Herstelmogelijkheden van een windhond die aan vier poten verlamd is?

Sinds 4 jaar hebben wij een windhond, een Galgo, die wij adopteerden uit Spanje. Wij kozen voor een angstige en daardoor moeilijk te bemiddelen hond, Flor genaamd. Een stevig uitgevallen reu met een prachtige beige brindle vacht. Een heel lieve hond, maar met één groot nadeel: hij was en is ontzettend bang voor iedereen en dus ook voor ons. Ook na vier jaar zal hij zelden blijven liggen wanneer wij langs hem lopen, maar altijd vluchten en een vast rondje langs onze tafel lopen. Een “voordeel” is dat hij uit angst verstart en daardoor toch wel goed te hanteren is en ook nooit zal bijten of op een andere maner agressief zal zijn.

En rennen dat hij kon, dan was hij helemaal in zijn element!

Eind oktober 2024 sloeg het noodlot toe en lag hij, bij thuiskomst, uitgeteld op de grond. Hij bleek plotseling verlamd geraakt te zijn en kon alle vier zijn lange stelten niet meer bewegen. Na onderzoek bij de dierenarts, gevolgd door een MRI-scan, bleek het een ruggenmerginfarct te zijn. Er was echter, zo werd ons verteld, nog een redelijke kans op herstel als wij bereid waren op lange termijn, met heel veel geduld en fysiotherapeutisch begeleiding, met hem aan de slag te gaan.

Nu zijn wij dus al maanden bezig met revalidatie, ondersteund door een fysiotherapeute. Wij zien grote vooruitgang: hij staat al redelijk stabiel op zijn vier poten. Op eigen kracht opstaan of (gecontroleerd) gaan liggen is er nog niet bij. Korte afstanden lopen is ook al mogelijk maar daarbij moeten wij twee poten wel geleiden: zijn linker achterpoot maar vooral zijn linker voorpoot doen beide nog lang niet wat deze zouden moeten doen om goed te kunnen lopen.

Flor’s lange poten, zijn gewicht (ca 25 kg), zijn bijzondere bouw (diepe borstkast) en uiteraard zijn extreme angst zitten zijn herstel duidelijk in de weg.

Wij twijfelen nog steeds of het allemaal wel goed zal komen en Flor zelfstandig zal kunnen lopen, al-dan-niet in een twee- of vierwielige hondenrolstoel.

Onze vraag in dit forum  is nu: zijn er mensen die ervaring hebben met het herstel van een grote windhond die aan vier poten verlamd was?

Wij zijn trouwens een gepensioneerd stel met voldoende tijd en energie om dagelijks met de hond bezig te zijn en worden wekelijks begeleid door een fysiotherapeute. Tot slot: wij hebben ook al aquatherapie geprobeerd, maar door Flor’s extreme angst en als gevolg daarvan verstarring, was dat geen succes.      

Frans & Gertie  

Wat een opoffering voor jullie om toch nog te proberen om deze hond een waardig leven te kunnen geven, verlamd aan vier poten en een extreme angst voor iedereen, omgeving….ik las dat de hond heerlijk kon rennen bij jullie, hoe ? Als die zo bang was zelfs voor jullie, kwam die dan toch terug na het rennen ?    Maar om terug te komen op het herstel van jullie hond, de extreme angst belemmert de hond de herstelkansen beschrijf je, eventueel een rolstoel voor later als de voorpoten dat toelaten….vanaf hier moeilijk in te schatten wat het met de hond zou doen als die in een rolstoel zijn verdere leven verder moet met zoveel angst….  Er zijn verenigingen waar vele honden in een rolstoel zitten en een plezierig leven hebben, misschien kan je daar eens informeren ?  

Wauw, wat hebben jullie veel over voor Flor!

Ik zou Lieselot Czvek eens kunnen contacteren & informeren naar fototherapie (dat kun je dan ook thuis toepassen zonder dat je anderen moet zien). Daar heeft ze al mega successen mee geboekt, met verlamde honden/katten die terug kunnen lopen.

Het is een Belgische dierenarts (West-Vlaanderen, Anzegem) maar ze werkt al enige jaren niet meer regulier, maar volledig holistisch. Fototherapie is nog niet zo bekend in onze landen, maar daar wil zij gelukkig verandering brengen, zeker met de nu nieuwe X39 patches die op de stamcellen inwerken.

Haar site is dierenartslieselot.be

Ik denk dat alleen een neuroloog jullie antwoord kan geven. Een rolstoel is  voor als de hond de beide achterpoten nniet kan gebruiken. Maar het is bij jullie voor en achter en aan een kant.

Wat hebben jullie al een stappen gezet, knap hoor.

Hebben jullie ook aan accupunctuur gedacht? Geen idee waar jullie wonen, maar in midden Nederland zit een goede die ook aan huis komt in midden nederland, maar ja dan wordt wel de hond geprikt.....kan hij dat aan,

Ik hoop dat  wat Dagmar aanraadt een oplossing kan geven. Laten jullie weten hoe het verder gaat?

Ik heb geen tips helaas. Wel enorme bewondering voor jullie. Heel veel sterkte!

Wij zijn benieuwd naar verenigingen waar wij iets op kunnen steken over het gebruik van rolstoelen bij honden. Wij hebben overigens zelf ook al ervaring met een hondenrolstoel bij een driebenige herder. Maar zo'n windhond op lange stelten is toch een wat ander verhaal.

Overigens konden wij Flor alleen loslaten op een zorgvuldig afgeschermd weiland of een hondenuitlaat. In het begin hadden wij onze andere hond wel nodig om hem weer aan de lijn te krijgen, maar dat gaat door gewenning en voorzichtig benaderen stukken beter de laatste tijd.

Beste Frans en Gertie,

Ik denk dat het goed zou zijn om, voordat jullie aan zo'n hondenrolstoelproject beginnen, eerst heel goed gaan nadenken wat de huidige en toekomstige levenskwaliteit is voor deze hond.

Ik twijfel niet aan jullie goede bedoelingen of jullie liefde voor de hond, die hebben jullie overduidelijk zeker en de middelen en de tijd ook. Maar is deze hond gelukkig? Bij iedere hond die verlamd raakt/slecht kan lopen is dit al een gigantische aanslag op de kwaliteit van leven van de hond. De hond kan niet zelfstandig meer bewegen, bijkomende problemen met ontlasten etc. 

Maar jullie hebben ook nog eens een hond met een trauma (rugzak). Hij is doodsbang voor mensen. Hij wil niet dat mensen bij hem in de buurt komen. Dat geeft hij duidelijk met al zijn signalen aan.

Je schrijft:

"Hij was en is ontzettend bang voor iedereen en dus ook voor ons. Ook na vier jaar zal hij zelden blijven liggen wanneer wij langs hem lopen, maar altijd vluchten en een vast rondje langs onze tafel lopen"

"Een “voordeel” is dat hij uit angst verstart en daardoor toch wel goed te hanteren is en ook nooit zal bijten of op een andere maner agressief zal zijn."

Hij vlucht of bevriest uit angst (fight, flight of freeze en in zijn geval dus flight en freeze). Ook al vecht hij niet terug, dan wil dit nog niet zeggen dat hij gehanteerd wil worden. Hij wil overduidelijk helemaal geen interactie met mensen (het vertrouwen is er niet en dat is niet jullie schuld) en hij kan dit niet ontvluchten. Hij leeft al vier jaar in angst.

"En rennen dat hij kon, dan was hij helemaal in zijn element!"

Dat kan hij waarschijnlijk nooit meer!

Doordat hij niet meer weg kan lopen, zit hij nu letterlijk opgesloten in zijn angst. Iedere keer dat mensen aan hem zitten moet een hele nare ervaring voor hem zijn. Bijvoorbeeld dat hij continue in zijn rolstoel gehesen moet worden.

Ik vind dit ontzettend sneu. Moet je dit wel willen? Denk je dat de hond dit zou willen? Moet je iedere hond willen 'redden'? Doe a.u.b. een paar stappen achteruit en lees een paar keer je eigen tekst door.

Nogmaals: Ik twijfel niet aan jullie goede bedoelingen. Stel jezelf desondanks wel de vragen voor het welzijn van de hond.

Zelf geen ervaring mee maar wel voldoende gezien en ook van nabij met rolstoel. Veel honden doen het uitermate goed met rolstoel dat is mits ze nog iets kunnen bewegen aan voor of achterpoten om het voort te duwen. Zo te lezen hebben jullie al voormekaar gekregen dat ze enigsinds weer staat

Rolstoeltjes worden op maat gemaakt, sommige handige harry's doen dat het helemaal zelf. Zo heb ik de nodige filmpjes gezien van pvc buis enzo hihi. Als ik zo even snel rondkijk online https://walkinpets.com is misschien een entree om iets meer te weten te komen. Hier kun je ook dingen vragen https://www.reddit.com/r/disableddogs dat is weer wat breder dan alleen Nederland. Kan ook wat stichtingen bellen of die ervaringen hebben en waar je lotgenoten kunt vinden.

Die ik live heb meegemaakt was wel een blaffert, waarschijnlijk geen zin in op de kantje te liggen tijdens spelen met wielen en al Met haar eigen maatje ging het allemaal goed. Tis jammer dat die vrouw met hond in rolstoel hier niet meer woont want haar zo gevraagd voor je.

Gelukkig geen ervaring hiermee maar wat erg om al jaren in angst te leven en niet weg te kunnen komen ,

Ik wens Flor veel kracht en jullie sterkte toe.

Fransie, hoe gaat het met het onderzoek naar nu? Heb je al contact ergens want het werkt echt.