" Het lijken mij trouwens ook allemaal pijnsignalen dus ik zou continue pijnstilling geven. niet echt fair naar je hond toe om er pas te geven als er echt veel pijn is, zeker als je zegt dat hij het pas laat zien als er veel pijn is
"
Dit dus.
Silvia, de situatie die je beschrijft vind ik ontzettend sneu. Je hebt een hond van 15 jaar die in z'n laatste eindje leven zit, die een hele hoge pijngrens heeft en alleen een pijnstiller krijgt op de 2 dagen in de week dat de dagelijkse portie Rimadyl niet genoeg is om al z'n pijn te dempen.
Je schrijft: zodra ik zie dat hij zich niet lekker voelt geef ik hem natuurlijk gelijk metacam. Het is gewoon een heel diffuus beeld. Meid, er IS geen diffuus beeld. Jouw hondje heeft geen goede en slechte dagen meer. Je schrijft immers zelf al dat hij niet lekker in z'n vel zit, terwijl het een hond is met een hoge pijngrens die pas ongemak laat zien als z'n pijn enorm is.
Sorry voor mijn harde reactie, maar ik vind dit zo'n ontzettend sneue situatie en wordt ook kwaad ... Wat als die abces knapt en hij ineens onverwacht moet worden ingeslapen of het leven laat? Dan zijn z'n laatste weken/maanden een tijd geweest van afzien en pijn, terwijl de uitkomst hetzelfde is. Daarbij: Rimadyl of Metacam is geen morfine die alle pijn weghaalt. M.a.w.: als een abces knapt o.i.d., dan zal dat nog steeds door de pijnstiller heen komen en zul je er dan op kunnen reageren.
Overigens, ik begrijp je gevoel en redenatie wel hoor! Ik heb met mijn oudje indertijd hetzelfde gehad en wilde toen ook alleen een pijnstiller geven als ik dacht dat ze teveel pijn had. Maar mijn dierenarts was toen heel eerlijk: je hond is 15 jaar oud en heeft verschillende issues, ze heeft niet lang meer te gaan. Kwaliteit gaat boven kwantiteit en comfort moet op dit moment je belangrijkste doel zijn. Als het misgaat, dan zie je het echt ...
Ik voel me zelf nog altijd schuldig dat mijn hond die nu is ingeslapen, een tijdlang met veel pijn heeft rondgelopen wat niet had gehoeven. Dus ik weet dat je het doet vanuit goede bedoelingen, maar wees asjeblieft eerlijk t.o.v. jezelf en je hondje. Ga het gesprek aan met je dierenarts, vraag wat hij/zij zou doen. Je zit er zo dicht bovenop en ik weet uit eigen ervaring hoe moeilijk het is om dan objectieve beslissingen te maken.