" Ik ken eigenlijk ook niet zoveel mensen die het doen. Er is wel een hele community, maar daarin voelde ik me niet op mijn gemak en ik merkte bovendien dat ik veel ging vergelijken met hoe andere honden het deden en dat ik dan vond dat wij het niet goed genoeg deden. Dus ik houd me bewust ook niet zo bezig met de 'hulphondenwereld', maar soms mis je dan wel eens iemand bij wie je een herkenbaar verhaal kunt lezen ja.
Die vooroordelen hoor ik best vaak eigenlijk. Het is niet alsof ik ermee te koop loop maar als mensen in het losloopgebied horen dat mijn hond een hulphond in opleiding is zijn ze altijd verbaasd dat ze überhaupt mag loslopen, met andere honden mag spelen en zichzelf vies mag maken. Volgens mij is het beeld vaak dat mijn hond geheel in dienst staat van mij en geen eigen persoonlijkheid en hobby's zou mogen hebben. Ik leg dan altijd maar uit dat als dat het geval was, ik geen hulphond aan haar zou hebben want dan zou mijn hond gewoon niet meer voor me werken. Daar is ze veel te eigenwijs voor. Ik herken de situaties die soms worden omschreven wel, ik heb ook wel eens situaties gezien waar ik mijn vraagtekens bij zette, maar die gevallen zijn volgens mij echt in de minderheid. Alle psychosociale hulphonden die ik 'ken' hebben het volgens mij ontzettend goed.
Wij hebben nog een paar dingen waaraan gewerkt moet worden, maar ook wij zijn straks afstudeer-klaar. Maar een aantal van de dingen waaraan we nog werken hebben het ook nodig dat ze nog wat ouder wordt, dus het is belangrijk dat ze die tijd ook gewoon nog krijgt. Ook hier betekent straks afgestudeerd zijn niet dat we klaar zijn of dat ze helemaal perfect is, we blijven onze dingetjes hebben en we zijn nooit uitgeleerd. Maar ik weet ook niet of ik wel uitgeleerd zou willen zijn, ik vind het zo leren samen met mijn hond echt een van de meest waardevolle dingen die ik de afgelopen jaren heb mogen doen. "
Die vooroordelen hoor ik best vaak eigenlijk. Het is niet alsof ik ermee te koop loop maar als mensen in het losloopgebied horen dat mijn hond een hulphond in opleiding is zijn ze altijd verbaasd dat ze überhaupt mag loslopen, met andere honden mag spelen en zichzelf vies mag maken. Volgens mij is het beeld vaak dat mijn hond geheel in dienst staat van mij en geen eigen persoonlijkheid en hobby's zou mogen hebben. Ik leg dan altijd maar uit dat als dat het geval was, ik geen hulphond aan haar zou hebben want dan zou mijn hond gewoon niet meer voor me werken. Daar is ze veel te eigenwijs voor. Ik herken de situaties die soms worden omschreven wel, ik heb ook wel eens situaties gezien waar ik mijn vraagtekens bij zette, maar die gevallen zijn volgens mij echt in de minderheid. Alle psychosociale hulphonden die ik 'ken' hebben het volgens mij ontzettend goed.
Wij hebben nog een paar dingen waaraan gewerkt moet worden, maar ook wij zijn straks afstudeer-klaar. Maar een aantal van de dingen waaraan we nog werken hebben het ook nodig dat ze nog wat ouder wordt, dus het is belangrijk dat ze die tijd ook gewoon nog krijgt. Ook hier betekent straks afgestudeerd zijn niet dat we klaar zijn of dat ze helemaal perfect is, we blijven onze dingetjes hebben en we zijn nooit uitgeleerd. Maar ik weet ook niet of ik wel uitgeleerd zou willen zijn, ik vind het zo leren samen met mijn hond echt een van de meest waardevolle dingen die ik de afgelopen jaren heb mogen doen. "
Hoe mooi is dit? Ik ben het echt volledig met je eens ;-)!! Bedankt voor het delen van jouw ervaring. Voor de mensen die een negatief beeld hebben bij hulphonden hoop ik dat we met onze positieve ervaringen dat beeld wat hebben kunnen veranderen (en anders kan ik je niet helpen). Ik wilde het hier verder bij laten, het topic heeft een iets andere wending gekregen. Maar dat is niet zo erg... Want misschien heerst er wel een iets te perfectionistisch beeld van hulphonden, maar die zijn ook gewoon hond - waarmee je dus wel eens in ongemakkelijke situaties kan komen (en daar leren we ook weer van!)
Reageren