Ik ben op 17-08-2022 in het dorp Graauw komen te wonen, waarbij ik dagelijks een hond hoorde blaffen. Deze blafte in huis, maar ook vanuit het slaapkamerraam. Dit begon standaard om 7:15 uur t/m 22:00 uur s' avonds. Ik had een nette brief bij die buren in hun brievenbus gestopt, maar kreeg geen reactie. Twee weken later belde ik de gemeente Hulst en ik kreeg buurtbemiddeling en deze zijn twee keer langs geweest, maar konden niets doen, want de hond blafte niet. Acht weken later belde ik de politie en deze kwamen langs. De agent vertelde mij, dat ieder zijn verhaal heeft en ze er verder niets mee konden, waar ik verbaasd over was. Zo hield ik een logboek bij en deze heb ik nog in mijn bezit en de tijden zijn verbazingwekkend! Soms blafte de hond vijfendertig minuten aan een stuk door en om gek van te worden! Ik ben die buren gaan observeren en merkte, dat de hond zijn behoefte in de tuin mag doen. Verder komt hij niet buiten en is de hond gestrestst, volgens een hondengedragsdiskundige. Ik heb het geblaf opgenomen en heb het Juridisch loket gebeld en ben teruggebeld. Ik heb mijn logboek en geluidopname naar hen verzonden en nu hebben de buren een brief ontvangen, dat dit moet stoppen i.v.m. geluidoverlast. Met frisse tegenzin hebben ze nu de slaapkamerdeur gesloten en hoor ik de hond niet meer. Begrijp mij niet verkeerd, want ik hou van honden en heb ze zelf ook altijd gehad. Maar opvoeden hoort hier wel bij en hou daarom rekening met de buren, want ook deze hebben wel degelijk recht op woongenot.














