Spelende kinderen

Ik denk dat een beetje afwisselen juist wel goed is, zeker als je haar beloont als ze bij je komt.

Voor de kinderen moet het wel leuk blijven natuurlijk, je zou de hond ook af en toe aangelijnd bij je kunnen houden met een botje of zo.

Inderdaad goede tip. Probeer je pup af te leiden, zorgen dat je iets "leukers" hebt. Je kunt ook een gevulde kong geven (bevroren), daar is je pup mooi even zoet mee. Je kunt ook je pup mentaal wat uit dagen door wat snuffelspelletjes te gaan doen. Een botje is ook een goed idee. Pups hebben een hoge kauwbehoefte en dit zorgt ook voor rust.

Als je hond blaft, en je haar daarna terugroept en beloont, ben je eigenlijk al te laat. En je hebt dan de kans dat het een leuk spelletje voor haar wordt om te blaffen. Je kan haar dan beter bij je halen zonder te belonen.

Het goede moment om te belonen is voordat het misgaat. Dus als je weet dat zoontje op de trampoline wil, dan al beginnen met wat lekkers geven, eventueel iets waar ze wat langer over doet.

Als je even geen tijd of zin hebt om toezicht te houden is afzonderen prima. 

Wij hebben op die leeftijd Bram aan een lijn in de tuin gehad, net zoals je op een camping zou doen. Uiteinde van de lijn aan de tuintafel vast, voldoende ruimte om wat rond te lopen maar niet genoeg om bij de trampoline te kunnen. Hoewel dat bij hem meer was om te voorkomen dat hij achter de katten aan ging. Lukt zoiets is je tuin? Dat je hond het wel kan zien maar er voldoende afstand is zodat hij leert dat hij er niets mee hoeft. 

Ik zou het proberen voor te zijn. Dus wanneer je zoontje op de trampoline wil, geef je je hond bijvoorbeeld een gevulde Kong waar ze een tijdje mee bezig is. Dat hoeft nog niet eens in een aparte ruimte te zijn. Je kan haar aanlijnen in de tuin zodat ze toch bij alles betrokken is, maar wel op een rustige manier. Wellicht meteen vragen om wat aandachtspunten oefeningen als je zoontje loopt of rent.

Wat voor ras is ze? Het klinkt imo vooral als frustratie. Wellicht gebrek aan voldoende uitdaging? Als dat het geval is, zou haar een taak geven al een oplossing kunnen zijn. 

De pup is erg jong en trampoline springen is een heel uitbundige activiteit. Dus op zich is het logisch dat de puppy wordt meegezogen in de opwinding van het spel. Niet mogen/kunnen meespelen is dan een zeer zware oefening voor zo'n jong diertje. Stel je voor dat je het aan een kleine peuter zou vragen, dat zijn vriendje gaat rennen en springen en hijzelf kalm en beheerst moet toekijken... dat zou ook niet makkelijk zijn voor een peutertje, toch?  Een hele uitdaging, dus!

Je zou kunnen oefenen bij de trampoline. Het hondje eerst zelf toelaten dat ding te verkennen. Daarna kan je je zoon er bij betrekken: dat ie een aantal keren richting trampoline stapt en weer terugkomt, op een rustige manier. Terwijl ga jij met de pup op afstand toekijken. Niet meer dan dat. Blijft het hondje kalm? Dan laat je weten dat dit goed is.

Vervolgens kan je zoontje al eens op de trampoline stappen (rustig, zonder springen) en weer terug komen wandelen, alsof er niets aan de hand is. Hondje blijft rustig? Goed zo! Met deze oefeningetjes kan je de connectie leggen tussen: zoontje gaat op trampoline = hond blijft rustig. 

Als je kind dan echt es wil springen en buitelen, dan zorg je ervoor dat de puppy even binnenblijft. Want die stap is nog te groot. Bouw eerst de vorige oefeningen op. 

Als je hond ouder wordt, en steeds meer zelfbeheersing gaat leren (in verschillende situaties), zal het makkelijker gaan. Maar voor nu dus: kleine stapjes en rekening houden met de nog jonge leeftijd en de bijhorende prikkelgevoeligheid.