Mijn lieve Aila - 2026 Aila is weer op controle geweest P.8.

Wow, dat is echt kantje boord geweest. Goed dat ze vandaag al geopereerd kon worden. 

Ik duim mee voor een vlot herstel. 

Woooooo.... wat een geluk is dat geweest, zeg! 

Veel beterschap voor je lieverd en een spoedig herstel 

Dankjullie 

We zijn weer thuis! 

https://youtube.com/shorts/lJzPufdo3Vg?si=czHLwaJJM2px-2-y

Ooh jee, een geluk bij een ongeluk om zo maar te zeggen.

Pfoe, pittig hoor.

Beterschap en op naar een goed herstel. Vier maandag maar uitbundig.

Och, wat een spannednde tijd heb je nu weer meegemaakt. 

Van harte beterschap Dinja, laat je maar goed vertroetelen.

Wat een lieve begroeting van de andere 

Beterschap hoor .

Nee Dinja, je mag nog niet op de bank springen (ze nam ineens een aanloopje, mevrouw voelt zich alweer een stuk beter). 

Zijn nu twee dagen later en de oude Dinja komt alweer terug! Als we er bij zijn mag het jasje lekker uit. Ze eet en drinkt goed. En loopt alweer paar 100 meter mee als we naar buiten gaan. 

alleen moet ze nog haar eerste poepje doen sinds de operatie, hopelijk vanmiddag (gisteren ochtend voor het eerst weer gegeten). 

Verder heeft ze natuurlijk nog wel last. Hele rits over haar buik dus je ziet vooral aan haar achter poten dat ze nog wel voorzichtig beweegt. 

Blijft bijzonder hoeveel zo’n beestje kan hebben! 

Goed herstel als ik het lees van je, fantastisch……    

Goed herstel gewenst 

Aaach, wat een schattige snoet op de foto. 'Hoezo, ik mag niet op de bank? Ik ben toch lief?' 

Een warm welkom, beterschap voor het meissie. 

Zo, heftig zeg! heel veel sterkte met het herstel. En blijf het zeggen; wat een geweldig leuke roedel heb jij 

Wat fijn dat ze het zo snel al zo goed doet. Wat een wonderkind. 

Hartelijk gefeliciteerd met Dinja haar tiende verjaardag ,

Gaat het steeds beter nu ?

Wat een lieve reacties, dankjulliewel! 

@heleen: thx!!  Extra bijzondere verjaardag zo haha 

Ja gaat nog steeds beter. Ze is lekker alert en staat gerust weer te blaffen voor aandacht 

merk wel dat ze pijn of ongemak heeft hoor, lopen gaat stijf maar ook als ze ligt moet ze af en toe verliggen en zie je haar een beetje staren alsof ze ongemak heeft. Heel soms kijkt ze ook om naar haar buik zeg maar 

Maarja niet gek, alles is natuurlijk opengehouden met klemmen en zie ook wel wat kneuzingen zitten. Maar verder ziet het er super netjes en rustig uit. 

gelukkig is ze ook veel rustig en lijkt er niks aan de hand, dus zullen misschien vlagen zijn. 

Eten en drinken (en snoepen) gaat in ieder geval prima, en vanochtend heeft ze eindelijk ook weer een poepje gedaan (persen vond ze ook wat lastig ivm spanning op haar buik). 

Marijke, ook voor jou een geruststelling dat  het zo goed en voorspoedig nu gaat, iedere dag is er een, en gepoept heeft ze ook al, en snoepen  doet ze ook ….     

Na het eten even gek doen: https://youtu.be/RhZjZiW5wfI?si=yjcqLTtiXUm-ESxr

gelukkig over het algemeen goede momenten 

" Marijke, ook voor jou een geruststelling dat  het zo goed en voorspoedig nu gaat, iedere dag is er een, en gepoept heeft ze ook al, en snoepen  doet ze ook ….      "

Willemijn - baasje van Vika . Bams en Ogin ¥ .

Zo is het 

Is ook lastig als je dat plekje om lekker te liggen niet direct kan vinden en eerst nog even moet maken :-D wat fijn dat je er op tijd bij was!! Veel beterschap! 

Meid wat maak je door in zo'n korte tijd, gelukkig op tijd en nu af en toe ff gek doen.

Was ze nou jarig vandaag, van harte gefeliciteerd!

Wat een lief filmpje! 

Wauw,hahaha, gaat goed zo…..hahaha……prachtig filmpje ze voelt zich goed. 

Nou een laatste goede update van Dinja!  De uitslagen voor het pathologische onderzoek waren binnen. Gelukkig was het echt alleen een cyste op de eierstok, er is geen tumor of iets dergelijks gevonden! 

Het bleek dat een zogenaamd ‘geel lichaam’ flink doorbloed was en is gaan groeien. 

Tijdens de eisprong komt een geel lichaam vrij, deze zorgt voor hormoonafgifte. Wanneer er geen bevruchting plaatsvindt sterft het gele lichaam weer af. 

Kan wel kloppen in Dinja’s geval - ik dacht dat ze loops moest worden en ze was flink overal plasjes aan het doen buiten. Maar haar hormonen waren dus flink aan de hobbel. 

Eind goed al goed! Woensdag gaan de hechtingen er uit maar zoals je kunt zien ziet het er hartstikke rustig uit! 

7 januari is Aila weer aan de beurt, weer controle in Utrecht en deze keer maken ze een echo van haar bijnier om te kijken hoe dat tumortje er aan toe is. 

Marijke jij een heerlijk ontspannend weekend wat een goed bericht….tuurlijk een heftige operatie toch wel maar ze hersteld zie ik goed….rust tot 7 januari, hopelijk ook goed nieuws. 

Dat is goed nieuws

 lekker!!

Dat moet een opluchting voor jullie zijn. Fijn, hoor. 

Zo, we gaan weer over op Aila! Gisteren controle in Utrecht gehad. Gelukkig geen neerslag gisteren dus ik durfde het aan om een uurtje richting Utrecht te rijden. Was alsnog soms beetje glibberen maar de snelwegen waren redelijk schoon. 

Bij aankomst nog even een lekker rondje gelopen.

Was wel weer een lange zit! Had gelukkig de hele dag vrij en een boekje mee.

Om 10 uur een algemeen onderzoek, hart luisteren enzo en bespreken hoe het gaat (dit gebeurd eigenlijk altijd door een dierenarts in opleiding daar). 

Om half 11 kreeg Aila een echo, om het kleine tumortje op haar bijnier te controleren en de rest van haar buik. Gelukkig kon de oncologie arts al snel vertellen dat ze daar niks raars op zagen! Dus dat was mooi.

Wachten, niet Aila’s meest favoriete bezigheid 

Vanaf toen ben ik een beetje de tijd kwijt geraakt. Op een gegeven moment werd ze meegenomen voor een longfoto, die werd toch wel weer geadviseerd (laatste foto was ook alweer van afgelopen juli (!)).

Daarna nog meer wachten toen de resultaten werden verwerkt 

Hierboven de uitslag, links is juli 2025 en rechts is januari 2026. Er is helaas een halve cm groei te zien. 

Gelukkig nog steeds geen uitzaaiingen in de longen! En relatief gezien is een halve cm helemaal niet zoveel over een half jaar. De medicijnen lijken hun werk wel te doen - maarja het is geen wondermiddel natuurlijk. 
De arts gaf aan dat dit nog wel ‘stabiel’ te noemen is. Het had natuurlijk al veel erger kunnen zijn. 

Moest wel even slikken hoor, meteen angst dat het heel snel kan gaan. Maar dat weten we natuurlijk helemaal niet. 

In haar lies voelden ze misschien ook iets kleins, in de buurt van de plek waar al twee keer een operatie is geweest om een melkkliertumortje weg te halen. Maar dit zou ook littekenweefsel kunnen zijn. 

Die plek is niet echt operabel waarschijnlijk meer, heb iig aangegeven dat ik het even in de gaten ga houden of het groeit. (En op een gegeven moment houdt het ook gewoon op natuurlijk).

Het zal vanaf nu vooral monitoren zijn en afwachten. Dat vind ik wel heel spannend. 

Probeer vooral verstand op 0 te zetten, te genieten en we zien wel weer bij de volgende controle in april! 

Uurtje of 3 waren we weer thuis en toen ben ik nog even met Dinja en Evi gaan wandelen. Wat is dit prachtige weer toch een cadeautje! 

Verder natuurlijk ontzettend blij dat we 2026 hebben gehaald met alle drie de meisjes 

Relatief goed nieuws, dat is mooi.

Ik snap wel je zorgen, een halve cm over een half jaar, het is niet veel. Maar toch wel een halve cm in een half jaar.