Hai,
Een goede vriendin, heeft sinds twee jaar een hond, deze hond mag daadwerkelijk alles.
Aan planten knagen, op de tafel knagen, op de bank springen, op stoelen, je omver duwen bij binnenkomst , dit is ook bij anderen thuis.
Ik heb een kleine hond, de twee jarige hond betreft een dalmatiër , de dalmatiër springt op mijn hond, duwt haar continue weg. Blaft naar haar etc etc ..
Mijn hond is gewoon bang voor deze hond. Daarnaast is het een hond Die van rust houdt , geen gekke dingen. De dalmatiër sloopt mijn huis, springt en krabt op mijn bank. Als ik de vriendin aanspreek moet ik de hond maar corrigeren.. terwijl ik Dat aan haar vindt als ze ernaast zit en erna kijkt..
hoe hier mee om te gaan? Ik laat nu de vriendschap maar verwateren, hoe jammer het ook is. Ik wil niet dat mijn hond in de volle stress schiet als deze hond langs komt.
ben ik een zwart wit denker ? Of zouden jullie ook denken jammer maar helaas, afspreken prima maar zonder honden?

Reageren





