Wij zitten voor het 3e of 4e jaar in het zelfde huis in de Eifel. Het is een gewoon huis, geen vakantiehuis, met twee slaapkamers, twee badkamers, twee terrassen, een wasmachine en droger.
Kortom, compleet.
Het ligt in een landelijk gebied aan een heel rustig weggetje waaraan een handvol huizen staan.
Er zit een tuin bij, waar Pepijn niet uit kan als het hek dicht is. Bovendien is hij geen wegloper.
Hij weet hier feilloos de weg en is iedere ochtend blij met de eerste wandeling, zeker nu het hier zo warm is overdag, - 25+ graden -.
Vanmorgen hadden we weer een avontuurtje. We liepen 'naar de schapen'. Over een weggetje met weiden aan beide zijden, waarin schapen lopen. De afgelopen dagen was er wederzijdse belangstelling van Pepijn en de schapen. Vanmorgen kroop hij door een hek en liep naar de schapen toe. Hij vond wat verse schapenpoep, dat ging er goed in! Ik moest ondertussen over een hek klimmen om hem uit de wei te krijgen, want hij luisterde even niet.
Hij liep gewoon tussen de verbaasde schapen, joeg ze niet op en viel ze niet aan. Want hij is geen jachthond en herder.
Het is toch zo'n lekker ding, onze Pepijn.
En vandaag vierden we zijn 13e verjaardag!


Reageren


Weet wel als ik langs de schapen loop, hier zijn er veel, staan ze toch allemaal te gluren naar Ogin, zou ze niet durven tussen de schapen los te laten lopen, hahaha…ze zien ogin toch anders dan jouw Pepijn…







.