af te leren.

Veel is af te leren als je weet hoe. Maar gezien TS haar eerdere ervaring met vocale hond zou dat niet direct weer mijn eerste keus zijn om weer te gaan voor een ras wat ook als vocaal bekend staat.

Voor TS zou ik eigenlijk willen adviseren om eens contact op te nemen met stichtingen die hulphonden trainen, sommige zoals blinde geleidehonden in training blijken niet geschikt op bepaald moment bijvoorbeeld voor die functie, maar zouden wellicht prima kunnen voldoen als signaalhond.  Dan krijg je wel een iets oudere hond dan pup, maar wel 1 die al gesocialiseerd is, en wat basis kent én je hebt al een beter beeld van het karakter.

Een drukke week, vandaar een wat latere reactie.

Een signaalhond moet vooral goede oren hebben. Formaat is voor een signaalhond niet belangrijk, omdat de hond andere manieren kan vinden om te signaleren. De hond heeft verder geen ADL-taken, waardoor zelfs de kleinste hond bij wijze van spreken een signaalhond zou kunnen worden. Nu willen we niet zo klein gaan. Mijn man moet ook met de hond lopen, haha.

De Toller vind ik qua formaat misschien iets te groot, maar wel prachtige honden om te zien. In dit geval was de grootte dan wel een concessie wat ik dan had willen inleveren. Maar wat Ineke2 al schreef, Tollers van tegenwoordig zijn niet de Tollers die je vroeger zag en dat weerhoudt me er een klein beetje van.

Dankjewel! De Havanezer staat op het lijstje en ik ken iemand die een goed netwerk heeft in de Havanezers. Mijn man vindt het zelf een 65+ hondje, hahaha! Dus als het aan hem ligt, liever niet. Maar we hebben wel gezegd dat het voor ons nu het belangrijkste is dat er een passend maatje in huis komt. Als dat toch een Havanezer wordt (of een soortgelijk gezelschapshondje), so be it. ^^

Een vlinderhondje vind ik zelf te klein, hoewel ik ze zelf wel heel schattig vind. Een sheltie heb ik al opgeschreven, maar ik ben bang dat een Sheltie inderdaad wat te vocaal kan zijn voor ons.

Wat betreft de doodles; ik zie inderdaad heel veel verhalen rondgaan over doodles die me wat afschrikken. Natuurlijk zullen er echt goede fokkers bij zitten, maar misschien is een ander ras voor ons beter.

Ik wil heel graag ook met de hond op cursussen gaan. Eerst de basis (puppy + vervolg) en daarna lekker fun hebben met z'n tweetjes. Hierbij kijk ik dan ook wat de hond evt. leuk zou vinden om te doen en me daar ook wat op afstemmen. Speuren, hoopers etc.

Dit is inderdaad precies waarom ik hier eens wilde peilen naar rassen. Liever inderdaad niet weer een ras dat vooraf al te boek staat als vocale rassen. Ik weet dat honden blaffen en dat is natuurlijk helemaal oké! Maar Nala was op den duur echt wel pittig omdat ze ook continu aan stond. Dat helpt niet mee.

De tip die je meegeeft is een interessante! Daar heb ik nog niet aan gedacht.

Jouw eerdere bericht, mooi uitgebreid, neem ik ook mee! Het is ook niet zo dat de doodle meteen is afgeschreven, maar het is goed om eens verder rustig rond te kijken. :D We hebben wel ervoor gekozen om te kiezen voor een 'echte' Australian Labradoodle als het een doodle gaat worden. Dat is wel iets wat soort van vast staat.


Wat fokkers betreft is het soms wel ingewikkeld. Op papier lijkt alles soms heel mooi en heel goed. Ik weet waar we op moeten letten, maar wat als er fokkers zijn die wel goed 'werk' leveren, maar aangeven geen pup-karaktertesten te doen? Ik wil inderdaad geen pupje aan moeten wijzen omdat ik denk dat het een mooie match kan zijn, terwijl het misschien niet perfect bij me past. Hier ook tips voor?

Misschien moet je eens gaan denken aan oudere hond die al karakter heeft gevormd voor langere tijd en dat na gelang opvoeden voor hulphond? 

Begrijp ik. Jammer dat ze zo in het negatief veranderd zijn. 

Kan in principe dan elke hond signaalhond worden? Belangrijkste voorwaarde goed trainbaar? Of klopt dat niet? 

Mijn lhasa is ook hulphond, signaleert bij mij paniek, drift, en aanvallen van orthostatische intolerantie, haalt me uit te lang bezjg zijn met dingen enzv. . Ze houdt mensen op afstand door voor me te staan. En ja dan is een kleintje niet echt indrukwekkend, maar mensen stappen echt achteruit. Signaleren doet ze door met haar heus of poot tegen me aan te komen. Kortom voor mij kan iedere hond dit leren, mitsssss er een enorm goede band is tussen baas en hond en geen gedragsproblemen..  Mijn trainer zei ooit. Liever jouw hond dan een herder. Jouw hond gaat door een herder haakt af bij bv paniekaanvallen. De leeftijd om te starten is ook belangrijk, diki was twee en dat mocht nog net.

Interessante optie, maar ik moet zeggen dat ik juist ook 'bang' ben dat herplaatsers meestal ook een rugzakje hebben. Maar... ik moet wel zeggen dat ik hier nog niet echt aan heb gedacht. Als er een match tussen zit, zou dat een optie kunnen zijn. Net als de tip die eerder werd meegegeven om ook eens contact op te nemen met andere stichtingen waarvan de hulphond in opleiding is afgekeurd wegens het niet kunnen voltooien van de taken die voor mij niet van toepassing zijn.

Een signaalhond heeft inderdaad minder eisen dan bijvoorbeeld een blindengeleidehond of een ADL-hond. De hond moet het vooral wel echt leuk vinden om iets voor de baas te mogen doen, omdat ik regelmatig geattendeerd zal worden - soms om de haverklap afhankelijk van de situatie.

Er zijn inderdaad regelmatig honden die net niet geschikt zijn om hetgeen te doen waar ze voor opgeleid zijn/worden. Vaak zijn dit nog jonge honden (vaak puber tot jongvolwassen). Ik zie ze regelmatig voorbij komen, via hulphond Nederland maar er zijn vast ook andere sites oid.