Hond valt oudere hond aan in huis

Ik denk dat het enige verstandige is om de hond te scheiden van de anderen.

Heb je die mogelijkheid thuis?

Moeilijk dit hoor.

Wanneer het echt niet gaat en jij steeds alert moet zijn dat er geen botsingen komen, zou ik er over nadenken om te herplaatsen , ergens waar ze mooi alleen is, geen kinderen en geen andere dieren….en apart altijd houden kan misschien met traphekjes, zodat ze elkaar zien maar niet bij elkaar kunnen , dat zou ook nog een oplossing zijn…hoe doe je het als je eens wegmoet ?

    Een voorbeeld, je kan ze dan scheiden en om en om daar blijven zodat degene die aanvalt ok bij jou eens kan zijn…ochtend de twee in de kamer en een in de andere ruimte, en dan smiddags ruilen….

Ik denk niet dat je iets verkeerd doet maar dat deze situatie gewoon onhoudbaar is en wellicht zelfs steeds erger wordt. Tenzij je idd de honden 24/7 gescheiden kan houden zou ik opzoek naar een andere oplossing. 

Ik zou gezien de spanningen in huis niet een aanpak kiezen a la "laten zien wie de baas is".  Ik denk dat de situatie dan enkel escaleert. 

Succes met deze moeilijke beslissing, ik hoop dat je snel een oplossing vind. 

Mensen die denken dat alles weg te trainen is hebben denk ik nooit in een situatie gezeten waar het echt niet lekker liep in een roedel. natuurlijk kan je het gedeeltelijk managen door er strak bovenop te zitten. Maar de meeste mensen hebben niet de tijd om 24/7 als scheidsrechter tussen hun honden te zitten. En heel relaxed voor je honden is dat ook niet.  Ik vind herplaatsen helemaal niet de meeste wrede optie. Ik heb ook wel eens een hond opgevangen waarbij het niet ging in een roedel waar ze daarvoor zat. In de mijne lukte het wel. En dat lag echt niet aan mij maar aan het feit dat ik zelf een hele duidelijke fijne stabiele hond had waarbij de andere hond rust vond. De klik onderling is gewoon heel belangrijk en daar heb je maar gedeeltelijk grip op. En soms is een ander plekje vinden dan de beste oplossing voor iedereen. 

Als je echt zeker bent dat het niet lukt bij jullie thuis en dat de honden apart van elkaar laten ook geen goede optie is, dan moet je inderdaad misschien aan herplaatsen denken.

Neem geen overhaaste beslissingen, neem de tijd om inderdaad het allerbeste plekje te vinden.

Moeilijke situatie, moeilijk proces.

Veel sterkte en succes hoor.

Het zijn (aan de namen te zien) drie meiden?
Bij veel rassen zie je same sex aggression, en dan in combinatie met dat je oudere hond ook slechthorend en slechtziend is, kan best maken dat de meiden elkaar niet uit kunnen staan.


Ik heb hier zo'n zelfde situatie gehad, met traphekjes, hoge rennen, deuren op slot, benches, etc etc. Alleen maar zodat mijn jongste veilig zou zijn van mijn oudste.
Ik heb uiteindelijk gekozen voor herplaatsen.
Wanneer het tot een (of meerdere) ernstige conflicten heeft geleden tussen 2 teven, kun je trainen tot je een ons weegt. Die dames zullen geen vriendinnen meer worden en je zult inderdaad altijd moeten blijven opletten op de kleinste signalen.

Dit is voor niemand een fijne situatie, voor jou niet, maar ook voor je roedel niet.
Soms klikt het gewoonweg niet tussen twee honden. Ga je dan echt jullie geluk en gezondheid op het spel zetten?

Ik zou haar zeker ook trainen voor nu op muilkorf gebruik, vervelend als het zo loopt, maar ja, het leven loopt nu eenmaal niet zoals gepland en volgens de boekjes.

Inderdaad kijken om goed te herplaatsen, jouw hondjes verdienen dat zeker niet, maar Daisy zelf verdient natuurlijk ook wel gewoon een goed leven.

Super hoe je er mee omgaat en er in staat, je doet je best, soms kun je nu eenmaal niet meer doen. De oplossing voor nu zou ik dus aanpakken als volledig gescheiden houden (hekjes/bench/tuin etc) en muilkorf voor moest je er even niet de volle aandacht kunnen bijhouden. Probeer er ook een lijntje aan te hangen (korthouder of dergelijk) als ze dat niet kapot doet, zodat je snel kunt vastpakken indien het toch nog eens gebeurt en je zelf geen schade oploopt zo.

Sterkte en succes!

Wat naar, zeker als het even goed lijkt te gaan en dat nu weer de vlam in de pan schiet. Ben het dus wel eens met de opmerkingen van Tamara en Dagmar.

Soortgelijke spanning hier ooit gehad, maar toen de teven bij elkaar kwamen te wonen was het drama en spanning en confrontatie waarbij ik buiten ook eens een fijne hap in mijn handen kreeg toen ik ingreep op de spanning (veroorzaakt door 1 hond, de "nieuwkomer".

Situatie lijkt ook vergelijkbaar, hier ook een hond die alleen was opgegroeid en veel vertroeteld werd maar verder niet veel hoefde qua regels. Dat was prima in de situatie hoe ze woonde, maar toen dat veranderde werd het een ding.

Ben me bij haar nadat ze dus ook mij beet en de baas het zat was en dacht aan herplaatsing dus wel gaan verplaatsen in haar. Ineens baas delen, andere huisdieren + nieuwe baas erbij en andere baasjes moeten missen..

Daarbij was ik een persoon die deels niet te veel durfde te zeggen omdat ik haar baasje niet was, tegelijkertijd hield ik wel mijn manier van omgang met de honden aan.. en dat was wel een beetje gebaseerd op gehoorzaamheid die ik van mijn herders kende en verwachtte 

Toen ik wat raadplegingen deed, kreeg ik her en der toch advies om wat meer te gaan bepalen en sturen.

Weet niet of je dit al deed en doet, maar las ook iets over claimen van eten of boodschappen tas etc.. het hoeft niet persé voer gericht te zijn, het iets claimen op zichzelf is al een ding bijvoorbeeld.

Net als dat hier onze hond ook aandacht en mensen claimde, en ze eigenlijk altijd aangehaald werd als ze kwam. 

Ondertussen stond ze dan te loeren en vuile bekken te trekken naar de hond verderop.

Vrij rap hebben we toen dus afgesproken dat we haar domweg even niets meer toestonden. Aandacht alleen als wij haar riepen, zelf komen was negeren, weglopen of wegsturen.

Claimen van wat dan ook in huis, zodra we het zagen haar weg van dat object sturen, het was van ons niet van haar..

Uiteraard in die periode als wij er niet bij waren zaten de honden apart, we wilden geen risico nemen. Maar we merkten verandering door deze manier van regels stellen, het gaf haar ook duidelijkheid, het werd zwart/wit en niet grijs zoals ze gewend was.

De andere hond accepteerde haar aanwezigheid in ons huis overigens wel, ook al deed de kleine soms lelijk. Dat was wel belangrijk om te ervaren hoor, als ook zij namelijk in zou gaan op de provocatie dan hadden we eerder een andere beslissing moeten maken of gemaakt denk ik. 

Maar hier keerde het tij, grootste vriendinnen werden het niet, maar ze konden na een paar weken vertrouwd los bij elkaar ook als wij van huis moesten.

Ik wilde je toch niet onthouden hoe het tij dan hier werd gekeerd, maar daar ging geen jaar overheen.. dus nogmaals, snap volledig als je voor de hond van je moeder toch een ander adres zou willen zoeken. 

Succes en sterkte !

Persoonlijk zou ik mijn oude hondje het niet aan willen doen dat ze haar laatste (hopelijk) jaren gespannen is omdat ze niet weet wanneer ze aangevallen kan worden door een hond die continue in hetzelfde huis woont. Die spanning blijft erin zitten, of je ze nu gescheiden houdt of niet. Het beestje is 14 jaar, ik zou haar die stress besparen. Misschien kun je voor Daisy een plekje vinden waar ze weer de enige hond is? 

Eens met Dobber, ik zou ook Daisy herplaatsen om je eigen honden te beschermen. Het is Daisy's schuld niet en ook niet die van je moeder, sommige honden doen het gewoon niet goed met andere honden. Maar zij is OOK niet gelukkig in een situatie waarin ze steeds het gevoel heeft haar plek te moeten bevechten (hoe onterecht dat gevoel ook is).

Onze Kim is ook bij ons terechtgekomen nadat het niet meer ging met een jonge hond uit de roedel waar ze uit kwam. Dat was de rest van hun leven haat en nijd (familie dus ze zagen elkaar nog regelmatig). Het heeft Kim zo enorm goed gedaan om een plek te krijgen waar ze de enige hond was. Ze had geen stress meer omdat ze niets had om bang voor te zijn. Die angst was onterecht maar tja, leg dat een hond maar eens uit :P En in haar oude roedel was het ook veel fijner toen ze eenmaal weg was.

Bij ons hebben we trouwens ivm Jol (de hond die verandering en aandacht delen niet zo leuk vond ten tijde van Bluf) toen ze ouder werd en staar kreeg en wat dovig ook werd, bewust geen derde hond erbij genomen.

Met name dus omdat ze met Bluf al moeite had, en pup Aki werd ook wel geaccepteerd toen ze nog jonger was maar kon ze in begin ook vreselijk intolerant naar zijn. Riedeltje zoals bij Bluf begon toen weer opnieuw, en moesten we ook weer bepaald gedrag echt afkeuren en haar weer aangeven tot hoe ver ze mocht gaan.

Zij was typisch zo'n hond die niet zo veel behoefte had aan hondengezelschap. Ook buiten ging ze nooit zelf kennis maken of spel aan met andere honden.