Onlangs postte ik hier een bericht over de relatie tussen Binky en mijn peuterdochter. Na een GT hier in huis te hebben gehad, leek het beter te gaan. Hij had z’n eigen ruimte, voor z’n rust.
Vnamorgen tijdens het ontbijt lag hij aan mijn zijde, zoals al jaren, en mijn dochter zat aan de andere kant van mij. Ze keek naar hem, en zegt ‘oh Binky slapen’. Uit het niets draait Binky zich naar haar toe en hapt richting haar gezicht. Gelukkig mis. Niet veel later gebeurt het weer toen ze op stond, dat hij op sprong en weer grommend aan viel.
Buiten de schrik mankeert ze niets, Binky keek verdwaasd. Stond op en plaste op het kleed, iets wat hij nog nooit heeft gedaan. Ik heb de dierenarts gebeld, we zijn langs geweest en we hebben in samenspraak besloten dat het zo een gevaar is voor mijn kind (en over twee maanden kinderen)…
Komende donderdagochtend zal hij worden ingeslapen. Ik ben er goed kapot van, maar ik sta wel achter mijn keuze. Er is in zijn koppie zoveel veranderd, hij heeft nog nooit aangevallen zonder aanleiding…



3 doggies



. Ik snap je keuze.








