Het is ook niet zo zwart wit als ‘iets werkt’ of ‘iets werkt niet’. Het is een kansberekening die je moet maken, wat voor een gewone consument eigenlijk niet te doen is; er zijn veel variabelen waar je bijna niet achter kunt komen.
Ten eerste moet je bedenken hoe groot de kans is dat je hond besmet raakt, dus: wonen er veel besmette teken in je omgeving en hoe aantrekkelijk is je hond voor teken? En dan moet je erachter zien te komen wat de effectiviteit is van het middel dat je wil inzetten. In een onderzoek naar zo’n ultrasone repeller bleek de effectiviteit tegen een bepaalde soort teek bijvoorbeeld negentien procent. Je overwegingen zouden dan bijvoorbeeld kunnen zijn: ik woon in de stad, hier leven heel weinig teken, er zijn hier heel weinig teken besmet én mijn hond is niet aantrekkelijk voor teken, dus ik neem genoegen met negentien procent. (Dit voorbeeld is helemaal hypothetisch, want dat onderzoek is uitgevoerd met een ander soort teek dan die in Nederland leeft.)
Ik woon in een omgeving waar veel besmette teken voorkomen, dus ik vind een effectiviteit van negentien procent niet genoeg. In mijn geval moet ik dus iets op mijn hond smeren of een tablet geven. De tabletten waarvan wetenschappelijk is bewezen dat ze een hoge effectiviteit hebben, kunnen schadelijk zijn voor de gezondheid van de hond. Dan moet ik dus ook bedenken: wat is de kans dat mijn hond besmet raakt en ziek wordt door een tekenbeet versus de kans dat ze ziek wordt door de tabletten. En van die halsbanden of pipetten waarmee je een bepaalde stof op de vacht van de hond smeert, moet je (vind ik) ook in aanmerking nemen dat de hond dat spul via zijn vacht dus ook in de natuur smeert.
Het is kortom niet zo simpel en ik vind het daarom ook best kwalijk dat sommige mensen in zo’n topic lukraak opschrijven dat iets wel of niet werkt. Ik ken twee mensen die gehandicapt zijn geraakt door lyme en een hond die er chronisch ziek door is. Echt no way dat ik ooit tegen iemand zou zeggen: hang je hond een ultrasone repeller om en veel plezier.